Sportowy Blogostan

Znowu ten Piszczek

2012-02-21T16:24:00.000+01:00

Jak wynika z informacji przekazanych przez blog pilkarskamafia.blogspot.com Łukasz Piszczek doskonale wiedział o korupcji w zespole Zagłębia Lubin, namawiał nawet niektórych zawodników do tego procederu. Wiedział, na co idą pieniądze z tzw. zrzutki, tak zeznał w prokuraturze. I co? I nic. Karę już poniósł, głównie finansową. Pełna zgoda. Moralnej kary jednak nie poniósł do dziś, a według mnie jedyną "moralną karą" za tego rodzaju proceder (ustawianie meczów i okłamywanie mediów, również kibiców) jest uniemożliwienie mu występów w kadrze.

Naprawdę nic nie mam do Łukasza Piszczka - piłkarza, wręcz uważam go za świetnego zawodnika, który zrobił niesamowity postęp i jego obecna pozycja w klubie jest niepodważalna. Rozwój kariery klubowej tego piłkarza nie powinien ucierpieć przez tę jedną sytuację. Jednocześnie uważam, że PZPN jako organizacja sprawująca opiekę nad reprezentacją, powinien dbać o swoje dobre słowo. Pozwalając na grę w drużynie narodowej zawodnikom, którzy dopuścili się korupcji, w międzyczasie kłamali w mediach próbując się wybielić, zrobić z siebie ofiary systemu, a nie sprawców, PZPN szkodzi kadrze. I sobie.

A jaka ta kadra jest - każdy widzi. Głównie kibice, bo Grzegorz Lato zdaje się nie dostrzegać tego, że coraz mniej osób chce identyfikować się z zespołem, w którym grają oszuści i spadochroniarze z innych reprezentacji. Kadra narodowa powinna być miejscem, gdzie nie liczą się tylko pieniądze, ale coś jeszcze. Jej zawodnicy powinni być nie tyle przezroczyści, co szczerzy, uczciwi, a w chwili słabości - potrafiący przyznać się do błędu. Na razie tak nie jest i pewnie jeszcze długo nie będzie.

P.S. Zdjęcie pochodzi z bloga Michała Pola, dziennikarza portalu sport.pl

Jutro mecz, wszystko inne precz

2012-02-15T22:16:00.001+01:00

Jutro mecz pomiędzy Legią Warszawa a Sportingiem Lizbona. Dla mnie absolutnie wyjątkowy,bo spotykają się dwie drużyny, które darzę olbrzymim szacunkiem, choć tylko z jedną wiąże mnie coś więcej. 17 meczów w ubiegłym roku, do tej pory już ponad 50 spotkań na Łazienkowskiej, zawsze pełnych emocji i chęci zwycięstwa (czasem ta chęć była tylko na trybunach, na boisku jakoś nie bardzo). Nie obstawiam żadnego wyniku, ani tu, ani u bukmachera, chcę obejrzeć po prostu dobre spotkanie i obejrzeć zwycięstwo mojej drużyny.

Trener Sa Pinto na wygraną ze swoim ukochanym Sportingiem będzie musiał poczekać do meczu ligowego z Pacos Ferreira.

Egzamin narodowy? Wszyscy oblali

2012-02-09T11:00:00.000+01:00

Stadion Narodowy w Warszawie (zdjęcie z archiwum autora)

Strasznie głośno zrobiło się dziś o odwołanym meczu o Superpuchar, który miał się odbyć w tę sobotę na Stadionie Narodowym w Warszawie. Organizacja, planowanie i wszystko co z tym związane od samego początku wołały o pomstę do nieba. Zacznijmy od tego, że od samego początku większość kibiców, w tym ja również, była przeciwko rozgrywaniu meczu o Superpuchar w lutym, a ten termin wymyśliła Ekstraklasa. Nie wiem kto uparł się, żeby koniecznie ten mecz rozegrać na stadionie Narodowym w Warszawie, skoro jest to jedyny nieukończony obiekt spośród tych przygotowywanych na Euro2012.

Mecz o Superpuchar nie odbędzie się w najbliższą sobotę na Stadionie Narodowym. Trwają rozmowy na temat rozegrania meczu na PGE Arenie w Gdańsku w marcu lub w kwietniu,o ile Legia i Wisła wcześniej odpadną z europejskich pucharów.Moim zdaniem problem z tym meczem to tylko wierzchołek góry lodowej, a narodowego egzaminu nie zdał nikt.Ani Ministerstwo Sportu,ani Narodowe Centrum Sportu,ani Ekstraklasa S.A,ani Warszawski Ratusz, ani policja. Dlaczego? Poniżej wyjaśniam (kolejność przypadkowa).

Ekstraklasa S.A.

Iglica Stadionu Narodowego
(zdjęcie z archiwum autora)

Decyzja o rozegraniu meczu w lutym była absolutnie niezrozumiała od samego początku. Zima, minusowe temperatury, wiatr, śnieg, opóźnienia na Stadionie Narodowym. To wszystko przemawiało za tym, by mecz odbył się w innym terminie lub po prostu na innym obiekcie. Rzecznik spółki - Adrian Skubis informował, że inny termin nie wchodzi w grę. Teraz okazuje się, że jednak wchodzi. Prezes Ekstraklasy S.A. Andrzej Rusko przyznał, że rozmawia z operatorem PGE Areny w Gdańsku na temat możliwości rozegrania tam meczu o Superpuchar w marcu lub kwietniu, kiedy Wisła i Legia odpadną już z Europejskich Pucharów. Na chwilę obecną w tej sprawie nic nie jest przesądzone.

Narodowe Centrum Sportu

Operator Stadionu Narodowego, główny odpowiedzialny za jego przygotowanie. Masa opóźnień na stadionie najpierw spowodowała nieodbycie się meczu o Superpuchar w sierpniu 2011r., później z powodu opóźnień do Gdańska przeniesiono mecz z Niemcami (2-2). Ostatecznie termin oddania Stadionu Narodowego -narzucony przez samego premiera Donalda Tuska - minął 30 listopada. Dziś, kiedy wiadomo, że 11.02 na stadionie nie odbędzie się mecz o Superpuchar prezes Rafał Kapler stwierdza, że wątpliwości co do obiektu może zgłaszać policja, bo nie ze wszystkich sektorów stadionu ma połączenie. Problemy z łącznością występowały w tym przypadku chyba nie tylko na linii policja-policja. No i ktoś, według mnie, powinien w końcu ponieść w NCS konsekwencje za ciągłe opóźnienia w oddaniu obiektu do użytku. W efekcie na dziś mamy w stolicy obiekt za prawie dwa miliardy złotych, z którego nikt nie może w pełni korzystać, nawet Wietnamczycy, bo zostali przegnani na ulicę Marywilską.

Policja

Stadion Narodowy
(zdjęcie z archiwum autora)

Dziwić może również postawa policji. Najpierw chciała powsadzać wszystkich kibiców do klatek i stanowczo żądała od NCS odpowiednich ogrodzeń oddzielających kibiców Wisły i Legii od sektorów neutralnych. Nigdy nie uważałem, a są to wnioski poparte wieloletnimi obserwacjami widowisk sportowych w całej Polsce, na różnych szczeblach rozgrywek, że wsadzanie kibiców do klatek powoduje spadek agresji wśród tłumu, a wręcz przeciwnie Polska policja jak widać nie zna innych metod niż założenie z góry, że "kibole" przyjadą rozwalić stadion. Później jeszcze wymyślono, że kibice Wisły Kraków podróżujący do Warszawy na mecz nie będą mogli przyjechać samochodami, tylko pociągami. PKP odpowiedziało krótko i treściwie - nie mamy aż tylu składów. Następnym pomysłem było wysadzenie kibiców Wisły na Dworcu... Zachodnim, a nie np. na będącym bliżej Stadionu Narodowego Dworcu Wschodnim w Warszawie (pisał o tym portal weszlo.com). Na szczęście do idiotycznego pomysłu gnania kibiców przez miasto - niczym stado głodnych owiec na hale - nie dojdzie.

Ministerstwo Sportu

Wszystkiego (przede wszystkim terminów) miała dopilnować Minister Sportu Joanna Mucha. Nie dopilnowała. Wsławiła się za to ciekawym pytaniem, o którym wspomniał na swoim twitterze Roman Kołtoń, dziennikarz Interii.pl i komentator Polsatu Sport.

Wczoraj w godzinach wieczornych Pani Minister Joanna Mucha jeszcze oficjalnie podziękowała Ekstraklasie za "wzorową współpracę podczas organizacji spotkania". Jakiego spotkania - tego nie wie nikt. Nawet osoba, która wybierała drużyny do Superpucharu ;)

Warszawski Ratusz

Impreza na otwarcie Stadionu Narodowego
(zdjęcie z archiwum autora)

Ten sam, który nie podjął pozytywnej decyzji o rozegraniu meczu, ze względów bezpieczeństwa, jednocześnie kierują sprawę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które pierwotnie miało podać decyzję o rozegraniu meczu... w piątek, czyli na 24 godziny przed meczem. Śmiechom (przez łzy) kibiców nie było końca. Szybkość pracy urzędników w Polsce nigdy nie była powalająca.

Reasumując - tak jak napisałem wcześniej nikt nie zdał tego Narodowego Egzaminu dojrzałości. I obawiam się, że jest to dopiero początek góry lodowej. Obserwując dzisiejsze, ale i wcześniejsze zachowania i wypowiedzi osób odpowiedzialnych za organizację Euro, spodziewam się większej ilości kwiatków, podobnych do dzisiejszej sytuacji. Obyśmy tylko wyszli z twarzą podczas Euro.
P.S. Zdjęcia Stadionu Narodowego pochodzą z archiwum autora.

Jak wyciągnąć kasę z chipsów... na promocję sportu i zdrowego trybu życia

2012-02-07T17:15:00.000+01:00

Pora na kolejną notkę w ramach akcji "Politycy dla Sportu". Otóż tym razem politycy partii rządzącej (jak wynika z tekstu na portalu TVP Info) idą na wojnę ze szkolnymi sklepikami. Chcą wymusić na szkolnych sklepikach by te nie sprzedawały dzieciom chipsów, batonów i napojów gazowanych. "To wszystko z myślą o dzieciach". Akcja i apele o zdrowy tryb życia są szczytne, ale jednocześnie coś mi tu nie gra. Otóż sportowcy, być może nieświadomie, stają tym samym przeciwko... Coca-Coli, która - jak większość z Was wie - od dobrych kilku lat regularnie sponsoruje największe imprezy sportowe.

Oczywiście, sponsoring w tym przypadku nie ma nic wspólnego ze zdrowym trybem życia ;-) Reklama dźwignią handlu i tym podobne bzdury. Niech sobie nasi sportowcy odpowiedzą na pytanie dlaczego w przerwach meczów piłkarskich, czy jakichkolwiek innych imprez sportowych tak wiele jest reklam produktów szkodliwych - na dłuższą metę - dla zdrowia, a nie akcji promujących bieganie przy minusowych temperaturach. Paweł Papke, siatkarz, gra mecz, a w przerwie tego meczu lecą kolejno reklamy chipsów, piwa, znowu piwa i na koniec jeszcze czekolady znanego polskiego producenta słodyczy. Pomijam już fakt,że ten producent jest obecnie głównym partnerem Euro2012!!! Czyli też, jakby nie patrzeć, imprezy sportowej. Śmierdzi trochę hipokryzją, ale nie o nią tutaj chodzi.

Ingerencja polityków w dziedziny życia na których nie znają się kompletnie ma swoje skutki i dziś. Choćby w przypadku ustawy antyhazardowej, przez którą polski sport traci co roku ładnych parę groszy. A przecież wystarczy stworzyć przepisy, które zobligują firmy bukmacherskie do wspierania sportu.Choćby wpłaty na fundacje promujące sport wśród dzieci ubogich i takich, które nie mają możliwości korzystania z, często zamkniętych, obiektów sportowych (często należących do samorządu). Budowa obiektów sportowych, wspieranie finansowe szkółek trenerskich, by te dzieci miał kto szkolić.

Podobnie w przypadku słodyczy, które tak mocno kuszą nasze dzieci w szkolnych sklepikach. Chcesz sprzedawać słodycze,drogi sprzedawco? Podniesiemy Ci czynsz za wynajem lokalu, ale całą tę kwotę przeznaczymy na kupno sprzętu sportowego, albo zrobimy za nią w zimę lodowisko.

Chyba jestem idealistą. Ale posłom życzę powodzenia, pomysł jest trafiony, tylko róbcie to z rozwagą!

http://tvp.info/informacje/polska/sportowcy-z-platformy-ida-na-wojne-z-chipsami/6451914

Notatka z nudów

2012-01-18T17:17:00.001+01:00

Czasem aż oczy bolą patrzeć, jak się przemęcza dla naszego klubu, komentator Grzywacz Marcin, naszego "SportKlubu". Ciągle komentuje! Wszystkiego przypilnuje i jeszcze inni, niektórzy, wtykają mu szpilki. To nie ludzie – to wilki! To mówiłem ja – Paprocki Maciej, kibic drugiej klasy. Niech żyje nam komentator sto lat!

po chwili

To jeszcze ja – Paprocki Maciej, bo w zeszłym tygodniu nie mówiłem, bo byłem chory. Mam zwolnienie. Łubu dubu, łubu dubu, niech nam żyje komentator Sportklubu. Niech żyje nam! To śpiewałem ja – Paprocki.

wychodzi z pomieszczenia

Kibel pod prysznicem - Stadion Narodowy

2012-01-14T15:50:00.000+01:00

Stadion Narodowy-makieta (stadionnarodowy.org.pl)

Zawsze zastanawiałem się, dlaczego wszelkie fuszerki uchodzą urzędnikom na sucho. Nie ponoszą oni żadnej odpowiedzialności za to, że coś, mówiąc kolokwialnie, spieprzyli. Wyobraźcie sobie państwo, że remontujecie łazienkę, macie duże pole do popisu, właściwie możecie ją zrobić na nowo, włącznie z wyburzaniem ścianek. Nagle okazuje się, że czegoś nie przemyśleliście, przez co koszt remontu rośnie, względnie cały projekt staje się niepraktyczny. No, powiedzmy, że taką sytuacją byłoby zamontowanie na środku łazienki sedesu w taki sposób, żeby jednocześnie zagrodzić przejście do pralki i prysznica. Albo zamontowalibyście brodzik pod umywalką. Wiem, niemożliwe, na pewno byście to przewidzieli. Jesteście w stanie to sobie wyobrazić? Nie? To czytajcie.

Co się stało na Stadionie Narodowym? No właśnie mniej więcej to, o czym pisałem przed chwilą. "Przegląd Sportowy" donosi, że na warszawskiej arenie ma miejsce fuszerka (chodź sam periodyk określa tę wpadkę mianem "niedoróbki"), jakiej świat nie widział. Nie dość, że obiekt jest jedną z najdroższych tego typu inwestycji w Europie, to jeszcze jest zrobiony, przepraszam za wyrażenie, na odwal. Otóż wyżej wspomniana gazeta poinformowała, że, uwaga, niewskazane jest zasuwanie dachu przy niskich temperaturach (!). Tak, dobrze państwo przeczytaliście. Producent dachu zapewnia, że da się to wykonać, ale jest to niewskazane ze względu na jakieś tam technologiczne normy. Podobno materiał, z którego jest zrobiony dach przy ujemnych temperaturach może zwyczajnie nie wytrzymać.

Przepraszam, ale czy właśnie nie popełniono budowlanej wpadki stulecia? "Dach nie może być zasuwany przy temperaturach ujemnych". A przy jakich może? Po co zasuwać dach na stadionie w Polsce, kiedy temperatura na zewnątrz przekracza 10stopni? Inne pytanie mogło by brzmieć: "Czy jeśli na dwa dni przed meczem o Superpuchar temperatura spadnie poniżej zera, a następnie będzie padał śnieg, to czy mecz się odbędzie?" Przecież w ujemnej temperaturze nie będzie można zasunąć dachu, a tym samym osłonić świeżo położonej murawy przed wpływem warunków atmosferycznych. Mam wrażenie, że w takich okolicznościach decyzja o rozgrywaniu tego meczu właśnie w lutym jest idiotyczna. Mniej więcej tak samo idiotyczna, jak zamontowanie zasuwanego dachu, którego nie można zasuwać kiedy istnieje taka potrzeba.

Sytuacji dziwi się również Grzegorz Lato, nieoceniony Prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej.

W zimie mamy grać z otwartym dachem? To do czego jest on w ogóle potrzebny?

Porównując to jeszcze do opisanego wcześniej remontu łazienki, ktoś zamontował kibel pod prysznicem.

P.S. W sobotnie popołudnie głos w sprawie dachu zabrał prezes Narodowego Centrum Sportu, Rafał Kapler. Szkoda, że żaden z dziennikarzy PS nie zapytał go o zdanie w tej sprawie, dodatkowo z podesłanego przez Kaplera na twitterze artykułu możemy się dowiedzieć, że dach rzeczywiście nie może
być rozkładany zimą, przy dużych mrozach, ale można zrobić to wcześniej.

Hej hej! Tu NBA!

2012-01-14T01:28:00.000+01:00

Ciągle tylko piłka i piłka, a jest tyle pasjonujących dyscyplin sportowych, które miały wpływ na to co robiłem w dzieciństwie. Ot choćby taka koszykówka.

"Czy Ty wiesz, że jak ja byłem młody to też byłem murzynem i grałem w kosza?"

Scena z kultowego filmu "Miś" przypomniała mi o pewnej ważnej, swego czasu dla mnie bardzo ważnej, dyscyplinie sportu. I chociaż wzrostu byłem raczej miernego, a nawet bardzo. Przez całą podstawówkę byłem najniższy spośród wszystkich uczniów i uczennic w klasie, co nie pomagało mi, choćby w kwestii samoobrony przed dużo wyższymi i silniejszymi kolegami. Nie przeszkadzało mi to w marzeniach i tym, by być sławnym koszykarzem.

Wiadomo, podstawówka. Głupi wiek, głupie pomysły. Chciałem grać w kosza, poprosiłem tatę o zawieszenie tablicy z koszem na słupie energetycznym, który stoi do dziś tuż za płotem ogradzającym moją działkę. W ferie zimowe, w dni wolne od szkoły, rzucałem małą piłką do kosza na śmieci, uprzednio oczywiście go opróżniając. I tak na koszykówce spędzałem może nie dnie, ale dobre kilkanaście godzin w tygodniu. Kiedyś kupiłem profesjonalną piłkę do kosza, najpierw taką z odbiciem ręki Michaela Jordana. Tak, wychowałem się na akcjach Jordana, choć jak się później okazało, bliżej było mi do piłki nożnej. Teraz nie oglądam koszykówki, polska liga mnie nudzi, a NBA... cóż. Trochę późno. Za szczeniaka, sorry, ale wtedy były inne możliwości! Oglądało się jeden z lepszych programów sportowych, jakie wtedy były w TV (może dlatego, że nie było ich zbyt wiele). Jak to się nazywało? "Hej hej, tu NBA"?

Może i tytuł audycji był inny, ale te słowa wypowiadane przez Włodzimierza Szaranowicza utkwiły mi w pamięci najbardziej. No i ten szalony Jordan. Człowiek, który przypominał bardziej latający spodek, niż koszykarza. Spójrzcie tylko.

No jak można było nie podziwiać takiego sportowca, w dodatku mają lat naście i "jarając się" dyscypliną, o której miało się niewielkie pojęcie? Wiecie jak to jest. Teraz liczą się te statystyki, punkty, zbiórki, asysty, double-double itp. Ba, nie zwracało się nawet uwagi na przepisy gry (sam przez długi okres myślałem, że za "kosz" naliczany jest jeden, a nie dwa punkty,ha!). Kiedyś wystarczyło, że zawodnik był charakterystyczny (jak Dennis Rodman, który podczas meczu zawsze coś wymodził. Jak nie podstawił rywalowi nogę, to sprowokował go poprzez klepnięcie w tyłek), albo był pół Indianinem (Scottie Pippen). Zresztą cała trójka stanowiła wtedy o sile najlepszej drużyny NBA lat dziewięćdziesiątych - Chicago Bulls, co dziś możemy oglądać już tylko na lekko podniszczonych kasetach video (lub płytach DVD, jeśli ktoś sobie to wszystko poprzegrywał.

Takich zawodników jak Michael Jordan, Karl Malone, Dennis Rodman, Scottie Pippen, Shaquille O'Neal już raczej nie ma i chyba nie będzie. Z tymi nazwiskami nieodłącznie wiążą się wspomnienia z dzieciństwa. Ostatnie swoje przygody z koszykówką kojarzę z tym rzutem. Jak na ironię - z polskiej ligi, której nigdy specjalnie nie lubiłem, a teraz nawet nie mam nawet czasu oglądać.

Biegnij Justyna, biegnij! - przegląd tygodnia

2012-01-07T00:58:00.000+01:00

Poniedziałek

Portale sportowe rozbłysły kolorem czerwonym. Gwałtu, rety! Justyna Kowalczyk ma uraz i może się wycofać z Tour de Ski. Kontuzja jest podobno bardzo poważna. W swoim stylu do sytuacji odniósł się trener naszej biegaczki - Aleksander Wierietielny: "Gdyby Justyna miała możliwości Norwegów, w dzień byłoby po problemie z kolanem". W sensie, że do leczenia kolana potrzebny jest inhalator? Czy może chodzi bardziej o to, że "dzień bez pretensji do Skandynawów dniem straconym"?

Wtorek

Trwa Turniej Czterech Skoczni. Zawodnicy startują tylko po to, by robić za tło dla będącego w znakomitej formie Gregora Schlierenzauera. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że ten cudowny chłopak wygrał tylko jeden konkurs mniej niż Adam Małysz, a wcale nie kończy kariery. Mało tego, jest na dobrej drodze do tego, by w niedługim czasie prześcignąć w klasyfikacji wszech czasów Mattiego Nykänena. Poza tym Eurosport na swoim portalu rozpisuje się o możliwym transferze Jakuba Rzeźniczaka z Legii Warszawa do... Wisły Kraków. Znajomy skomentował to: "A Robert Biedroń chce Justina Biebera i co z tego?" Trafne. Sam zainteresowany (J.Rzeźniczak) całą historię na swoim Facebooku skwitował trzema wymownymi znakami zapytania.

Środa

Polak to jednak pies ogrodnika, taki prawdziwy. Sam nie wygra, a i innych szczęścia (lub pieniędzy) chce pozbawić za wszelką cenę. Justyna Kowalczyk przegrała środowy sprint z Norweżką Marit Bjoergen, ale prowadzenia w Tour de Ski nie oddała.

Czwartek

Portal sport.pl potrafi czasem zaskoczyć. Krzysztof Hołowczyc wygrywa etap w Rajdzie Dakar, a dziennikarze opisując ten fakt dają niezwykle trafiony tytuł: "Hołowczyc liderem Rajdu Dakar. Od reklamy chipsów na szczyt". Można było się spodziewać różnych rzeczy, na przykład pomylenia Rajdu Dakar z Rajdem Argentyny, albo tego, że rajdowiec był posłem PiS, a nie PO. Ale ten tytuł pasuje bardziej do Krzysztofa Ibisza, niż do Krzysztofa Hołowczyca.

Piątek

Stoch nie wygrał Turnieju Czterech Skoczni. Czwartego, ostatniego konkursu, nie wygrał nawet zwycięzca całego cyklu - Gregor Schlierenzauer. Plan jaki sobie nakreślił (zwycięstwo we wszystkich czterech konkursach turnieju) nie wypalił, bo Austriakowi ostatecznie udało się wygrać tylko dwa pierwsze konkursy.Milion franków szwajcarskich przeszedł koło nosa. Poza tym Krzysztof Hołowczyc wygrywa kolejny etap Rajdu Dakar (jeden z etapów został odwołany z powodu zamieci).

Sobota

Absolutnie kluczowy dzień roku dla wszystkich polskich sportowców. Tego właśnie dnia ogłaszany jest wynik kolejnego już plebiscytu na najpopularniejszego sportowca minionego roku. Plebiscyt pod patronatem TVP Sport i Przeglądu Sportowego jak co roku... przysporzył trochę uśmiechów. Najpierw mama Roberta Lewandowskiego przeczytała z kartki podziękowania za głosowanie na polskiego piłkarza, który zajął 7. miejsce. Następnie Sylwia Gruchała z problemami, jakby połknęła własny floret, wydukała, że statuetkę za 4. miejsce zdobywa Agnieszka Radwańska a Bartek Kurek, zdobywca drugiego miejsca, nazwał trzymającego mu mikrofon Jerzego Dudka "najdroższym statywem na świecie". Pora kolejny na Balu zabrakło prawdziwego polskiego mistrza sportów zimowych - Adama Małysza, który tym razem w poszukiwaniu wrażeń pojechał na Rajd Dakar.

Niedziela

Justyna Kowalczyk wygrała ostatecznie Tour de Ski, wygrywając ostatnie zawody. I ja również zaczerpnąłem trochę sportu tego dnia. Postanowiłem wybrać się na basen i już w drodze do metra musiałem się nieźle napocić by uniknąć zmasowanego ataku grupek gimnazjalistów kwestujących na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Tak się zasapałem, że na pływanie nie starczyło już odpowiedniej ilości sił i większość przeznaczonego na pływanie czasu spędziłem w jacuzzi. Ale poważnie myślę o wykupieniu karnetu, w końcu niecodziennie mamy do czynienia z WOŚP.

Noworoczne zmiany

2012-01-03T19:43:00.001+01:00

Nadszedł nowy rok, a wraz z nim trochę zmian na blogu. Pierwsza i najważniejsza jest taka, że od tej pory w miarę regularnie postaram się zamieszczać na blogu felietony z cyklu... no właśnie pracuję nad nazwą. Właściwie będzie to "Sportowy Przegląd Tygodnia". Jedni wiedzą o co chodzi, inni nie. Otóż Sportowy Przegląd Tygodnia polega na krótkich komentarzach (mniej lub bardziej zabawnych, ważnych, poważnych, lub zupełnie nieistotnych) dotyczących najważniejszych wydarzeń sportowych dnia, połączonych w jeden długi tekst.

Druga zmiana - mniej ważna - zmiana nazwy bloga. Nietypowy Blog Sportowy odchodzi do lamusa i raczej nie wróci. Dlaczego? Bo żeby tworzyć coś nietypowego trzeba mieć do tego talent, czas wolny i mieć do tego serce. Ja serca w ten blog nie wkładam zbyt wiele (rzecz ma się zupełnie inaczej z blogiem o Sportingu Lizbona, na który serdecznie zapraszam), więc po co ta nazwa? Zupełnie bez sensu.

Po trzecie - trwają ciągle prace nad wyglądem bloga, niewykluczone, że jeszcze trochę potrwają, aż w końcu usiądę przed komputerem, spojrzę i powiem: "To jest TO". Za wszystkie niedogodności przepraszam i obiecuję pisać częściej.

Podsumowanie roku

2011-12-30T16:44:00.000+01:00

Miniony rok sportowy (tak to chyba można nazwać) był dla mnie wyjątkowy. Doszło do jednego znaczącego sukcesu, bo od 9 stycznia prowadziłem wspólnie z Jarkiem Wydrą sportową audycję w internetowym Radiu WWW. "Kultura Fizyczna" - nazwa wymyślona na szybko, ale spodobała się nam i, co najważniejsze, przyjęła wśród słuchaczy. Nie było ich wielu, ale najważniejsze, że brali udział w audycji, często pisząc maile, udzielając się na facebooku, czasem dzwoniąc do studia. Przez blisko 50 audycji, w każdą niedzielę, omawialiśmy najważniejsze wydarzenia sportowe mijającego tygodnia. Sami i z gośćmi. Poznałem masę fantastycznych ludzi, którzy byli naszymi gośćmi w audycji. Fajna przygoda.

A co z naszymi sportowcami? Przede wszystkim siatkarze, którzy awansowali do Igrzysk Olimpijskich w Londynie, zdobywając jednocześnie 2. miejsce w Pucharze Świata. No i zakończenie kariery przez Adama Małysza. Reszta, z całym szacunkiem i podziwem do osiągnięć, jakoś nie zapadła mi w pamięć. Być może to kwestia tego, że sukcesów było niewiele, a może tego, że nie przebijały się w mediach, przez co słabo zapadały w pamięć? Tego nie rozstrzygniemy. Może być też tak, że człowiek jest taką konstrukcją, której w pamięć szybciej i trwalej zapadają sytuacje nieprzyjemne? Nie wiem.

Wiem jedno. Mianowicie, że był to dla mnie pod sportowym względem udany rok, głównie przez audycję. Być może kiedyś do niej z Jarkiem wrócimy, w innym radiu, w inny dzień, w innych okolicznościach. Chwilowo zapraszam na stronę "Kultury Fizycznej" gdzie w dziale ARCHIWUM możecie posłuchać archiwalnych "Kultur...".

Wszystkim życzę jak najlepszego Nowego Roku! Ze sportowym pozdrowieniem.

Maciej Paprocki

Zachłanność Legionistów

2011-12-01T15:35:00.001+01:00

Legia Warszawa swój mecz w Lidze Europejskiej z PSV odpuściła. Obrona, na czele z Duszanem Kuciakiem w tym meczu nie zagrała w ogóle, choć w rywalizacji z zespołem pokroju wielokrotnego mistrza Holandii powinna być to formacja absolutnie niezawodna. Pierwsze rozstrojone skrzypce grał Jakub Wawrzyniak, który po rozegraniu jeszcze dwóch-trzech meczów w Legii chyba sam posadzi się na ławce rezerwowych, żeby nieco odpocząć od rytmu meczowego. W ogóle wystawianie ciągle tej samej, lub zbliżonej jedenastki to główny grzech Macieja Skorży. Ale o tym później. Drugie rozstrojone skrzypce grał stoper - Marcin Komorowski. Bardziej doświadczonego Żewłakowa nie słuchał się w ogóle, biegał gdzie chciał, jak chciał, robił wślizgi kiedy chciał i kiedy nie trzeba było.

Do Duszana Kuciaka, mimo ewidentnego błędu i czerwonej kartki, nie ma co mieć pretensji za przegraną. Słabe spotkanie rozegrali obrońcy, ale też Ivica Vrdoljak, przez którego rywal z piłką przechodził jak przez masło. Przykro mówić, ale w takiej formie Chorwat nie zasługuje na bieganie z opaską kapitańską. Nie wiem, czy to kwestia presji związanej z funkcją kapitana, czy może jakieś względy pozasportowe, ale Ivica nie rozegrał w tym sezonie ani jednego naprawdę dobrego meczu, z wyjątkiem pierwszego spotkania ze Spartakiem Moskwa.

Portale sportowe poświęcają wiele miejsca Rafałowi Wolskiemu. Wynika to moim zdaniem z dwóch rzeczy - tęsknoty za prawdziwym talentem piłkarskim, którego w Polsce nie było chyba od czasów Bońka, oraz z niskiego poziomu Ekstraklasy.Wystarczy zrobić "ruletę a'la Zidane" w meczu z PSV i już wszyscy naokoło powołują młodego piłkarza Legii do kadry. Spokojnie, poczekajmy. Nie lubię używać takich stwierdzeń, ale w tym wypadku należy dać chłopakowi jeszcze trochę czasu, niech się wykaże. Na tle szarej T-Mobile Ekstraklasy nie powinno być to trudne.

Kibice Legii oczywiście mogą powiedzieć, że nie ma na co narzekać. Oczywiście, że nie ma. Po piętnastu kolejkach ich drużyna zajmuje drugie miejsce w tabeli, ciągle gra w Pucharze Polski, którego to trofeum broni, oraz, a może przede wszystkim, awansowała po dobrych kilku latach do rozgrywek europejskich. Mało tego - przeszła fazę grupową Ligi Europejskiej, już w czwartej kolejce zapewniając sobie awans do kolejnej rundy. Czy jednak, patrząc na rozwój klubu z Łazienkowskiej, nie chodzi o to, by móc nawiązywać walkę z PSV? Dlatego tak ważne jest ciągłe poszukiwanie nowych piłkarzy i nowych rozwiązań, które w przyszłości pozwolą na nawiązywanie walki z drużynami z wyższej półki.

A co do tytułu - tak, Legia jest już na wakacjach. Co prawda zostały do rozegrania jeszcze dwa mecze ligowe (wiosenne) i jeden mecz w Lidze Europy, ale gracze z podstawowego składu są zwyczajnie przemęczeni, co widać po wynikach dwóch ostatnich spotkań. Sytuacja prawdopodobnie wyglądałaby zupełnie inaczej, gdyby trener Maciej Skorża dał odpocząć graczom podstawowej jedenastki i dał pograć zmiennikom. Przy tak wąskiej kadrze chęć odniesienia pełnego sukcesu może okazać się zgubna.

Ogólnopolski Tygodnik Piłkarski "Tylko Piłka"

Zdzisław Kręcina u Moniki Olejnik

2011-11-29T01:42:00.001+01:00

Krecina

"Czy według Pana Grzegorz Kulikowski mści się za to,że jego firma nie będzie uczestniczyła w budowie nowej siedziby PZPN?" Te pytanie w ogóle nie padło podczas ŻADNEJ rozmowy z przedstawicielami PZPN, a moim zdaniem powinno. Zwłaszcza po przeczytaniu tego artykułu. Widać Monika Olejnik woli wręczać puste koperty, niż zadawać naprawdę trudne pytania swoim rozmówcom.

test

2011-11-29T01:26:00.001+01:00

37e15c32cd5f666cd3ecdaf3a739906b

Pora na Grzegorza

2011-11-28T18:23:00.001+01:00

Panowie z PZPN wzięli się za łby. Jakieś kwoty, procenty... Nikt do końca nie wie o co chodzi, ale jedno jest pewne - to już koniec ~~lata~~ Laty. The end, finito, game over. Bardzo prawdopodobne, że mili panowie w kominiarkach nie wyprowadzą go z siedziby związku w kajdankach, ale wizerunkowo PZPN leży i prosi kibiców o litość. Z każdym kolejnym dniem prezes próbuje ratować swój wizerunek, dziś podjął decyzję o zwołaniu posiedzenia zarządu, na którym prawdopodobnie zgłosi wniosek o odwołanie sekretarza generalnego PZPN - Zdzisława Kręciny.

I już, koniec, szlus. To na razie PZPN-owi wystarczy. Poleci głowa sekretarza Zdzisława, zarząd w końcu będzie mógł powiedzieć: "już nikt nie będzie szargał wizerunku PZPN!" "Dość z knajackim językiem Kręciny!", po czym wszyscy usiądą przy stole, zjedzą co zostanie podane, wypiją, co będzie do picia i rozejdą się na cztery strony świata. Grzegorz Lato nie ma innej możliwości, niż poddanie pod głosowanie wniosku o "odstrzelenie" Kręciny. W przeciwnym razie poleci też i jego głowa. "Po trupach do celu", napisał jeden z użytkowników twittera.

Tak, dokładnie tak to będzie wyglądało. Grzegorz Lato w obronie stanowiska, ciepłej posady i paru ładnych złotych spływających co miesiąc do jego kieszeni, poświęci swoich kolegów. Na początek Kręcinę, żeby nikt nie mógł mu zarzucić, że wyrzucono "pionka". Gdyby po aferze z brakiem godła na koszulkach pozbyto się z PZPN Piotra Gołosa - dyrektora ds. marketingu, to zarząd popukałby się w czoło i powiedział: "Nie o to nam chodzi". Przy Kręcinie mogą zmięknąć i uwierzyć, że Grzegorz Lato jest skłonny nawet do najtrudniejszych decyzji, "dla dobra związku", oczywiście.

Panowie z zarządu PZPN. Według mnie powinniście w środę głosować dwa wnioski, a nie jeden. Listkiewicz za swoje błędy przeprosił i poniósł karę. Pora na Grzegorza Latę.

Nieciecza podąży śladami Wodzisławia Śląskiego?

2011-11-24T13:41:00.001+01:00

Stadion w Niecieczy źródło:http://www.termalica.brukbet.com

Nigdy jakoś specjalnie nie przejmowałem się sytuacją zespołów pierwszoligowych, ale fakt, że zespół ze wsi Nieciecza zajmuje drugie miejsce w tabeli musi budzić grozę wśród kibiców innych drużyn, w tym tych z najwyższej klasy rozgrywkowej. No i przede wszystkim zespołu Cracovii, który obecnie zajmuje ostatnie miejsce w T-Mobile Ekstraklasie. Chociażby ze względu na historię, stadion i kibiców zespół z Cracovii mógłby zachować twarz i zacząć wygrywać swoje mecze. Jeśli w krajowych rozgrywkach o mistrzostwo Polski zespół z Krakowa zostanie zastąpiony przez drużynę ze wsi, która liczy niespełna tysiąc mieszkańców, to jednak będzie wstyd.

Rozmyślając o tej Niecieczy pomyślałem o Odrze Wodzisław, która przez wiele sezonów psuła krew ligowym "gigantom" w miarę systematycznie urywając punkty Lechowi, Legii (najczęściej), a to znów Wiśle. Jednym słowem - wkurzający to był klub i wkurzający byli jego piłkarze (oczywiście dla piłkarzy i kibiców innych drużyn). Przyszła jednak pora, by Wodzisław Śląski spadł z ligi i do dziś nie może się specjalnie z tym faktem pogodzić. "Zagościli tam, gdzie miejsce takich drużyn" - mówili mi znajomi kibice.

Ja sam mam wiele wątpliwości, czy miejsce takich zespołów jak Wodzisław, Nieciecza, czy nawet nieistniejący Dyskobolia Groclin Grodzisk Wielkopolski, jest w Ekstraklasie? I nie potrafię znaleźć odpowiedzi. Bo z jednej strony duże miasto, to duży potencjał kibicowski, a to powoduje spore wpływy ze sprzedanych biletów, a z drugiej strony... czy nie chodzi o to, by o najwyższe cele grali najlepsi?

A co wy o tym myślicie?

Problemy reprezentantów

2011-11-20T14:00:00.001+01:00

Przegraliśmy z Włochami, wygraliśmy z Węgrami. Kolejne dwa towarzyskie mecze kadry narodowej trafią do rubryk statystycznych... i w zasadzie tylko tam powinny trafić. Dwa spotkania kadry pokazały, że problem ze skompletowaniem obrony wydaje się być problemem nie do rozwiązania. Im dłużej będziemy się czarować, że Damien Perquis, lider jednej z najsłabszych formacji defensywnych we francuskiej Ligue 1, tym gorzej dla tej kadry. Bajki trenera Smudy o tym, że kadra jest kompletna można więc wsadzić na jedną półkę z bajkami braci Grimm i Charlesa Perrault.

Nie tylko Perquis jest problemem. Coraz słabiej grający w kadrze Ludovic Obraniak sprawia wrażenie, jakby miejsce w podstawowej jedenastce kadry dostał dożywotnio, po świetnym debiucie jeszcze za kadencji Holendra, który wyganiał Polaków z drewnianych chatek. Zawsze mi się wydawało, że zawodnik musi się starać, coś wnosić do zespołu. A Obraniak ostatnio NIE GRA W OGÓLE. Ani w klubie, ani w reprezentacji. Minuty spędzone przed niego na boisku można określić jedynie mianem "występów".

źródło: http://www.polishfootballonline.com

Jeśli już jesteśmy przy Obraniaku, to pozostaję pełen szacunku dla niego, za to, że sam starał się o załatwienie wszystkich dokumentów niezbędnych do gry w reprezentacji Polski. Mimo, że teraz nie spełnia pokładanych w nim nadziei potrafił jasno określić dla której reprezentacji chce grać - Polski, czy Francji. Zupełnie inaczej postępuje obecnie Martin Kobylański, syn Andrzeja Kobylańskiego, olimpijczyka z Barcelony, ma problem. Problem Martina polega na tym, że nie potrafi zdecydować się w jakich barwach chce grać jako dorosły, ukształtowany piłkarz.

Dlatego od dobrych kilkunastu miesięcy jeździ ze zgrupowania niemieckiej kadry młodzieżowej na zgrupowanie polskiej młodzieżówki i na odwrót. Dziś ojciec młodzika poskarżył się na łamach prasy, że jego synem interesują się światowe potęgi piłkarskie, włącznie z Bayernem Monachium, a już Alexowi Fergusonowi niewiele brakuje do tego, by zawodnikowi wysłać bukiet kwiatów i umowę do podpisania. Ale reprezentacja jest dla Martina, według słów Andrzeja Kobylańskiego, zamknięta.

Ze strony PZPN widzę brak zainteresowania moim synem. Związek ma chyba inne, ważniejsze sprawy na głowie

Biadolenia nad brakiem zainteresowania ze strony PZPN nie ma końca. Do chóru (a raczej chórku) dołączył się Andrzej Juskowiak, który twierdzi, że PZPN powinien bardziej zainteresować się zawodnikiem. Przy całej swojej niechęci do działaczy z Bitwy Warszawskiej 7, do końca nie rozumiem w jaki sposób Grzegorz Lato i jego świta mieliby "zainteresować się" jeszcze bardziej jego osobistością Marcinem (Martinem) Kobylańskim. Mają mu wykupić lożę na stadionie narodowym, przysyłać bombonierki, koszulki, zdjęcia jego ojca z olimpijskim medalem w koszulce reprezentacji Polski? A może zagwarantować miejsce w kadrze na Euro, czy też na eliminacje do MŚ w Brazylii? Wydaje mi się, że PZPN akurat w tej sprawie robi wystarczająco dużo, choćby poprzez regularne powołania dla Martina.

A jeśli Martinem targają na wszystkie strony wątpliwości, w jakiej koszulce chce grać, to mam dla niego małą podpowiedź - w żadnej. Bądź mężczyzną i się zdecyduj, nie zawracaj ludziom głowy swoimi wydumanymi problemami. Będziesz chciał, to zagrasz dla Polski, nie będziesz - nie zagrasz.

Zastanawiam się też o co z tym Kobylanskim jest nie tak. Niby chce go MU i Bayern, ale na razie gra tylko w Energie. W młodzieżówkach nigdy jakoś specjalnie nie błyszczał. Ma 17 lat, w takim wieku trafiają się już talenty w Bundeslidze. Zespoły Bundesligi zwykle odważnie sięgają po młode talenty. Ale talenty prawdziwe, a nie te napompowane w mediach. Ile to już razy byliśmy świadkami sytuacji, kiedy "talent" przechodził do silnego klubu i przepadał jak kamień w wodę? Jak kamfora? Jak Mateusz Klich w Wolfsburg? Poczekałbym z ogłaszaniem Martina wielkim talentem, dopóki nie rozegra co najmniej przyzwoitego sezonu w swoim Energie Cottbus. I niech gra dla tej reprezentacji, która go rzeczywiście będzie chciała i dla której on będzie chciał grać. Bez względu na to, czy będą to Niemcy, czy Polska.

List otwarty do Władz Polskiego Związku Piłki Nożnej

2011-11-16T18:00:00.000+01:00

List otwarty do Władz Polskiego Związku Piłki Nożnej,

My, autorzy, dziennikarze, kibice - zaniepokojeni ostatnim,skrajnie niekorzystnym rozwojem wydarzeń wokół reprezentacji narodowej -oczekujemy od Władz Polskiego Związku Piłki Nożnej, z Prezesem Grzegorzem Latona czele, konkretnych odpowiedzi na konkretne, powzięte w liście zagadnienia.

Wciąż rozbrzmiewa nad piłkarskim środowiskiem echo usunięciaz koszulek kadry narodowej Godła Rzeczypospolitej Polskiej z wizerunkiem orłabiałego w koronie. Tenże kontrowersyjny zabieg nijak ma się do deklaracjibudowania pozytywnej atmosfery wokół polskiej reprezentacji piłkarskiej i - conajważniejsze - godzi w uczucia Polaków, nie tylko kibiców.

Władze PZPN nie zamierzają najwyraźniej odnieść się doogólnonarodowego zaniepokojenia, zbywając opinię publiczną nierzeczowymiwypowiedziami działaczy i Pani Rzecznik Agnieszki Olejkowskiej. Mimo że PZPNmoże uważać inaczej, zdecydowanie jest o czym rozmawiać i co wyjaśniać. GodłoRzeczypospolitej Polskiej jest bowiem symbolem naszej narodowej dumy, naszejwytrwałości w walce o niepodległość, nieodłącznym elementem kojarzonym zbiało-czerwoną flagą i z reprezentacją piłkarską także. Dlatego też wzywamywładze Polskiego Związku Piłki Nożnej do odpowiedzi, tudzież do ustosunkowaniasię wobec poniższych kwestii:

1. Prosimy o wskazanie osoby/osób (wraz z zakresemdziałania), które przyczyniły się (odpowiadają) za "zniknięcie" GodłaRzeczypospolitej Polskiej z koszulek polskiej drużyny narodowej. Oczekujemyjasnej odpowiedzi, kto zaopiniował i kto ostatecznie zaakceptował brak GodłaRzeczypospolitej Polskiej na koszulkach drużyny narodowej.

2. Dlaczego tak istotna zmiana, dotykająca nie tylkośrodowiska sportowego, ale i wszystkich Polaków, nie została skonsultowana naforum publicznym. A jeśli jakiekolwiek badania zostały przeprowadzone,wnioskujemy o opublikowanie ich rezultatów. I nie chodzi bynajmniej o badania wsferze upodobań Polaków co do samego logo PZPN, którymi Pani Rzecznik próbowałanas zbyć, jak widać nieskutecznie.

3. Wzywamy Władze Polskiego Związku Piłki Nożnej dointerwencji w poruszonej sprawie, która w naszym zamyśle winna poskutkowaćprzywróceniem Godła Rzeczypospolitej Polski na trykoty piłkarskiej drużynynarodowej, nawet gdyby związane to było z najróżniejszymi sankcjami - tradycji,dumy i symboli narodowych wycenić nie sposób.

Polska reprezentacja piłkarska jest dobrem wszystkichPolaków, nie tylko marketingowym narzędziem Polskiego Związku Piłki Nożnej. Toostatnia chwila by wyjść z twarzą z całego zamieszania - wierzymy, że jednośćpiłkarskiego świata i poszanowanie dla historii są dla Związku ważniejsze odplanów biznesowych.

Podpisali:

Piotr Bratkowski, Maciej Chilczuk, Wojtek Czapliński, KonradFerszter, MichałGłuszniewski, Mateusz Gromadzki, Paweł Jędrasik, Łukasz Kaliński, PiotrKasprzyk, Konrad Kaźmierczak, Michał Kociniak, MateuszKonior, Andrzej Kotarski, Łukasz Kowalski, Tomasz Kowalski, RoksanaKrawiec, Adam Lisiecki, Kamil Lubelski, Adam Mąka, Paweł Moczulski,Maciej Paprocki, Sylwester Piekarski, Radosław Piekarz, Rabij Bartłomiej,Mateusz Sitnik, Seweryn Sołtys, Dominik Spangenberg, Szymon Stasiuk, SławomirSzymański, Rafał Szymczak, Patryk Tuzgier,Adrian Walczak, Adrian Waloszczyk, Marek Wanagiel, Adrian Wawrzyczek, DanielWłodarz, Jarek Wolski, Mikołaj Wójcik, KrzysiekWójtowicz, Jarosław Wydra, Michał Zachodny, Bogdan Zając, KrzysztofZarychta

Autorzy współpracują z serwisami internetowymi, redagują wgazetach codziennych, prowadzą niezależne blogi, między innymi: Redlog.pl,TylkoPilka.pl, Gramy do końca, Mundialowo, Po przerwie, Keep the Blue FlagFlying High, Over the Bar, Blogi Newsweeka, blog11.pl, Lisiecki Blog, Wychowanyna futbolu, SportSlaski.pl, kopanina.pl, brasileirao, RadioWWW.eu

Poziom

2011-11-15T23:59:00.001+01:00

Miałem tego spotkania nie oglądać, tak jak wielu innych, wcześniejszych. Nie mogę jednak pozwolić sobie na to, by w cotygodniowej audycji rozmawiać z gośćmi o czymś, czego nie widziałem. Poza mam taką jedną, wrodzoną, czasem upierdliwą cechę, która nierzadko przysparzała mi problemów. Ciekawość. Siedziałem i oglądałem mecz reprezentacji w towarzystwie Jarka Wydry, które równie mocno jak ja reagował na kolejne marnowane przez Polaków sytuacje bramkowe. Skuteczność na poziomie zerowym, niestety. Jedynym godnym uwagi momentem była bramka samobójcza Węgrów, kiedy etatowy komentator meczów reprezentacji - Dariusz Szpakowski, powiedział, że Lewandowski wykonał pressing na obrońcy i on ze strachu strzelił swojaka. Tym samym Lewandowski stał się niewątpliwie pierwszym zawodnikiem na świecie, który wywiera pressing na obrońcach, stojąc do nich tyłem.

źródło: wakacje.pl

Później przełączyłem na Portugalia - Bośnia i Hercegowina... i oniemiałem. Inny świat. Jeśli logo PZPN jest dynamiczne, to Portugalczycy przekroczyli w tym meczu barierę dźwięku i to trzykrotnie. Mam osobistą, kibicowską satysfakcję z tego, że w spotkaniu przeciwko Bośni w pierwszym składzie wystąpiło dwóch obecnych (Rui Patricio i Joao Pereira) oraz pięciu byłych piłkarzy Sportingu Lizbona (C.Ronaldo, Nani, Miguel Veloso, J.Moutinho, Helder Postiga), w dodatku po przerwie pojawił się też Carlos Martins, wychowanek "Lwów" z Alvalade, a całym tym, niemalże doskonałym, tworem dyrygował trener Paulo Bento, szerszej publiczności znany również z gry w Sportingu.

Portugalia wygrała 6:2, a sędzia tylko trochę wypaczył wynik spotkania. Najpierw nie gwizdnął ewidentnego karnego dla Portugalii po faulu na Postidze, a później wyrzucił z boiska jednego z Bośniaków,prawdopodobnie za dyskusje.Jednak to wszystko nie zakłóciło atmosfery piłkarskiego święta na Estadio da Luz w Lizbonie. Swoją drogą to ciekawe, że bramki na stadionie Benfiki strzelali tylko i wyłącznie byli zawodnicy jej lokalnego rywala.

Poziom tych dwóch meczów jest nie do porównania. Biada temu, komu przyjdzie zmierzyć się z tak grającą Portugalią na Euro. Marzy mi się bezpośrednia konfrontacja z Polską. Może w końcu odpowiedzielibyśmy sobie szczerze na pytanie, która z ekip jest mocniejsza i dlaczego Portugalia. Bilans dwóch ostatnich spotkań z przedstawicielami Półwyspu Iberyjskiego jest całkowicie oderwany od rzeczywistości. Oby został szybko zweryfikowany.

SEX DUPA CYCKI KLIKNIJ TYLKO U NAS!

2011-11-10T00:31:00.001+01:00

Dobre 20 minut zastanawiałem się nad tytułem do tej notki. No i wymyśliłem. Pasuje do tematu jak ulał, nikt nie przejdzie obok niej obojętnie. Tym razem spróbuję podjąć temat, który nurtuje mnie od dłuższego czasu. Niewątpliwie poziom dziennikarstwa sportowego w Polsce spada na łeb na szyję. Różne są tego powody, nie ma sensu zatem się o nich zbyt mocno rozpisywać. Co spowodowało, że po raz kolejny postanowiłem podjąć ten niewdzięczny temat, jakim jest poziom dziennikarstwa?

Autor bloga "Po przerwie" apeluje do dziennikarzy o zaprzestanie zabaw ludzkimi emocjami poprzez, między innymi, nadawanie artykułom chwytliwych tematów. Wątpię, by to się zmieniło, szczególnie, że internetem rządzi coś takiego jak ... infotainment. Można napisać - niestety! Wiadomość zamieszczona na jakiejkolwiek stronie internetowej ma nieść zarówno informację jak i rozrywkę, a celem nadrzędnym tego zabiegu jest zysk. Tak jest na każdym portalu i niemal w każdej gazecie. Większość polskich dziennikarzy pisze na tyle nudno, że pozostają im już właściwie tylko chwytliwe, czasem niezłe tytuły.

Oczywiście sam często jestem wkurzony, bo ktoś próbuje mnie nabrać na "Ronaldo spod Siedlec" czy "gruzińskiego Messiego" grającego w Widzewie Łódź. Tytuły artykułów mają bardzo rzadko cokolwiek wspólnego z rzeczywistością, a opisywani piłkarze nawet się nie zbliżą do poziomu Messiego czy Ronaldo.

Manipulacja. To dobre słowo. Wszyscy na co dzień ulegamy różnego rodzaju manipulacjom, w mediach to szczególnie częsty przypadek. Faktem jest, że przedstawiony wcześniej "gruziński Messi" nie ma na celu przekonanie czytelnika, że Nika Dżalamidze faktycznie ma coś wspólnego z utalentowanym Argentyńczykiem (z wyjątkiem niedużego wzrostu), a raczej spowodowania u niego reakcji w postaci "kliknięcia" i tym samym nabijanie licznika odsłon witryny. Tak to działa nie od dziś i tego nie zmienimy.

Co do źródeł informacji i przekazywania ich z klauzulą "Jak dowiedzieliśmy się nieoficjalnie"... to jest właśnie ryzyko, któremu zawsze będę kibicował i zawsze będę bronił takich zachowań. To dziennikarz i redakcja decydują o tym jaką informację "puszczają" w świat, muszą się też liczyć z ewentualnymi konsekwencjami. Wiadomo - jeśli byli pierwsi, to olbrzymi sukces. Jeśli informacja okaże się nieprawdziwa, to wyjdą na głupków. Ta zasada obowiązuje w dziennikarstwie od dawien dawna i raczej nie odejdzie do lamusa. Co najwyżej przybędzie kilka niewiarygodnych portali i kilku równie mniej wiarygodnych dziennikarzy, świat jednak od tego nie zginie.

Co możemy zatem zmienić? Czytać. Dużo. Chłonąć wiedzę zawartą nie tylko w artykułach na onet.pl czy innej interii, ale też literaturze, książkach sportowych, gazetach (które jeszcze JAKOŚ trzymają poziom). Albo przejść nad tym do porządku dziennego i oswoić się z myślą, że codziennie portale internetowe będą zalewać nas coraz to fajniejszymi tytułami. Osobiście czekam na Van Der Sara z Krosna Odrzańskiego i Mourinho z Lubomii.

P.S. Dziennikarstwo, tak ogólnie, nie tylko te sportowe, ale głównie internetowe, stanie lada chwila pod ścianą. Bo z jednej strony dyktat "klikalności w internecie będzie trwał, z drugiej jednak strony czytelnik ambitny, oczekujący treści, a nie "Messich i Ronaldo spod Siedlec", stanie się grupą pożądaną. I co wtedy?

P.S.2. Polecam Wam bloga "Po przerwie". Dobrze pisany (nie to co mój ;)) w dodatku ma świra na punkcie Manchesteru United.

Koszulki vol. 2, czyli lista grzechów PZPN

2011-11-09T10:00:00.000+01:00

Miałem nie zabierać głosu w sprawie nowych koszulek Reprezentacji Polski, ale zalewa mnie krew jak czytam tłumaczenia rzeczniczki tej szlachetnej federacji, Pani Agnieszki Olejkowskiej. Zresztą, nie pierwszy raz, co pisałem zresztą w kilku poprzednich notkach.

Przy okazji jedno trzeba sobie powiedzieć szczerze - pretensje do Nike nie mają sensu, bo jest to jeden ze sponsorów, który za wszelką cenę będzie chciał zarabiać. To jest logiczne! Ale PZPN jest między innymi od tego, żeby:

a) zarabiać sam na siebie

b) dbać o dobro reprezentacji i jej kibiców*

*kolejność nieprzypadkowa, a wręcz zamierzona.

Dobro reprezentacji i jej kibiców. Co to znaczy? Kibic powinien mieć możliwość kupienia biletów w internecie, dla własnej wygody, z czym obecnie często jest problem. Powinien móc obejrzeć niezłe widowisko, mieć możliwość obcowania z piłkarzami, choćby poprzez wspólne zdjęcia, autografy itp. Ale oprócz tego powinien mieć również poczucie, że jedenastu facetów biegających za napompowanym świńskim pęcherzem utożsamia się z krajem, który reprezentują. I naprawdę nie rozumiem jak mają mieć odruchy patriotyczne, skoro na koszulkach nie ma państwowego godła.

Jest za to logo. No tak, niektórzy kibice to już przerabiali, myślę tu o kibicach Legii, którzy protestowali przeciwko nowemu "logo dla nikogo" czyli czarnej "trumnie z eLką". Wtedy kibice nie poddali się marketingowemu dyktatowi, dla nich herb klubu był czymś więcej, niż emblematem marketingowego sukcesu. Klubowe gadżety z "trumną" sprzedawały się fatalnie, co w niedługim czasie zmusiło Legię do przywrócenie herbu z lat pięćdziesiątych minionego wieku. W Polskim Związku Piłki Nożnej widać nie ma kto wyciągnąć nauki z tamtych wydarzeń.

To nie pierwszy koszulkowy wyskok PZPN. Poza tym lista grzechów krajowej federacji jest długa. Wystarczy wspomnieć obsydianowe (lub jak kto woli: granatowe) koszulki, kontrowersyjne wypowiedzi trenera Smudy dotyczące "farbowanych lisów" i późniejsze ich powołania do kadry, seksownie pijackie afery na zgrupowaniach, zarówno wśród piłkarzy, jak i działaczy, niezrozumiałe dalekie wyjazdy na mecze towarzyskie (Tajlandia, Korea, USA), problemy z rozprowadzaniem biletów, organizacją konferencji prasowych i wreszcie - organizacją samych spotkań. Teraz do niekrótkiej listy pezetpeenowskich wpadek można śmiało dopisać kolejną - brak orła białego w koronie na koszulkach.

Kibice żartują, że skoro piłkarz mają w zwyczaju całować orzełka po strzelonej bramce, to warto zamiast loga PZPN wstawić zdjęcie tyłka Grzegorza Laty. Wiadomo po co. Panowie, tylko nie opowiadajcie, że na koszulkach jest orzełek i że gracie dla kibiców, a nie dla koszulek. Może to i szlachetne, ale nikt Wam nie uwierzy. Po prostu nie i już.

Holenderski rower w odwrocie

2011-11-07T23:40:00.003+01:00

Wisła Kraków zwolniła trenera Roberta Maaskanta i część kibiców zaczęła się zastanawiać: "Co teraz?" Odpowiedź na nie jest bardzo prosta. Nic! A co ma być? Za chwilę pod Wawel przyjdzie kolejny trener, który będzie forował graczy z zagranicy, piłkarskich emerytów, a praca dyrektora sportowego Wisły Stana Valckxa (o ile i jego prezes Bogdan Basałaj i właściciel Bogusław Cupiał nie wyrzucą) dalej będzie polegała na dostarczaniu trenerowi tego szrotu, bo w polskim narodzie wyraźnie brak talentów, które mogłyby zasilić krakowski zespół.

Piłka jest przewrotna. Pół roku temu wszystkie magazyny sportowe, włącznie z Cafe Futbol prowadzone przez Mateusza Borka z Polsatu, trąbiły, że oto w Wiśle znalazł się duet kompletny. Dyrektor sportowy z kontaktami i niezbędnym do tej roli doświadczeniem, oraz trener z holenderskiej szkoły. Sukcesów u Maaskanta szukać było próżno, ale polskie media zareagowały jak zwykle - skoro zagranicznik, to musi być dobry! Rzeczywistość okazała się brutalna, zresztą jak zwykle.

Dziwię się tylko tym, którzy uważają, że trener Maaskant był kimś, kto mógłby poprowadzić Wisłę do upragnionej Ligi Mistrzów. Niestety nie był. Razem ze Stanem Valckxem odpowiada dzisiejszą formę tej drużyny. Zespół jest co prawda tylko lekko rozbity porażkami z Podbeskidziem i Cracovią. Lekko rozbity nie znaczy, że kompletnie zniszczony. Poza tym w 40 meczach Ekstraklasy Wisła pod wodzą Maaskanta zdobyła 71 punktów, wygrała 21 spotkań, zremisowała 8, przegrała 11. Strzeliła 58 bramek (mało!), straciła 38 (!!!). Ta statystyka dobitnie pokazuje co było największą bolączką Wiślackiej lokomotywy z holenderskimi maszynistami.

"Cupiał głupiał" - krzyczą kibice. Nie, nie zgłupiał. On właśnie przejrzał na oczy.

Uśmiechnijmy się trochę

2011-11-02T00:28:00.001+01:00

Ponad rok temu na moim poprzednik blogu powstał wpis, który zapisał się złotymi zgłoskami w dziejach internetowej społeczności. W końcu mogliśmy wszyscy, jak jeden mąż, podrwić z telewizyjnych komentatorów, bo oto redaktor Dariusz Szpakowski wraz z mocną ekipą wybrali się do RPA na Mistrzostwa Świata. Warto sobie przypomnieć te chwile i te cytaty, odnotowywane przez forumowiczów a zebrane przeze mnie w jeden tekst. Bawcie się dobrze!

„On ma tylko lewą nogę,prawa służy mu do wsiadania do tramwaju,hehehe”- Jacek Gmoch

„Pomocnik reprezentacji Korei Południowej (nazwisko) jest nazywany koreańskim Gerrardem. Trzeba by było się bardzo długo przyglądać,żeby dostrzec jakiekolwiek podobieństwo”- Maciej Iwański

Dariusz Szpakowski: „Meksykanie przeważali, atakowali, ale RPA pod koniec połowy pokazała, że nie będzie to mecz do jednej bramki”.

Włodzimierz Lubański: „Tak, Twoja analiza jest bardzo trafna”

„Meksykańce przy piłce” – Włodzimierz Lubański

„Francja rozegrała przed mundialem cztery sparingi: Z Chinami,Hiszpanią i Kostaryką”- Dariusz Szpakowski

„Meksykanie nie chcą grać z Meksykanami”- Dariusz Szpakowski

„Fenomenalnie nie trafił w bramkę”- Dariusz Szpakowski

„Podanie do Messiego… Pusta piłka!”- Dariusz Szpakowski

„Piłkarze zamknęli usta krytykantom „- Michał Żewłakow

„Pomocnicy Korei Południowej robią dużo wiatru”- Maciej Iwański

„Koreańczycy mają powyżej 180 metrów wzrostu”- Jacek Gmoch

„180 centymetrów, Panie Jacku, nie przesadzajmy”- Rafał Patyra

„No centymetrów, a co ja powiedziałem?Metrów?Hehehe,no dobrze”- Jacek Gmoch

„To jest takie popołudniowe spotkanie przy rosole”- Jacek Gmoch o meczu Algieria-Słowenia

„On jest świetnym główkarzem”- Jacek Gmoch

„Jak on się nazywa? Szuler? A nie, Suler, nie przypinajmy mu łatki”- Jacek Gmoch

„Lider zespołu jest przedłużeniem ramienia trenera”- Jacek Gmoch

„Australia jest tu już najdłużej z pośród wszystkich drużyn,Przylecieli do Australii 27 maja”- Jacek Jońca

„To ten sam piłkarz,który cztery lata temu sprokurował karnego w meczu Niemcy-Włochy”- Jacek Jońca o australijskim piłkarzu, Lucasie Neillu.

„Z Suker Sity witają Państwa…”- Dariusz Szpakowski wita widzów ze stadionu Soccer City.

„To taka gra, kiedy nikt nie zaczął z dużą przewagą, grają z respektem i pietyzmem”- Dariusz Szpakowski w drugiej minucie jakiegoś meczu.

„Afelaja wprowadził trochę świeżości”- Dariusz Szpakowski po wejściu na boisko Ibrahima Afellaya.

„Morten, nie załamuj się! A mówię tak dlatego, że Morten to mój serdeczny kolega”- Włodzimierz Lubański o swojej znajomości z trenerem Danii- Mortenem Olsenem.

„Sytuacja strzałowa”- Włodzimierz Lubański

„Bramkarz Kamerunu jest teraz 12 zawodnikiem w polu”- Jacek Jońca

„Buffon wybija piłkę z własnej ławki rezerwowych”- Maciej Iwański

„W tym turnieju jeszcze nie było rzutu karnego, ani też gola strzelonego przez zawodnika rezerwowego…A jednak był karny, w meczu Ghana-Serbia…. i był też gol strzelony przez rezerwowego- Cacau”- Maciej Iwański

„Le Guen trenował w Szwecji Glasgow Rangers” – Jacek Jońca

„Na boisko wchodzi Kim Kum drugi”- Dariusz Szpakowski o piłkarzu Kim Nam Ilu

„Japonia wreszcie przełamała czarne fatum…” Tomasz Jasina w meczu Japonia-Kamerun

„Villa,Villa, ciągle jeszcze zawodnik Valencii, ale już Barcelony”- Dariusz Szpakowski

„Zespół skazany na przegraną przegrywa”- Jacek Jońca

„Szwajcarzy przypominali mi trochę Polaków w meczu z Hiszpanią”- Jerzy Dudek o meczu Szwajcaria-Hiszpania (1:0)

„Dzisiaj RPA grała przeciwko drugiej drużynie z Afryki”- Jerzy Engel o meczu RPA-Urugwaj

„Po zwycięstwie w dzisiejszym meczu w Urugwaju będzie sjesta”- Włodzimierz Szaranowicz

„Cavani zdecydował się na strzał, tak mu się ładnie piłka odbijała”- Włodzimierz Lubański

„Zachowanie Kaity było antyboiskowe i antypiłkarskie”- Jacek Jońca

„Sekundy dzielą Greków od histerycznego zwycięstwa”- Jacek Jońca

„Większość afrykanów gra w europejskich reprezentacjach”- Mirosław Trzeciak

„Trenera Aguirre znam bardzo dobrze, jest romantyczny”- Mirosław Trzeciak o swoich znajomościach.

„Miał trochę turbulencji w powietrzu bramkarz Algierii”- Maciej Iwański

„Cierpią Anglicy, cierpią angielscy fani, cierpię ja”- Maciej Iwański

„Popatrzmy teraz na peregrynację Ronneya na boisku”- Przemysław Babiarz

„Opuszcza bramkę Sneijder”- Jacek Jońca (Bramki Holandii bronił Stekelenburg)

Dariusz Szpakowski: „Ajajaj!Nie trafił”

Włodzimierz Lubański:”Aboubakar”

Dariusz Szpakowski:”Tak, Aboubakar, przepraszam”

„Na razie mało szybkiej piłki, więcej przemyśleń…”- zadumany Dariusz Szpakowski

„Kalou nie ma kolegów”- Dariusz Szpakowski

„Sędzia sędziuje słabo,może to przez ten deszcz, który mu napadał w oczy”- Jarosław Szostek.

„Tylko boczna siatka. Proszę się nie denerwować”- Dariusz Szpakowski

„Nie brakowało głosów, że nie zrobią sobie tutaj krzywdy dwaj reprezentanci Ameryki Południowej”- Dariusz Szpakowski o meczu Meksyk-Urugwaj

„Najliczniej prezentują się podopieczni Dżozepa Guardioli na amerykańskich boiskach” – Dariusz Szpakowski

„Na meczu USA-Algieria obecny był nawet były prezydent USA, Bob Clinton”- Michał Zawacki

”Oszzz cóż za kryminalna strata Barry’ego”- Maciej Iwański

„Jest dla nich takim good guy-em czyli dobrym trenerem” – autor nieznany

„Jak się przyjeżdża na taki turniej to trzeba się zabezpieczyć” – Stefan Szczepłek o grze obronnej Hiszpanii

„Korea zaczęła przeważać i stwarzała sobie 20% sytuacje”- Mirosław Trzeciak

„Amerykanów zgubiła perfekcja przygotowań”- Stefan Szczepłek

„Nie podam nazwy producenta „jabulani” by nie być posądzonym o kryptoreklamę” – Dariusz „Tygodnik Kibica” Szpakowski

„Dyskusyjna pozycja spalona .. ewidentna”- Włodzimierz Lubański

Dariusz Szpakowski: „AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAlee bramka! Włodek! Pozostawiam ci to do analizy”

Włodzimierz Lubański: „Tak, wspaniała bramka”

„Jak wyliczył Tygodnik Kibica Urugwaj nie stracił jeszcze bramki na tych Mistrzostwach” – Dariusz Szpakowski

„Gra Holandii jest tak samo nieprzewidywalna jak ekspozycja w holenderskiej kwiaciarni” – Rafał Patyra

„Aj i nie trafił w bramkę Kuponek” – Jacek Jońca o Kopunku, piłkarzu reprezentacji Słowacji.

„Obrońcy szantażują napastników spalonym”- Jacek Gmoch

„Japonia gra w swoim systemie 4-1-4-1-4″- Jacek Gmoch

Szpakowski: „Na boisko wraca Barriosa”

Lubański: „Barrios”

Szpakowski: „Barriosa!”

„Mam nadzieje ze widzowie TVP i TVP HD zobaczą na boisku trochę ADHD”- Maciej Szczęsny

„Hiszpania była Mistrzem Europy tylko raz, gdy w turnieju brały udział 4 drużyny”- autor nieznany

„Tam jeszcze nie pachnie bramka”- Jacek Gmoch

„Jabulani, jak to Jabulani, opada w sposób niekontrolowany”- Maciej Iwański

„Trzeci rzut rożny dla Brazylii. Gdyby grali na podwórku, byłby rzut karny” – Maciej Iwański

„Kuyt był bohaterem meczu. Grał jakby na tych folderach orał ziemię” – Jacek Gmoch

Jerzy Engel: „Ja myślę, że Casillas może się nauczyć paru rzeczy od Jurka Dudka”

Jacek Gmoch: „Chyba tańczyć, jak wtedy w Konstantynopolu” (dawna nazwa Stambułu- przyp. autor)

„To jest powtórka, która uszczęśliwiła Hiszpanię!”- Dariusz Szpakowski

„Publika futbolowa oczekuje przede wszystkim kompetencji, fachowego komentarza i sprawozdania, więc tego postanowiliśmy się trzymać”- Włodzimierz Szaranowicz, dyrektor TVP.

„Iniesta uszczęśliwił Królową Zofię” – Dariusz Szpakowski po bramce Andresa Iniesty w finale MŚ.

I na koniec hit hitów!

Włodzimierz Lubański: „Przepraszamy za popełnione gafy językowe”
Dariusz Szpakowski:”To jest urok naszej pracy. Potem internauci je wszystkie skrzętnie odnotowują”

Wpis jednego z internautów- „Oj, coś czuję, że Szpaqu dostał link do tego tematu…”

Gruziński Messi, Ronaldo spod Siedlec

2011-10-31T22:10:00.001+01:00

źródło: se.pl

Widzew zrezygnował z wykupienia kontraktu niejakiego Niki Dżalamidze. Chłopak bynajmniej nie zaczynał w Espanyolu Barcelona, ba, nie zaczynał swojej kariery nawet w Pogoni Szczecin, ani żadnym innym zespole na średnim, polskim poziomie, tylko w zespole Baia Zugdidi. Przegląd Sportowy określił ten fakt mianem zrezygnowania z "gruzińskiego Messiego"! Tak, to autentyk, Gruziński Messi naprawdę istnieje. Nie objawił się na przestrzeni wieków choćby w osobie legendarnego już Szoty Arweładze, ale właśnie małego, choć nieco wyższego od prawdziwego Messiego, Niki Dżalamidze.

Miałbym prośbę do Panów redaktorów z Przeglądu Sportowego, ale również z innych mediów, żeby nie robili sobie z kibiców, za przeproszeniem, jaj. Porównując jakiegoś małolata z mało znanego klubu gruzińskiego, który przez ostatnie kilka miesięcy zasuwał, z różnym skutkiem, za piłką w Łodzi to robienie kabaretu z poważnego sportu. Skąd dziennikarze biorą takie określenia? Jak można dziewiętnastoletniego, nieopierzonego, grającego w polskiej lidze (TYLKO w polskiej lidze!) zawodnika nazwać "Gruzińskim Messim"? Skąd w ogóle biorą się te idiotyczne i nie mające nic wspólnego z rzeczywistością określenia? Z kompleksów? Czy z chęci wyższych, czyli klikalności na portalu?

Panowie, dajcie spokój. Sprowadzacie poważne dziennikarstwo sportowe do poziomu Bravo Sport. Nikt poważny już się na to nie nabiera, poza dziećmi. Chociaż wmawianie dzieciom, że Nika Dżalamidze to Gruziński Messi to jeszcze pół biedy w porównaniu z "Ronaldo spod Siedlec".

Kiedy medal dla Frankowskiego?

2011-10-25T00:25:00.003+02:00

Tomasz Frankowski (źródło: jagiellonia.pl)

Weekend spędziłem w Białymstoku,gdzie uczestniczyłem w podniosłej uroczystości - 50 rocznicy ślubudziadków mojej dziewczyny. Wnętrza Pałacu Branickich, łącznie zkaplicą Czarnej Madonny, na co dzień niezbyt dostępne dlazwiedzających, dziś stały przed jubilatami otworem. Oprócz dziadkówAnny na uroczystość zaproszono kilkadziesiąt innych par, któreprzeżyły ze sobą pięćdziesiąt lat. Wytrwać w jednym związku taki szmat czasu to nie lada wyczyn.

Dziadek Anny, Jan, to, jak siędowiedziałem podczas pierwszej wizyty w Białymstoku kilka miesięcytemu, jeden z byłych nauczycieli Tomasza Frankowskiego, piłkarzaJagiellonii. Jubilat, zapytany przez mnie o Frankowskiego, nieco mi onim opowiedział. Jaki był Tomek w młodości? Cichy, spokojny. Nadwyraz skromny. Taki jak teraz. Tak go postrzegali nauczyciele, takpostrzegali go niemal wszyscy późniejsi trenerzy. Dlaczego o tympiszę? Bo miałem wrażenie, że dziadek Anny, prawdziwy kibicJagiellonii, jest autentycznie dumny z tego, że mógł wychowywaćkogoś takiego, jak Tomek. Kogoś, kto kilkanaście lat późniejstrzela bramkę za bramką dla ich ukochanej drużyny i jest symbolemzarówno zespołu, jak i całego Białegostoku.Tu się wychował, po licznych, mniej lub bardziej udanych zagranicznych i krajowych wojażach, powrócił na Podlasie i tu kontynuuje karierę. I nadal strzela.

Zauważyłem pewną rzadko spotykaną rzecz. Przywiązanie do Jagiellonii wBiałymstoku widać na każdym kroku, choć miejscowi nie zwracająna to uwagi. Przyjezdny od razu zauważy, że miasto na punkcie klubuma świra. Wszędzie widać symbole nieodłącznie związane zBiałymstokiem. Żubry i barwy Jagiellonii w formie graffiti, ale nietylko. Sklepy przyjazne kibicom, zniżki dla posiadaczy kart kibica. Czasem nawet jakiegoś Żubra w szaliku Jagi da się zauważyć,jak na przykład na jednym z pawilonów przy ulicy Sienkiewicza.Miasto bardzo silnie związane z Jagiellonią, klubem, za którywielu oddałoby bardzo dużo, jeśli nie wszystko. Budowanielokalnego patriotyzmu za pomocą drużyny piłkarskiej. Cośniebywałego, w Warszawie raczej niemożliwe do realizacji.

Przed jedenastą aula w PałacuBranickich stanęła przed nami otworem, rozpoczęła się podniosłauroczystość. Wszystkie zaproszone pary otrzymały od prezydentaTruskolaskiego pamiątkowe medale, dyplomy, kwiaty. Mnóstwo zdjęć,lokalne media, zaproszeni goście. Po uroczystości porozmawiałemchwilę z panem Janem. „Wiesz Maćku, że Tomek znowu strzeliłbramkę?” - zapytał, a duma go rozpierała. Dzień wcześniejTomek Frankowski strzelił swoją 156. bramkę w Ekstraklasie, tymsamym prześcignął Włodzimierza Lubańskiego w klasyfikacjistrzelców wszech czasów, a Jagiellonia wygrała z GKS Bełchatów1-0. Trochę szczęśliwie, ale jednak wygrała - tym razem sędzia oddał to, co Jagiellonii zabrano w Krakowie.

Szanownym jubilatom życzę stu lat w zdrowiu i szczęściu, aTomaszowi Frankowskiemu – podniosłej atmosfery, kiedy i jego będąodznaczać za zasługi dla Białegostoku. Zasługuje na to.

Nie wierzę UEFA

2011-10-19T23:03:00.000+02:00

Dziś będzie o sędziach. Problem z "gwizdkami" w Polsce był... właściwie zawsze był jakiś problem. Janusz Zaorski kiedyś chciał nakręcić nawet "Piłkarski Poker II", ale szybko z tego pomysłu zrezygnował tłumacząc, że życie przerosło scenariusz filmu. Mówił to w czasach, kiedy nie było tygodnia, co tam tygodnia, nie było dnia, by media nie donosiły o kolejnych zatrzymaniach panów z gwizdkami. Od tamtej pory niemal co tydzień zastanawiałem się, czy problem korupcji w polskiej piłce skończył się definitywnie. I niemal zawsze odpowiedź brzmiała: "NIE".

Po prostu nie. Nie jest możliwe, by wszystkie mecze były czyste w stu procentach. Wątpliwości po ostatniej ligowej kolejce miał nawet, znany ze swojego zamiłowania do tenisa stołowego, Minister Sportu Adam Giersz. Na swoim facebooku Minister uderzył w te tony.

"Nie można wykluczyć, że kontrowersyjne decyzje sędziów podczas meczów Ekstraklasy to ustawianie meczów związany z zakładami bukmacherskimi. Konieczna jest analiza tej sytuacji przez władze sportowe i organy ścigania właśnie pod tym kątem"

Kontrowersyjnie, prawda? No ale cóż innego może zrobić Minister Sportu od pingponga, jak nie odbić piłeczkę? PZPN wyciągnął konsekwencje wobec sędziów, którzy popełniali błędy. Jeden nawet przyznał się do nich i przeprosił zespół poszkodowany (sędzia Lyczmański, przeprosił Jagiellonię, dla której nie gwizdnął karnego i uznał bramkę dla Wisły po faulu Wiślackiego piłkarza na bramkarzu "Jagi" - przyp. autor). Sędzia Krztoń został zdegradowany po uznaniu bramki dla Górnika Zabrze, przy strzeleniu której ręką pomagał sobie Prejuce Nakoulma.

Ale i tak najmocniej, zresztą jak zwykle, błysnęła UEFA, która stwierdziła, że - uwaga - nie było korupcji w meczach, w których sędziowie T-Mobile Ekstraklasy gwizdali nie po myśli fanów zarówno jednej, jak i drugiej drużyny. A co innego miała powiedzieć UEFA? Głosem Gianiego Infantino, czy innego bardzo wyrazistego działacza, miała stwierdzić, że - pośrednio - odpowiada za taki stan rzeczy? Ktoś powie - UEFA ma rację!" Wątpię. Jak mam wierzyć organizacji, która najpierw stwierdza, że FC Sion musi zostać zdyskwalifikowany, wręcz wyrzucony z Ligi Europejskiej (gra nieuprawnionych graczy), a teraz tłumaczy się z tej decyzji przed prokuratorem?

Jedno wiem na pewno - korupcja w polskiej piłce istnieje nadal. Niestety niewiele osób w Polsce zdaje sobie sprawę z rozmiarów tego haniebnego procederu.

Politycy dla sportu

2011-10-13T22:05:00.000+02:00

Niemalże na każdej liście wyborczej znajdziemy nazwiska osób bardziej lub mniej powiązanych ze sportem. Wiele z nich po wyborach znalazło się w parlamencie. Czy całą swą energię poświęcą na sprawy związane z dziedziną życia, która jest im bliska? Poprzednie lata i kadencje rządów pokazują, że wcale nie musi tak być. A jeśli nawet będą intensywnie działać w sejmowych komisjach, to do końca nie będzie wiadomo nad czym tak naprawdę pracują. Jeśli już pracują, to efektów tej pracy nie widać. Wyborcom pozostają domysły i przypominanie o pustych deklaracjach.

źródło: sejm.gov.pl

Na twitterze zamieściłem kilka wpisów (do znalezienia pod #PolitycyDlaSportu) dotyczących sportu w programach wyborczych poszczególnych partii. Tylko trzy z obecnych w sejmie minionej kadencji partii w swoim programie wspomniały o sporcie. Ale PO, PiS i SLD zdają się traktować sport niepoważnie, nie mówiąc już o programach pozostałych ugrupowań, gdzie „sport” występuje tylko w słowach „eksport” lub „transport”. Wygląda na to, że PJN i KNP (nie dostały się do Sejmu – przyp. M.Paprocki) o spocie nie wiedzą nic, bądź też uważają, że są ważniejsze dziedziny życia, niż bieganie za piłką, czy w ogóle jakiekolwiek bieganie. Nie mogę się z takim traktowaniem sportu zgodzić, po macoszemu, zupełnie bezzasadnie. Na całym świecie, każdego dnia wiele państw udowadnia, że solidne inwestowanie w sport, umożliwianie inwestowania w tę dziedzinę, prędzej czy później zaczyna przynosić profity!

Platforma Obywatelska w swoim programie pochwaliła się budową Orlików, ale nie tylko. Już na samym początku rozdziału „Sport” znajdujemy oklepany frazes: „Sport ma ogromne znaczenie społeczne, edukacyjne i gospodarcze”. Takie same, bądź podobne, można znaleźć w programach PiS i SLD. W innych nie znajdziemy, bo – tak jak wspominałem – pozostałe partie nawet o tym nie wspominają. PO w swoim programie pisze również o stadionach na Euro, poszerzonym programie Orlików o „Biały Orlik”, ale również o konieczności zapewnienia bezpieczeństwa na stadionach, oczywiście w kontekście zbliżającego się turnieju Euro2012. Wspomina Platforma również o innowacyjnym projekcie „Klub Polska”, dzięki któremu, niestety, na największe państwowe wsparcie mogą liczyć wyłącznie sportowcy, którzy mają, tu cytat, „największe szanse na medale”. A co z tymi, którzy szans nie mają? Co na to złoty medalista Mistrzostw Świata w skoku o tyczce, Paweł Wojciechowski, który na Igrzyska jechał jako najsłabszy z całej polskiej ekipy, nie mówiąc już o tym, że w ogóle nie był brany pod uwagę jako jeden z potencjalnych medalistów?

Co na to największa partia opozycyjna w sejmie? Niewiele. Trochę standardowych ogólników na początek, zapewne ku uciesze wyborców.

Uważamy, że w Polsce – wzorem nowoczesnych krajów - sport powinien być gwarancją dobrego zdrowia i kondycji, sposobem na spędzanie wolnego czasu, a więc dobrem powszechnym. To ważny składnik budowania w naszym kraju społeczeństwa zdrowego, aktywnego i nowoczesnego.

Są i konkrety, między innymi dodatkowa godzina wychowania fizycznego na halach i boiskach, jako zajęcia pozalekcyjne. Dobre rozwiązanie, moim zdaniem powinno się umożliwiać dzieciom i młodzieży uprawianie sportu, a nie zmuszać do niego. PiS w swoim programie wspomina również o promowaniu młodych talentów, dbaniu o sportową infrastrukturę oraz "pomaganie kibicom, nie działaczom", czyli

Sport jest i powinien być dla zawodników i trenerów, a nie dla wąskiej grupy zawodowych działaczy, którzy często nie mogą wykazać się sukcesami. Nie można go sobie wyobrazić bez kibiców. Nie ma reformy polskiego sportu i nie ma walki z korupcją bez kibiców. Prowadzenie wojen z kibicami to tylko jedno z wielu propagandowych działań ekipy Donalda Tuska, które nie zapewnią spokoju na trybunach. Spowodujemy skuteczną egzekucję prawa, aby zachowane było w pełni bezpieczeństwo kibiców, często całych rodzin pragnących uczestniczyć w wydarzeniach sportowych. Wzmocnimy jednocześnie stowarzyszenia kibiców, które powinny stać się rzeczywistymi partnerami władz klubów sportowych w zwalczaniu chuligaństwa na stadionach.

PO o sporcie

PiS o sporcie

SLD o sporcie

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że większość linijek w programach wyborczych to tylko puste hasła, które nie będą miały szans stać się realnymi postulatami. A może się mylę? Może dzięki tak zdecydowanym osobom jak Jan Tomaszewski, czy Roman Kosecki (obecnym posłom, odpowiednio PiS i PO - przyp. autor) konkretne propozycje padną z ich ust podczas przemówienia na mównicy sejmowej? Chciałbym, by w sejmie były podejmowane poważne tematy, a nie żeby posłowie zajmowali się tym, czy trener reprezentacji Polski ma maturę niezbędną do uzyskania licencji trenerskiej, czy też nie (choć to oczywiście też jest istotny temat).

P.S. Akcja #PolitycyDlaSportu na twitterze ciągle trwa, pod tym właśnie tagiem będę pisał o działaniach partii i poszczególnych polityków na rzecz sportu.

Początek Euro2012 już jutro, w Krakowie

2011-10-12T20:14:00.000+02:00

Znamy już 12 finalistów przyszłorocznych Mistrzostw Europy w piłce nożnej. Czterech kolejnych wyłonią baraże, których losowanie odbędzie się już jutro w Krakowie. Właśnie jutrzejszy dzień, a nie dni, kiedy otwierane są kolejne obiekty na Euro 2012 uświadomi wielu Polakom - kibicom, jak ważne w historii Polski jest to wydarzenie. Kilka lat temu na Polskę spłynęły nieprawdopodobne porcje szczęścia i uśmiechu. Cieszyliśmy się wszyscy. Od tamtego momentu wiele się w Polsce zmieniło. Ówczesny Minister Sportu - Tomasz Lipiec, siedzi w więzieniu, a Michał Listkiewicz nie jest już prezesem PZPN. Warto również wspomnieć o nie żyjącym już Lechu Kaczyńskim, który był gorącym orędownikiem organizowania przez Polskę i Ukrainę turnieju finałowego Euro2012, zarówno z władzami UEFA, jak i prezydentem Ukrainy.

źródło: uefa.com

Wracając do tematów czysto piłkarskich - jutro wielki dzień dla wszystkich, którzy pasjonują się turniejem. No dobra, jeden z kilku "wielkich dni". Baraże podczas niemal każdego turnieju kwalifikacyjnego, czy to do Euro, czy do Mistrzostw Świata, są nadzwyczaj fascynujące. Wystarczy wspomnieć ostatni niezbyt uczciwy awans Francuzów w dwumeczu z Irlandią.

Teraz w barażach los skojarzy zespoły Portugalii, Chorwacji, Irlandii, Czech, Bośni i Hercegowiny, Turcji, Estonii i Czarnogóry. Cztery pierwsze zespoły zostały rozstawione w losowaniu, więc w czwartek nie mogą trafić na siebie. Mam przeczucie graniczące z pewnością, że awans do baraży zespołów Bośni, Estonii i Czarnogóry to nie jedyne niespodzianki, jakich należy się spodziewać po eliminacjach do turnieju głównego.

Azjatycka przygoda pełna nauki

2011-10-07T16:24:00.000+02:00

Podczas gdy cała Polska zajęta jest śledzeniem kampanii wyborczej piłkarska jej część zastanawia się "Po co kadra poleciała na mecz do Azji, skoro w Polsce mamy piękne stadiony, a i kibiców by się trochę znalazło?". Nasze dzielne ~~biało-czerwone Orły~~ Biedronki Smudy poleciały do Korei na mecz towarzyski z tamtejszą reprezentacją. Według Jerzego Engela rozegrały nawet "dobry mecz", bo strzeliły dwie bramki popełniającym katastrofalne błędy Koreańczykom.

Do końca nie wiadomo po co cała ta wycieczka została zorganizowana, ale PZPN i Smuda są zadowoleni. Zresztą, jakby mogli nie być zadowoleni, w końcu niektórzy z nich w Korei nigdy nie byli. No ale firma Sportfive wyboru już dokonała więc szlus! W obliczu nikłego zainteresowania losami reprezentacji Polski ze strony potencjalnych przeciwników na Euro 2012 trzeba było wybrać kogoś innego. Wybrano kierunek Azjatycki.

Z Koreą w Seulu zagraliśmy i szczęśliwie zremisowaliśmy, natomiast w Niemczech, z powodów równie niezrozumiałych co rozgrywanie meczu w Korei, zagramy z Białorusią.O, to będzie dopiero piłkarska uczta. Z Białorusią w Wiesbaden (szkoda, że nie w Baden-Baden, tam związkowi działacze też pewnie jeszcze nie byli).

Słuszność każdej decyzji podejmowanej ostatnio przez PZPN można poddać w wątpliwość i wyjść z tego obronną ręką za pomocą jednego, góra dwóch argumentów tak oczywistych jak niekompetencja rzeczniczki wyżej wymienionego związku. Nie mam zamiaru, tak jak "niektóre portale" ;) czepiać się literówki we wpisie pani @rzecznik_PZPZ, choć wyglądała ona dość zabawnie. Przypominam zainteresowanym o co chodziło (klik)

A co wiemy po samym meczu z Koreą? Nic nowego. Obrona do wymiany, pomoc tak sobie, z wyjątkiem Błaszczykowskiego i atak w porządku. Podczas gdy kolejni reprezentanci Polski rezygnowali (oficjalnie przez kontuzje) z wyjazdu do Seulu, piłkarze przeciwników z podniesionymi głowami stawiali się na zgrupowaniu. Dziś oprócz dobrej, w kilku momentach wprost zachwycającej, pełnej walki i zaangażowania grze pokazali naszym reprezentantom, na czym powinna polegać gra w zespole narodowym. To nie tylko splendor i kasa, ale również wdzięczność kibiców, którzy stawili się na trybunach, mimo, że mogli tego dnia robić coś zupełnie innego. Pójść do kina, poczytać gazetę, czy obejrzeć przygody małego, południowokoreańskiego bohatera ulubionego serialu w telewizji.

Nasi jeszcze długo tego nie zrozumieją.

Maorze, czy Ty nam pomożesz?

2011-09-22T20:50:00.000+02:00

Czułem w kościach, że sprawa Maora Meliksona i jego ewentualnych występów w Reprezentacji Polski - czy też może lepszym określeniem było by "w Kadrze Polski" - nie jest zakończona. Zbyt dużo media o tym pisały, o naszym bohaterze zbyt dużo zostało wypowiedzianych słów pochwalnych, zarówno przez jego najbliższych jak i przez trenera Franciszka Smudę i jego reprezentacyjne otoczenie. Maor najpierw zagrał w dwóch towarzyskich meczach w kadrze Izraela, później był o krok od zablokowania sobie możliwości reprezentacyjnego manewru poprzez występ w meczu o punkty. Na przeszkodzie jednak stanęła kontuzja, co odebrał jako znak niebios. "Możesz jeszcze zagrać dla Polski" - podpowiadali mu członkowie rodziny i menedżer. Myśli Maora Meliksona o polskiej kadrze były coraz bardziej śmiałe, tym bardziej, że Izrael znacząco zmniejszył swoje szanse na awans do Mistrzostw Starego Kontynentu.

Przeciwko powołaniu Maora Meliksona nic bym nie miał, gdyby ten odpowiednio wcześniej zdecydował się na któryś z wariantów. Tak jak swego czasu uczynili Adam Matuszczyk i Ludovic Obraniak. Gdyby Maor kilka miesięcy wcześniej nie wchodził w Izraelskie, reprezentacyjne kamasze sprawa byłaby otwarta, ba, śmiem twierdzić, że większość kibiców nie miała by nic przeciwko, w końcu ostatnio są z faktem powołań "farbowanych lisów" oswajani dość mocno i intensywnie. Ale w tym momencie, w tej konkretnej Meliksonowej sytuacji powinien zareagować organ (dobre macie skojarzenia), którego słuchają się wszystkie krajowe federacje (z nielicznymi wyjątkami potwierdzającymi regułę) - FIFA. Chociaż obserwując dotychczasowe zachowania Seppa Blattera i spółki względem problemu (tak, problemu!) naturalizowanych zawodników FIFA nie zrobi w tej sprawie absolutnie nic, a jej przedstawicie na Polskę - Pan Grzegorz Lato będzie spokojnie kiwał palcem w bucie i mówił "Mamy Cię, Maorze!". Ciąg dalszy tej rymowanki powinien brzmieć: "Ale czy Ty nam w ogóle pomożesz?"

Parę słów przed derbami

2011-09-18T15:17:00.000+02:00

Eh, tak, zarobiony jestem ostatnio, przez to na blogu piszę coraz rzadziej. Z drugiej strony - przecież nie chodzi o to, by pisać bez przerwy, nawet jak nie ma się nic ciekawego do przekazania. No ale dziś mam, bo w tym tygodniu Legia i Wisła zaczęły boje w Lidze Europy. Niektórzy są tak sceptycznie nastawieni do poziomu polskiej piłki, że nie wiedzą po co tak naprawdę Wisła z Legią grają, zamiast oddać po sześć walkowerów. I, mówiąc szczerze, ja tego sceptycyzmu nie podzielam w ogóle. Przecież Europejskie Puchary to fantastyczna przygoda!

Wydaje mi się, że kibice Legii i Wisły zbyt dużo wymagają od swoich zespołów. Przegrać z PVS w Eindhoven to naprawdę nie jest wstyd. Gdyby to był blamaż, jakieś 5-0, to rozumiem. Ale wynik 1-0 jest po prostu przegraną, elementem rywalizacji między dwoma zespołami. Porażka Wisły to też tylko porażka, choć oczywiście krakowianie przed meczem byli faworytem na papierze, a i w czasie samego spotkania pokazali, że mogą, a nawet powinni to spotkanie wygrać. Wisła ostatecznie przegrała 1-3.

Poszukiwanie przyczyn porażek miałoby sens, gdybym nastawiał się na awans obydwu ekip z grupy do fazy pucharowej. A tak niestety nie było. Według mnie obydwa zespoły powinny skupić się na lidze, a przygodę w europejskich pucharach potraktować z lekkim przymrużeniem oka ;) Tym bardziej, że i Wiśle i Legii zależy na zdobyciu tytułu mistrzowskiego, a - co pokazał poprzedni sezon i Lech Poznań - nie jest łatwo walczyć na trzech frontach mając tak zwaną krótką ławkę rezerwowych. W obydwu zespołach występuje właśnie ten problem - brak klasowych zmienników dla graczy podstawowej jedenastki. Na ligę powinno wystarczyć, ale na europejskie puchary to jednak zbyt mało.

Wisła w ten weekend będzie grać z Bełchatowem, Legia natomiast wybiera się na stadion lokalnego rywala - Polonii. Derby to dla warszawskich zespołów chyba najważniejszy mecz w kalendarzu T-Mobile Ekstraklasy. Przy tej okazji zwykle pojawia się w internecie mnóstwo filmów prezentujących najciekawsze fragmenty poprzednich spotkań, jak również przygotowania kibiców. Z racji tego, że na ten blog zaglądają również młodsi użytkownicy pozwolę sobie nie wklejać filmów dotyczących zachowań kibiców obydwu drużyn.

Dziś ważny dzień w stolicy kraju. Prośba do kibiców - nie zepsujcie tego, niech wygra lepszy.

Absurd goni absurd, czyli przyjemny początek tygodnia

2011-09-12T23:40:00.000+02:00

Początek tygodnia zwykle przynosi jakieś zaskakujące wieści, nie inaczej było i dziś. Jedno spojrzenie na stronę główną portalu legionisci.com i wieczór miałem zepsuty. Absurd, goni absurd, absurdem pogania. Z tytułów notek łypią na mnie założyciele Monty Pythona. Sytuacja stała się beznadziejna na tyle, że postanowiłem uraczyć swoje podniebienie kabanosem pepperoni. Myślałem, że po weekendzie cudów i porażek (Legia, Adamek, Siatkarze) nie spotka mnie w tym miesiącu już nic bardziej zaskakującego, ale myliłem się (jak zwykle). Zacznijmy od rzeczy najmniej absurdalnej, imho.

Trener Podbeskidzia Bielsko Biała po sobotnim meczu stwierdził, że kibice na Łazienkowskiej są tak głośni, że to utrudnia komunikację jego zawodnikom. Najpierw były gracz Legii Łukasz Surma mówił, że na PGE Arena jest za głośno i to utrudnia piłkarzom komunikację, teraz w jego ślady poszedł trener "górali". Zgodziłbym się z tą tezą, gdyby do obowiązków piłkarzy należało coś zupełnie innego, no na przykład recytowanie wierszy na wyścigi. Wtedy cisza na stadionie byłaby nawet wskazana, ale na meczu piłki nożnej? Na Łazienkowskiej? Za głośno?! Ktoś tu się chyba nie wyspał i próbuje się głupio tłumaczyć, w dodatku zupełnie bez powodu, bo Podbeskidzie zagrało dobry mecz, pokonując Warszawian 1-2. Strach pomyśleć jaki wynik by padł, gdyby na stadionie panowała grobowa cisza. Kuciak wróciłby do domu przed dziewiątą, czy raczej po? (prymitywne nawiązanie do jeszcze bardziej prymitywnego dowcipu o W. Szczęsnym, który wychodząc z domu na mecz z MU mówi: "Wrócę przed dziewiątą" - przyp. autor).

Drugą sprawą, już nieco bardziej oburzającą przeciętnego kibica warszawskiego zespołu, jest fakt podpisania umowy między Legią Warszawa a Bronią Radom umowy, na mocy której radomski klub staje się klubem partnerskim Legii. Osobiście nic nie mam do zespołu z południa Mazowsza, ale ktoś w klubie raczej strzelił sobie w kolano. Broń Radom to, jeszcze całkiem niedawno, klub mocno zaprzyjaźniony... z Polonią Warszawa, największym rywalem Legii. Daleki jestem od stawiania kategorycznego "NIE" dla Broni tylko ze względu na sympatie kibiców. Ale, na Boga, kogo wychowała Broń? Ilu piłkarzy z tego klubu grało w Ekstraklasie? A ilu wychował chociażby Znicz Pruszków, czy Świt Nowy Dwór Mazowiecki? Ktoś znów nie pomyślał. Jak Wiertnicza coś zarządzi, to klękajcie narody.

Myślenie sprawia najwyraźniej problem również Markowi Jóźwiakowi, Dyrektorowi Sportowemu Legii. W rozmowie z portalem legionisci.com stwierdził, że transferów do Legii nie było, bo (uwaga, to jest hit, proszę o odłożenie kanapek i napojów) "pod koniec sierpnia trudno o dobrych zawodników". I tu Marek Jóźwiak ma rację, ale dlaczego w takim razie nie szukali zawodników w czerwcu, bądź lipcu, albo przez cały rok, tak jak to robi większość profesjonalnych drużyn? Wszystkim w Legii nagle zaczęło się wydawać, że warszawskim panaceum będzie Ljuboja, który ostatnio nie ma nawet ochoty biegać, nie mówiąc o strzelaniu bramek (oczywiście chodzi o rozgrywki T-Mobile Ekstraklasy). Jeśli jednak dyrektor sportowy leci na urlop w momencie, kiedy otwiera się okienko transferowe, to klubu nie można uzważać za profesjonalny.

Wszyscy kibicujemy Adamkowi

2011-09-09T12:50:00.000+02:00

Jako, że Nietypowy Blog Sportowy zajmuje się nie tylko sprawami związanymi z kopaniem napompowanego świńskiego pęcherza, pora porozmawiać o czymś dla prawdziwych mężczyzn. O boksie. Już jutro we Wrocławiu... bla bla bla. Tomasz Adamek przeciwko Witalijowi Kliczce. Czy ma szanse? Parę tygodni temu rozmawiałem z Łukaszem Głowackim, redaktorem naczelnym portalu Boxing News o tej walce. I obaj, on jako fanatyk boksu i ja, jako wierny kibic, ale nie fanatyk, zgodnie doszliśmy do wielu wspólnych wniosków. Że Kliczko jest za duży, za silny, zbyt doświadczony, by Tomek mógł mu zrobić krzywdę.

Ale czy niezrobienie krzywdy Kliczce ma oznaczać, że Tomek jest bez szans? Na pewno nie. Zawsze można wygrać na punkty. Zresztą biorąc pod uwagę posturę i zwrotność Ukraińca obijanie go jak worek jest możliwe. Niestety będzie to worek niedoskonały, bo używający pięści. Mimo wszystko polecam samą walkę, to na pewno duże wydarzenie dla całego środowiska bokserskiego w Polsce, jak i dla samego Tomasza Adamka i Wrocławia. To będzie piękne otwarcie stadionu przygotowanego specjalnie na Euro 2012. Mam nadzieję, że walka będzie równie piękna co sam obiekt, na którym zostanie rozegrana.

Takie walki powodują, że wszyscy, a przynajmniej większość z nas, stajemy się kibicami boksu. Jutro wszyscy Polacy zainteresowani walką będą kibicować jednej osobie. Tak jak kiedyś Andrzejowi Gołocie.

Tomek, trzymamy kciuki. Nie musisz wygrać, pokaż, że jesteś prawdziwym góralem. Powodzenia.

P.S. Łukasz Głowacki będzie gościem niedzielnej Kultury Fizycznej w Radiu WWW. Mam nadzieję, że powodów do zachwytu nad walką (ale i całą galą bokserską we Wrocławiu) nie zabraknie.

Udawanie

2011-09-07T01:17:00.000+02:00

Może kiedyś nadejdzie taki dzień, że będę na kadrę patrzył z przymrużeniem oka i nie będę się tak mocno emocjonował kopaniem napompowanego świńskiego pęcherza przez panów w biało-czerwonych koszulkach. Ale to jeszcze nie teraz, jeszcze nie pora na złożenie broni. O nie. Dopóki serce biało-czerwone, dopóki będę żywo interesował się meczami kadry.

No ale zacznijmy poważną rozmowę o meczu kadry z Niemcami, trzecim zespołem ostatnich Mistrzostw Świata. Chyba należy zacząć od pytania: "Czego oczekiwaliśmy?" Kierując się przedmeczowymi opiniami, statystykami i faktami (fajnie to brzmi: "Statystyki i fakty":)) większość z nas odpowiadała, że niestety zbierzemy łomot, jakiego świat po 1939 roku nie pamięta. Podolski, Klose, Goetze. Gdzie naszym "Biedronkom Smudy" do graczy z absolutnego światowego topu?

Irytowało mnie podgrzewanie atmosfery przed tym spotkaniem. W zasadzie to było momentami śmieszne, w niektórych mediach pojawiały się stare śpiewki o Grunwaldzie i tym podobnych pierdołach, które nie mają ze spotkaniem nic wspólnego. Wszyscy nastawiali się na mecz z Niemcami tak, jakby to był mecz o mistrzostwo Europy już na czerwcowym turnieju. Owszem, mecz miał wiele podtekstów. Niemcy, Gdańsk, straszna passa, same porażki, Polacy w kadrze Niemiec, Niemiec w kadrze Polski itd. O 20:45 kibice zamilkli i przez całą pierwszą połowę modlili się o jak najmniejszy wymiar kary.

Przed meczem zajrzałem do swojego bukmachera, który za wygraną Polaków oferował 6.00 PLN za każdą postawioną złotówkę. Żeby jeszcze bardziej podkręcić atmosferę podczas meczu postawiłem 10zł na zwycięstwo polskiej drużyny. 50 złotych piechotą nie chodzi, a poza tym miałem wrażenie, że Niemcy przybyli do Gdańska jedynie w celach rozpoznawczych po zagwarantowaniu sobie awansu na Euro meczem z Austrią (6:2 - przyp. autor). Zajrzeli do Pałacyku Oliwskiego, obejrzeli starówkę, poleżeli na plaży, napili się wina i mieli wszystko w nosie. A już na pewno nie w głowie był im mecz z Polską.

Za to polskim kibicom nie w głowie był doping na meczu. Zresztą, przepraszam, nie powinienem używać słowa kibic. To co pokazali "fani" zgromadzeni na PGE Arena to absolutne zaprzeczenie pojęcia "kibicowanie". Zupełnie nie rozumiem, jak - nawet podczas meczu towarzyskiego - można siedzieć na stadionie i nie zaśpiewać ani razu "My chcemy gola, Polacy my chcemy gola" ewentualnie po straconej bramce "Nic się nie stało, Polacy nic się nie stało"? Kiedyś na meczach, kiedy kadrze wyraźnie nie szło, kibice śpiewali hymn. I to nie w momencie, kiedy nawoływał do tego spiker. Tak po prostu, śpiewali sami z siebie. A dziś? Momentami na stadionie było tak cicho, że telewizyjne mikrofony wyłapywały pojedyncze zwroty w postaci "Sędzia chuj". To przykre patrzeć na reprezentację, która staje się powoli towarem, a kibice są wymieniani na konsumentów. Konsumentów, którzy potrafią jedynie gwizdać kiedy niemiecki piłkarz wygłasza krótkie oświadczenie o grze zgodnie z duchem Fair-Play. Polscy kibice wielokrotnie pokazywali, że dopingiem potrafią ponieść polską drużynę do zwycięstwa i to nie jest tylko pusty slogan. Tak było chociażby w meczu z Portugalią w Chorzowie, gdzie wygraliśmy 2-1. A Ci, którzy dziś byli na stadionie w Gdańsku to nie kibice, tylko przebierańcy, którzy udają, że kibicują.

Wracając do meczu - było dokładnie tak jak przewidziałem, czyli "Niemcom się nie chciało". Bo jak inaczej nazwać rozregulowany celownik Klosego, czy Podolskiego? Jak nazwać słabszą postawę Niemieckiego środka pomocy? Jak nazwać te sytuacje, które polskim napastnikom sprawiali niemieccy obrońcy, np. poprzez odpuszczanie Sławomira Peszki? Na Boga - Niemcy zrobili absolutnie wszystko, by Polacy do przerwy prowadzili już co najmniej 3-0. Przy niemieckiej solidności to naprawdę sporo błędów.

Po drugiej stronie boiska działo się oczywiście więcej. Polscy obrońcy z nowym kadrowiczem - Damienem Perquisem przysparzali Wojtkowi Szczęsnemu trochę atrakcji. Trochę - to jednak złe słowo. Wojtek uwijał się jak w ukropie. Jak nie Głowacki zgarnął piłkę przed Wojtkiem, to Perquis nie pokrył zawodnika w czarnej koszulce, a to Wawrzyniak poszedł na grzyby i tak w koło Macieju. Jedynym pozytywem - oprócz Szczęsnego oczywiście - w obronie był Wasilewski. Parę razy dał się objechać, ale widać, że to gracz z doświadczeniem. Oczywiście za ten mecz, czyli sprowokowanie karnego dla Niemców i czerwoną kartkę, należy winić przede wszystki Głowackiego, ale prawda jest taka, że z obroną w kadrze Franciszka Smudy ciągle jest tak jak z Polską w spotach wyborczych PO. "W budowie".

W budowie właściwie jest cała jedenastka, ale są też pozytywy. Trzy. Szczęsny, Błaszczykowski, Lewandowski. I bardzo mnie cieszy to, że są to zawodnicy, którzy jeszcze niedawno grali w polskiej lidze, którzy NAS, kibiców reprezentują. Przestańmy marzyć, nie bądźmy źli na piłkarzy, że tylko remisują z Niemcami. Brakuje im umiejętności? Zgrania? Tracą bramki po frajersku? Trzeba wyciągnąć wnioski i mierzyć siły na zamiary. Jeśli będziemy mieć w kadrze jedenastu takich Szczęsnych/Błaszczykowskich/Lewandowskich to z Niemcami będziemy mogli przegrywać, a każdy kibic będzie dumny z drużyny narodowej. Do pokonania Niemców - wbrew temu co wypisują portale sportowe i jutrzejsze gazety - nie zabrakło kilkudziesięciu sekund. Zabrakło umiejętności. I prawdziwych kibiców.

Polska-Niemcy (live)

2011-09-06T12:01:00.001+02:00

Co prawda to tylko spotkanie towarzyskie, ale na tyle wyjątkowe, że nie sposób obok niego przejść obojętnie. Nietypowy Blog Sportowy przeprowadzi relację z tego ~~łomotu~~ meczu. Będzie i śmieszno i straszno. Polska-Niemcy

Bojkot kadry? Jak najbardziej!

2011-08-29T15:56:00.001+02:00

Nie powiem, że takiej właśnie reakcji kadry się spodziewałem, ale mecz reprezentacji bez wpadki ze strony PZPN to mecz stracony. Dziś kadra zbojkotowała dziennikarzy, czyli, tak jak powiedział Mateusz Borek, zbojkotowała kibiców. Tak, drodzy kibice. Piłkarze kadry, tej samej kadry na mecze której bilety oscylują w granicach 100 zł za sztukę, nie chcą Wam przekazać co myślą o tym zgrupowaniu. Mało tego, nie będą tłumaczyć się dziennikarzom, którzy - w Waszym imieniu - rozmawiają z kopaczami o rzeczach najistotniejszych i tych mniej istotnych również.

Zaczęło się od bojkotowania redakcji dziennika "FAKT", który niepochlebnie pisał o piłkarskiej centrali i trenerze Smudzie. PZPN postanowił strzelić sobie w stopę w sposób bardzo widowiskowy, mianowicie nie dając akredytacji na mecze dziennikarzom z tego periodyku. Jak można było się spodziewać - krytyka PZPN i Reprezentacji w "Fakcie" nie ustała, mało tego, reprezentacja była atakowana jeszcze bardziej.

Teraz piłkarze, trudno powiedzieć, czy to ich własne widzimisię, czy może celowa gra trenera i rzecznika PZPN, nie rozmawiają z mediami. Przypomniała mi się sytuacja w kadrze Francji podczas Mundialu w RPA. Tam też nikt z piłkarzy nie chciał rozmawiać z mediami, a trener zamiast odpowiadać na pytania dziennikarzy wolał wróżyć skład zespołu układając pasjansa i wróżyć z fusów po zielonej herbacie. Trener Smuda kiedyś mówił, że on jest "Taki Cygan, popatrzy i już wie czy piłkarz jest utalentowany". W tym względzie akurat nasz trener jest podobny do Raymonda Domenecha, z tą różnicą, że tamten nie patrzył na piłkarzy, tylko w gwiazdy.

A propos naszych gwiazd - zgadzam się w pełni z Mateuszem Borkiem. Podczas Euro 2012 na piłkarzach kadry będzie ciążyła taka presja, że niejeden zawodnik jej nie udźwignie. Co wtedy? Zamknie się w pokoju? Albo, jak podobno kiedyś trener Beenhakker przed delegacją PZPN z Antonim Piechniczkiem na czele, w łazience? Ci zawodnicy mają wręcz OBOWIĄZEK rozmawiania z mediami.

Na miejscu kibiców reprezentacji Polski mocno zastanowiłbym się przed kupieniem biletu na mecz. Lubię, kiedy towar za który płacę (a takim towarem jest już niestety reprezentacja) jest najwyższej jakości. Dziś okazało się po raz kolejny, że w Reprezentacji Polski nie ma ani jakości, ani grama kultury.W takim razie ja bojkotuję kadrę.

Obejrzyjcie proszę ten film.

Kadra zbojkotowała media, media bojkotują kadrę. 'Potraktowali nas jak bezpańskie kundle!'

Poczekamy

2011-08-24T15:04:00.000+02:00

Zbigniew Boniek rzucił 1986 roku klątwę na polską reprezentację mówiąc, że teraz przez 20 lat Polska nie awansuje na Mistrzostwa Świata. Ostatecznie na awans do najważniejszego piłkarskiego turnieju Polacy czekali lat 16. Po wczorajszym meczu Wisły z APOEL-em Nikozja trudno jednak nie odnieść wrażenia, że przy rzucaniu klątwy rykoszetem oberwał polski futbol klubowy, który od 15 lat nie ma godnego reprezentanta w Lidze Mistrzów.

To musi być sprawka klątwy. Wisła ponad rok temu po raz kolejny budować drużynę niemal od podstaw, z nastawieniem właśnie na rozgrywki Champions League. Niestety wczoraj wieczorem silniejszy od Wisły okazał się mistrz Cypru. I choć wielu kibiców drwiło, że najlepszym piłkarzem Wisły jest tak zwana reforma Platiniego, dzięki której Wisła zaszła tak daleko, to mimo wszystko wielu fanów futbolu miało wczoraj nadzieje na awans krakowskiego zespołu. Komentujący to spotkanie Mateusz Borek słowa: "Niestety, tracimy bramkę" wypowiadał trzy razy, co najmniej o raz za dużo.

Poniekąd sprawdziły się moje słowa sprzed tygodnia, że bez Maora Meliksona Wisła nie jest w stanie awansować do Ligi Mistrzów. Izraelczyk co prawda był wczoraj obecny na boisku, ale... no właśnie. Był obecny, a nie grał. Zresztą, wydawało mi się, że w krakowskim zespole grał wczoraj tylko strzelec bramki - Cezary Wilk, a reszta po prostu "wzięła w tym spotkaniu udział". APOEL był lepszy w każdym elemencie futbolowej gry, więc można powiedzieć, że awansował zespół lepszy. A Wisła niech się cieszy tym co ma. Polskim zespołom musi wystarczyć na razie Liga Europejska. Natomiast kibice, jak czekali 15 lat, tak poczekają jeszcze rok na awans polskiego zespołu do najlepszych klubowych rozgrywek na świecie.

Wisła u bram raju

2011-08-17T19:54:00.001+02:00

Wisła Kraków dziś po raz kolejny stanie do walki o grę w Lidze Mistrzów. Szóste w ciągu dziesięciu lat podejście - tym razem z holenderską podpórką w postaci trenera i dyrektora sportowego - musi okazać się sukcesem. W inny scenariusz nie wierzą kibice Wisły. Rywalem krakowian będzie cypryjski APOEL Nikozja.

Niestety ja nie wiem na czym budowany jest optymizm kibiców z Krakowa. Na tym, że poprzednie pięć podejść zakończyło się fiaskiem? Na tym, że Cypryjczycy z Żewłakowem i Kosowskim w składzie strzelali bramki londyńskiej Chelsea, mniej więcej wtedy, kiedy Wisła odpadała z europejskich pucharów z zespołami pokroju Levadii Tallin? Nie. Kibice Wisły stanowczo temu zaprzeczają i twierdzą, że tylko jeden piłkarz im wystarczy do tego, by dosięgnąć bram Champions League - MAOR Melikson. Wspaniały piłkarz, który na boisku widzi 200% razy więcej niż przeciętny polski kopacz.Takich zresztą w Wiśle nie ma, bo zastąpiono ich piłkarzami zagranicznymi.

Izraelczyk jeszcze kilka dni temu był wpychany do polskiej reprezentacji. Dziennikarze jak źli pytali Smudę "No kiedy Pan wreszcie powoła Maoraa?!" Smuda nie robił w tym kierunku nic, krok rozwiązujący dylematy kibiców i dziennikarzy zrobił sam zainteresowany rozgrywając w barwach Izraela mecz i strzelając dwie bramki.

Wszyscy naokoło jako koronny argument świadczący o wyższości Wisły podają Maora Meliksona. Cała gra Mistrzów Kraju oparta jest na jednym graczu? Wierzyć się nie chce. A jednak. Argument siły można wiślakom łatwo wytrącić z rąk. Widać to było w ostatnim meczu ligowym z Zagłębiem Lubin, który Magiczny Izraelczyk spędził na ławce. Gra się Wiśle nie kleiła ani trochę, mało brakowało, a mistrz stracił by punkty w meczu ze słabeuszem Ekstraklasy.

Życzę Wiślakom powodzenia, a Maorowi Meliksonowi zdrowia. Bez niego bramy raju, czyli piłkarskiej ligi mistrzów pozostaną dla Wisły zamknięte.

Zostawcie Łukasza, zabierzcie Eugena

2011-08-09T00:10:00.002+02:00

Czy piłkarz, któremu udowodniono korupcję może zachować się bardziej szlachetnie, niż przyjęcie kary "na klatę"? Łukasz Piszczek zachował się honorowo poddając się karze bezwzględnej dyskwalifikacji na pół roku wymierzonej przez Wydział Dyscypliny PZPN. Odkupił swoje winy, nikt nie ma co do tego żadnych wątpliwości, z wyjątkiem Franciszka Smudy. "Z tą dyskwalifikacją Łukasza to jeszcze do końca nic nie wiadomo, będziemy go namawiać do tego, by jednak się odwoływał" - mówi trener. Jeśli Łukasz za namową selekcjonera, czy też samego prezesa PZPN, spróbuje drogi odwołania, straci szacunek kibiców ostatecznie.

Z drugiej strony jeśli się nie odwoła kara dyskwalifikacji może podziałać jak płachta na byka... na działaczy Niemieckiej Federacji Piłkarskiej. Na podstawie regulaminu FIFA i UEFA mogą oni nawet zakazać Łukaszowi gry w barwach Borussi Dortmund. Łukasz znajduje się więc w bardzo trudnej sytuacji. Tu już nie chodzi tylko o jego występy w reprezentacji, ale o jego karierę w ogóle.

Drugim problemem kadry stał się ostatnio Eugen Polanski. Piłkarz, który urodził się w Sosnowcu, ale aż do tej pory nie przejawiał specjalnych chęci do gry w reprezentacji kraju, w którym przyszedł na świat. Zawsze podkreślał, że chce grać dla Niemiec i Polska go nie interesuje. Teraz doznał olśnienia, podobnie jak Franciszek Smuda, który postanowił "Ojgena" powołać do kadry. Polanski jednak ciągle kręci. W wywiadach przyznaje, że jest Niemcem, kibicuje reprezentacji tego kraju i zwykłemu kibicowi wydawać by się mogło, że chłopak jest do czegoś zmuszany, że działa tak naprawdę przeciwko własnemu sumieniu. Przeciwko traktowaniu narodowej reprezentacji jak miejsca, w którym handluje się paszportami, protestuje część dziennikarzy, nawołująca nawet do wygwizdania Eugena podczas dzisiejszego meczu z Gruzją w Lubinie i spora grupa kibiców. Jednym słowem - mamy kolejny problem.

Naszła mnie taka myśl. Skoro były piłkarz kadry - Mariusz Lewandowski uważa, że Franciszek Smuda zrobił z kadry bazar, to pójdźmy tym tropem o krok dalej. Może dałoby się jakoś przehandlować pozwolenie na grę Łukasza w Dortmundzie w zamian za Eugena Polanskiego? Taki sportowy geszeft. Drodzy sąsiedzi - weźcie sobie "Ojgena", a Łukasza zostawcie w spokoju.

Nie samą piłką człowiek żyje

2011-07-18T17:45:00.001+02:00

Po dłuższej przerwie powracam do pisania bloga. Na szczęście wakacje w pełni i można odpocząć od piłkarzy. Wreszcie jest czas na to, by skupić się na kilku innych, w kilku przypadkach na pewno ciekawszych, dyscyplinach sportu. Choćby snooker. Kacper Filipiak górą w pojedynku z Johnem Higginsem. Polak, szesnastolatek, wygrał swój frame z czterokrotnym mistrzem świata. To jest wydarzenie, a nie to, że jakiś zespół Ekstraklasy przygotowuje się do sezonu (na Boga, ile można?!). Co prawda to tylko mało znaczący Drużynowy Puchar Świata, co prawda też przegraliśmy ze Szkocją 3-2, później zebraliśmy łomot jeszcze od Afganistanu i Tajlandii, ale wyniki są zadowalające.

W niedzielnej Kulturze Fizycznej razem z Jarkiem Wydrą gościliśmy Jarosława Kowalskiego - pierwszego trenera Kacpra Filipiaka. Opowiedział o tym, jak to z tym Kacprem jest naprawdę. On sam nie uważa go za najlepszego polskiego snookerzystę (w tej kategorii wiekowej), ale podziwia Kacpra za determinację i stopniowe realizowanie wcześniej postawionych sobie celów. Jednocześnie zauważa, że to dopiero początek drogi Kacpra do światowej czołówki. Nagraniem rozmowy z trenerem Kacpra pochwalimy się na fanpage'u Kultury Fizycznej już wkrótce. Tymczasem zachęcam do śledzenia nas na najpopularniejszym serwisie społecznościowym.

A co poza tym? Wzrosło zainteresowanie żużlem. Trzeci tytuł drużynowych mistrzów świata z rzędu musi działać na wyobraźnię. I pomyśleć, że jesteśmy najlepsi w względnie popularnym sporcie. Nie w piłce nożnej, nie w siatkówce, nie w piłce ręcznej nawet, ale właśnie w żużlu (speedway'u). Czapki z głów przed tymi panami.

A poza tym praca idzie pełną parą, więc pisać a blogu będę od święta.

pozdrawiam!

Świerczewski trenerem kadry? Czemu nie!

2011-07-04T15:13:00.002+02:00

źródło: lodzkifutbol.pl

Piotr Świerczewski, były reprezentant Polski a obecnie trener Znicza Pruszków, mierzy w stołek selekcjonera kadry. Natychmiast pojawiły się głosy pełne oburzenia: "Nie dla pijaka", "Awanturnik nie będzie dobrym trenerem". Uwielbiam, kiedy naród natychmiast szufladkuje kandydatów na trenera reprezentacji. Więc, tak szczerze, drodzy kibice. W czym Świerczewski jest od Smudy gorszy?

Imprezuje? Pije? A kto nie pije i nie imprezuje? Jest pyskaty? A Smuda nie jest? Uparty? No tego akurat obecnemu trenerowi kadry odmówić nie można. Przecież to nie kandydatura na kapelana kadry, tylko na trenera! No więc w czym Świerczewski jest gorszy od Smudy?

Uważam, że to bardzo dobra kandydatura, oczywiście do zrealizowania po Euro 2012, albo i pewnie po Mistrzostwach Świata w Brazylii. Musi nabrać doświadczenia trenując kluby. Historia jednak zna przypadki, kiedy trenerem kadry zostawał ktoś z minimalnym doświadczeniem klubowym. Choćby Stefan Majewski. Prowadzenie drużyn juniorskich, czy przez krótki okres Amici Wronki i Cracovii to nie jakiś wybitne osiągnięcie. Sukcesów "Doktorowi laptopowi" też brakowało. No więc jak? Nadaje się ten Świerczewski, czy nie?

Akurat w przypadku tej kandydatury mam pewność, że nie bałby się trener powoływać zawodników najlepszych, nie patrząc na to, czy są pyskaci i mają swoje zdanie. Mało tego, jestem przekonany, że tak by dobrał zawodników do kadry, że zaangażowania drużynie narodowej nie można by było odmówić.

Świerczewski, sorry za określenie, ma jaja, a Smudzie ich często brakuje. Tym się właśnie Ci dwaj panowie różnią. Jedynym organem, który mógłby stanąć na drodze tej kandydaturze jest PZPN, gdzie za Świerczewskim nie przepadają. Zresztą z wzajemnością. Mimo wszystko mam nadzieję, że ktoś z pokolenia, które awansowało po 16 latach na Mistrzostwa Świata, kiedyś zostanie selekcjonerem reprezentacji.

P.S. Zachęcam do słuchania Radia WWW,

które właśnie zaprezentowało nową ramówkę. Znalazło się też tam miejsce dla audycji "Sportowiec", którą będę miał zaszczyt poprowadzić. Do usłyszenia w każdą środę po 18:00 w Radiu WWW.

W europejskich pucharach bez zmian

2011-07-01T14:54:00.001+02:00

Uwaga - będzie kontrowersyjnie. Myślę, że kolejny sezon będziemy się męczyć bez drużyny w Lidze Mistrzów i, prawdopodobnie, bez drużyny w Lidze Europejskiej. Dlaczego? Bo tradycji musi stać się zadość, poza tym... czym my mamy straszyć przeciwników w eliminacjach?

Kupiszem z Jagiellonii, który nie potrafił, mimo dogodnych okazji, trafić w bramkę Irtyszu Pawłodar (gdzie to kuźwa jest?)? No ale ok, skoro tak zwani specjaliści uważają, że wynik 1:0 jest dla Jagi wynikiem korzystnym, to ja nie mam pytań. Przecież, jak zauważa nawet bardzo krytyczny wobec polskich drużyn portal WESZŁO!, Irtysz w piłkę grać nie potrafi. Wczoraj było to widać przez większą część spotkania.

Tak, to był pierwszy poważny mecz w sezonie, ale nie oszukujmy się, gra w Białymstoku wyglądała tak, jakby nikt, włącznie z prezesem, nie chciał Pucharów. Przyszedł Plizga, Bartczak, jest Frankowski, Kupisz i Hermes. I tyle. Za chwilę pewnie odejdzie Sandomierski i zaczną się problemy z bramkarzem. Druga runda to wszystko na co stać Jagiellonię w takiej dyspozycji i z tymi piłkarzami. Mimo wszystko należy się szacunek dla Frankowskiego. Trafić w europejskich pucharach po 6 latach przerwy, to jest coś.

Przegląd Sportowy całkiem słusznie zauważa, że Śląsk Wrocław nie ma czym za bardzo postraszyć Dundee. No bo kim? Ćwielongiem? Fojutem? Z całym szacunkiem, ale to jeszcze nie jest jeszcze poziom szkockiego średniaka, mimo, że liga centusiów leci na łeb na szyję i oprócz Rangers nie ma tam teamu godnego uwagi. Nawet Celtic obniżył ostatnio loty.

Legia? To jest dopiero zagadka! Dwa duże transfery -Żewłakow i Ljuboja mogłyby dawać jakąkolwiek nadzieję na korzystne wyniki, gdyby nie to, że trudno uwierzyć w to, że Żewłakow zbawi drużynę. Ljuboja już teraz mówi, że w Polsce może mu się grać ciężej niż we Francji. Fajne zabezpieczenie. Mistrz! W razie gdyby nie strzelał bramek ma wytłumaczenie. "Przecież mówiłem, że łatwo nie będzie". Oj, szybko wtopił się w otoczenie. W dodatku przeciwnikiem warszawiaków może być naprawdę ktoś z najwyższej europejskiej półki. Chciałbym się mylić.

A Wisła? W kolejnej rundzie nie będzie nawet rozstawiona, więc o czym w ogóle mowa? Może uda jej się awansować do Ligi Europejskiej. Kadrę ma nie gorszą niż Lech Poznań przed sezonem, rywali pewnie będzie mieć podobnych. Więc... powodzenia, drogie polskie kluby.

Obym nie dożył tych dni...

2011-06-27T10:48:00.003+02:00

Nie od dziś wiadomo, że chaos jest ojcem chrzestnym tego bloga, a całemu przedsięwzięciu patronuje nieład. Uwielbiam, kiedy coś dzieje się przeciwko odgórnym założeniom wielkich tego świata. Taki Real Madryt - setki milionów euro włożone w ten zespół nie przyniosły mu sukcesów na miarę oczekiwań kibiców. Parę razy wygrali Ligę Mistrzów. Dokładnie trzy razy w ciągu osiemnastu lat, tyle samo, co Barcelona, ale Katalończycy nie wydawali niesamowitych kwot na swoich graczy, więc wyniki Realu można traktować jako niezadowalające, jeśli oczywiście dodamy do tego ligę hiszpańską. Eksperyment polegający na pompowaniu milionów w zespół możemy uznać za nieudany.

Życie czasem płata nam liczne psikusy. Ostatni weekend na drogach miał upłynąć pod znakiem bezpieczeństwa. Finał "Narodowego Eksperymentu Bezpieczeństwa" wypadł niezwykle okazale. Na drogach zginęło 71 osób, zatrzymano 2794 pijanych kierowców. Nie żebym nie popierał samej akcji, niezwykle szlachetnej, mającej na celu edukowanie ludzkości w temacie bezpieczeństwa drogowego. To wyraźny sygnał, że nie wolno z takich akcji rezygnować. A zabici? To tylko statystyka, niestety. Żadne szumne hasła nie zmienią głupich ludzkich zachowań. Nieodpowiedzialność nie zamieni się w zdrowy rozsądek za pomocą kilku haseł i większej liczby policjantów na ulicach.

Najczęściej psikusa w życiu sprawiają nam inni ludzie. Taki właśnie psikus przytrafił się piłkarzom argentyńskiego River Plate Buenos Aires, którzy spuścili klub do II ligi. Szok! Legendarny zespół, wielokrotny mistrz kraju, spada z ligi! To tak, jakby w Polsce z najwyższej klasy rozgrywkowej spadła Legia Warszawa. Przepraszam, może to trywialne, ale takiego scenariusza nikt sobie nie wyobraża, mimo klubowych sympatii. Ekstraklasa bez Legii, czy Wisły? Przecież to nie będzie ta sama liga. To niemożliwe. Wielu nie dowierza, kibice są wściekli, rozszalały tłum dewastuje wszystko, co znajduje się na jego drodze. Wyobrażacie sobie Państwo coś takiego? Ja nie. A w Argentynie właśnie mają miejsce takie wydarzenia.

Zrozumcie drodzy szaleństwa kibiców. No, cholera, zdarzyło się coś, co nie miało w historii miejsca. Klub River Plate spadł z ligi, został upokorzony w przekroju całego sezonu. Okazał się gorszy nie tyle od największych rywali, ale od niemal całej ligi! (poległ dopiero w barażach, ale jednak).
Jak do tego doszło możecie zobaczyć na filmie.

Jesteśmy świadkami, bądź co bądź, wydarzenia historycznego. Wydarzenia, które pokazuje jedno: "nic nie trwa wiecznie". Mimo tego, że większość kibiców nie bierze takiego scenariusza pod uwagę, zapewne kiedyś nastąpi dzień, kiedy i Legia i Wisła pożegnają się z Ekstraklasą. Obym tego nie dożył.

Warszawa się zbroi

2011-06-22T22:25:00.001+02:00

Były kapitan Polonii Warszawa, Adrian Mierzejewski
(fot. Zbigniew Luchciński / ksppolonia.pl)

Muszę przyznać, że działacze Legii potrafią zaskoczyć. Jeszcze niektórzy nie otrząsnęli się po transferze Michała Żewłakowa, a już do drzwi klubu zapukał Danijel Ljuboja, (były?) reprezentant Serbii. Może to i głośne nazwisko, w sensie znane w Europie, ale statystyki jasno pokazują, że Serb przez ostatnie sezony grał w kratkę. Czy będzie więc wzmocnieniem warszawskiego zespołu - okaże się z czasem, bo na chwilę obecną trudno cokolwiek o nim powiedzieć.

Transferowe szaleństwo nie ominęło Polonii Warszawa. Początkowo media informowały, że z klubem może się rozstać Artur Sobiech, który nie zgodził się na nowy system motywacyjny zaproponowany przez prezesa Józefa Wojciechowskiego. Dziś Polonia informuje, że Artura do niczego nakłaniać nie będzie, reguły są jednakowe dla wszystkich, więc wyjątku dla Artura nie będzie. Strzałem w dziesiątkę okazała się postawa "nie na sprzedaż" w stosunku do Adriana Mierzejewskiego. Po raz kolejny okazało się, że każdy piłkarz jest na sprzedaż, to tylko kwestia ceny.

Dzięki, może i nie do końca przemyślanej, postawie prezesa Józefa Wojciechowskiego padł rekord w transferze polskiego piłkarza z Polski za granicę. Turecki Trabzonspor zapłaci Polonii Warszawa nieco ponad pięć milionów euro. Musicie przyznać, że to kwota imponująca. Józef Wojciechowski postanowił jak najszybciej wydać część z tej kwoty, pozyskując Roberta Jeża i Daniela Sikorskiego z Górnika Zabrze. Sam jednak mam wątpliwości, czy są to gracze wystarczająco dobrzy, by pomóc Polonii Warszawa w walce o tytuł mistrzowski już od pierwszych meczów nowego sezonu. Wydaje mi się też, że kwota 5 milionów Euro, choć działająca na wyobraźnię, jest kwotą wziętą z kosmosu. Adrian Mierzejewski może i był wyróżniającym się zawodnikiem polskiej ligi, może i najlepszym graczem spośród tych wszystkich produktów piłkarsko podobnych, ale czy jest wart aż tyle?

Legia poszukuje aktualnie bramkarza, Polonia natomiast rozgląda się za następcą Artura Sobiecha, który prawdopodobnie opuści klub. Obydwa zespoły się zbroją, Ci z Łazienkowskiej sięgają po graczy doświadczonych i z bogatym CV, ale darmowych, Ci z Konwiktorskiej po średniaków, ale ogranych na ligowych boiskach. Które transfery okażą się trafione? Czas pokaże.

Polska-Francja,czyli "mogło być gorzej"

2011-06-10T06:00:00.001+02:00

Mogło być gorzej, gdyby na mecz z Polską przyjechała zgrana i naprawdę "gwiazdorska" Francja. Tylko co by nam przyszło z takiego "sparingu"? kolejnego łomotu mógłby nie wytrzymać (dosłownie) Franciszek Smuda. Lepiej zorientowani w temacie pisali przecież niedawno, że kilku trenerów nerwowo spoglądało w stronę ławki trenerskiej reprezentacji, a paru zawitało nawet w gabinecie Grzegorza Laty przy Bitwy Warszawskiej w Warszawie. Jak wypadli piłkarze?

Tak jak zwykle ostatnio - średnio. Kilku zagrało tak, jakby myślami było już na urlopach, paru rzeczywiście starało się ciągnąć ten wózek. Między innymi Adrian Mierzejewski z Polonii Warszawa, który sprawiał wrażenie jedynego piłkarza znającego sposób na ogranie Francuzów. Wojtek Szczęsny za to bronił jak mógł najlepiej. Przy bramce Jodłowca -samobójczej, dodajmy - nie miał oczywiście nic do powiedzenia, a poza tym bronił w porządku.

Plusy

Wojciech Szczęsny, Łukasz Piszczek, Adrian Mierzejewski, Robert Lewandowski.

Łukasz Piszczek, choć ten mecz nie należał do jego najlepszych w kadrze, pokazuje, że jest solidnym zawodnikiem i będzie pewnym punktem tej kadry w najbliższych latach. Z kolei przy nazwisku Adriana Mierzejewskiego muszę zatrzymać się na dłużej. Obserwować poczynania gracza Polonii Warszawa to sama przyjemność. Nie wiem co ten chłopak jeszcze robi na stadionie przy Konwiktorskiej, ślepy by chyba tylko nie zauważył jego talentu i zaangażowania. Ten piłkarz powinien jak najszybciej wyjechać za granicę i spróbować swoich sił w mocniejszej lidze, niż polska Ekstraklasa.

Minusy

Tomasz Jodłowiec, Grzegorz Wojtkowiak, Dariusz Dudka, Rafał Murawski.

Jodłowiec za samobója, ale też za to, że nie trzymał linii obrony, zresztą do spółki z Wojtkowiakiem. Z drugiej strony dobrze, że na stoperze nie grał Dariusz Dudka, choć na pozycji defensywnego pomocnika również podczas dzisiejszego meczu nie zachwycał. Francuzi zbyt łatwo radzili sobie z rozgrywaniem piłki przez środek boiska, w czym zasługa również Rafała Murawskiego, który rozgrywał fatalne zawody Tak. Były lider zespołu Lecha Poznań, były gracz Rubina Kazań grał jak amator, nie spełniając swojej boiskowej roli choćby w 20%.

Reszta zespołu zagrała na poziomie neutral, czyli indywidualnie nie można ich ani wychwalać pod niebiosa, ani też bezmyślnie skazywać na chłostę. Wśród tej grupy jest też Paweł Brożek, który, owszem, pokazał kilka ciekawych zagrań, ale grał zbyt krótko, by pokazać jeszcze więcej. Nie mniej liczę na to, że będzie otrzymywał kolejne powołania.

Irytujące były też, chyba zbyt późne, zmiany, które starał się przeprowadzić Franciszek Smuda. A już zupełnie niezrozumiała była zmiana najlepszego na boisku Mierzejewskiego na Matuszczyka. To my broniliśmy wyniku, żeby grać trzema defensywnymi pomocnikami? Przecież to absurd. Uważam, że mimo spacerowego tempa meczu zmian należało dokonać wcześniej i wcześniej spróbować też wariantu z dwoma napastnikami (Lewandowski - Brożek).

Na dziś wiemy tylko tyle, że reprezentacji nie wolno opierać na graczach wiecznie kontuzjowanych, czyli na Arkadiuszu Głowackim i Ireneuszu Jeleniu. Lepszych nie ma? Zgoda. Ale są zdrowsi. Wolę solidnego, zdrowego wyrobnika, niż wiecznie nieobecną i kulawą gwiazdę. Poza tym, Panie trenerze, to trochę bez sensu wmawiać wszystkim naokoło, że reprezentacja ma solidnych obrońców, a za chwilę wymieniać wśród nich Głowackiego, który, mimo ogromnego talentu, posiada również skłonności do zrywania ścięgien przy wstawaniu z łóżka. A Perquisa to niech Pan powołuje najszybciej jak się da, bo takie transfery "last-minute" mogą tylko kadrze zaszkodzić, no i byłoby to trochę nie fair wobec innych zawodników. Po to zawodnicy pokroju Jodłowca i Wojtkowiaka stają na głowie podczas zgrupowań, żeby później w ich miejsce wskoczyli zupełnie niezgrani Arboleda i Perquis? To będzie skandal.

P.S. Do zapamiętania - mecze Reprezentacji Polski oglądamy na innych kanałach niż TVP. Słuchu przed Euro nie należy męczyć przemyśleniami Mirosława Trzeciaka.

Wszystko gra

2011-06-08T19:13:00.000+02:00

Nie lubię, kiedy próbuje mi się wmawiać, że wszystko jest ok, kiedy jak na dłoni widać, że nie jest. Ile to już razy słyszeliśmy zapewnienia ze strony urzędników: "Zdążymy na Euro"? Mieli zdążyć z budową dróg-nie wyszło. W Warszawie miała już działać II linia metra - dopiero rozpoczęto jej budowę. Lotniska - brak, choćby tego w podwarszawskim Modlinie, zapowiadanego od dobrych kilku(nastu?) lat. No więc teraz okazuje się, że możemy nie zdążyć nawet ze stadionami, a premier, który tak bardzo stara się zabrać osobiście za nadzór nad pracami przy Euro2012, teraz przyznaje, że są wpadki. I to ewidentne! Za chwilę jednak dodaje ze spokojem: "Nie ma co przesadzać, zdążymy".

Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że politycy robią wszystko, byśmy mieli poczucie, że żyjemy w kraju mlekiem i miodem płynącym, że wszystko jest pod kontrolą (via "walka ze stadionowymi bandytami"), ale coraz bardziej mam wrażenie, że Polska to nie kraina wiecznej szczęśliwości, ale wirtualna rzeczywistość. Oczywiście tą wirtualną rzeczywistość próbują nam wmawiać politycy. Dziś nie czas na mówienie: "Jesteśmy w lesie", bo za pół roku będą wybory, a do tego czasu opinii publicznej lepiej nie drażnić.

Dziś okazało się, że termin oddania Stadionu Narodowego zostaje przesunięty z czerwca na... 30 listopada. Tak, właśnie na 30 listopada. Wcześniej było wiadomo, że przez wadliwy montaż schodów nie odbędzie się na stadionie jedna z zaplanowanych imprez - Red Bull X-Fighters. Teraz już nie ma wątpliwości, że i planowany na 6 września mecz otwarcia z Niemcami również się nie odbędzie. Ale spokojnie, drodzy rodacy! Znaleziono rozwiązanie! Skoro mecz otwarcia stadionu w Gdańsku odbędzie się jutro na stadionie warszawskiej Legii, to co za problem zorganizować mecz otwarcia stadionu Narodowego na stadionie... w Gdańsku? Przecież wtedy już ten stadion będzie gotowy. Skoro tacy dobrzy jesteśmy w tych "podmianach", to proponuję jeszcze otwarcie stadionu we Wrocławiu przenieść na stadion w Poznaniu, a jak poprosimy Ukraińców, naszych braci i współorganizatorów Euro2012, to może i otwarcie stadionu we Lwowie da się zorganizować na Narodowym. Wszystko da się załatwić, drodzy rodacy, trzeba mieć tylko trochę dobrej woli w sobie! Tak jak urzędnicy. Dla nich nie ma żadnego problemu.

Polska-Argentyna,czyli co wiemy

2011-06-07T14:41:00.001+02:00

Ciąg dalszy znęcania się nad Polską reprezentacją już wkrótce, bo po meczu z Francją. Tymczasem część mediów stanowczo nie chce przyznać, że pokonaliśmy 5 drużynę świata, bo to była reprezentacja "D" tej słynnej Argentyny. Może i "D", ale ja na miejscu Grzegorza Wojtkowiaka już na samą myśl, że zagram przeciwko Rubenowi z Villarrealu czułbym niepokój. Chodzi o to, że, nawet przy garniturze "D" takiej reprezentacji jak Argentyna, warto było rozegrać ten mecz, choćby po to, by zgrywać już ukształtowaną reprezentację.

Na nic tłumaczenia, dziennikarze wiedzą swoje i szczerze obwieszczają "To nie była pierwsza drużyna Albiceleste!" No fajnie, tylko co Argentyna, ta wielka drużyna pod tytułem "A", osiągnęła w piłce w ostatnich latach, oprócz wypuszczenia na świat kilku talentów? Nic. Ćwierćfinał Mistrzostw Świata? Przecież to śmiech. Z Leo Messim, Carlosem Tevezem, Angelem Di Marią, Javierem Mascherano, Maxi Rodriguezem, Diego Milito i Sergio Aguero? Świetny wynik! Oczywiście dla przeciwników. Przyjechaliby na mecze z

Nigerią i Polską, poczłapali po boisku z jeszcze większą niechęcią niż Cabral i Fazio i co byśmy mieli z tego sparingu? To samo. A tak przynajmniej trener Batista ma podgląd na kogo może w przyszłości liczyć przy tworzeniu swojej reprezentacji, a my mamy za sobą średnio udany sparing.

Można czepiać się Argentyny, że Ci gracze, grając z takim zaangażowaniem, nie powinni nigdy choćby powąchać koszulki reprezentacji, ale to akurat nie nasz problem. Niektórzy już zapomnieli jak Leo Beenhakker, Paweł Janas, żeby nie pominąć Smudowej eskapady do Tajlandii, zabierali graczy przypadkowych na zgrupowania poza terminem FIFA i, co nie mniej ważne, po sezonie? Gdzie w meczu (chyba z Danią) po boisku biegał Marcin Robak, gracz - wtedy pierwszoligowego - Widzewa Łódź? No właśnie.

Co wiemy po sparingu z Argentyną (D)? Niewiele. Jedynie widać było jak na dłoni, że rozwiązaniem na lewej stronie pomocy może być Kamil Grosicki, potrzeba mu tylko trochę więcej spokoju i trochę pracy. Na chwilę obecną wydaje się również, że lepszego rozgrywającego niż Adrian Mierzejewski to my już mieć nie będziemy. A Francuzi, mimo, że wystąpią przeciwko Polsce najprawdopodobniej w rezerwowym składzie, i tak będą mieli sporo do powiedzenia.

"Problemy zostawiamy na dole" - wywiad

2011-06-06T15:11:00.003+02:00

źródło: http://9szczytow.pl

Przeszło rok temu przeprowadziłem wywiad z dwójką alpinistów z projektu 9 szczytów. Nie mogłem odnaleźć pierwszej części wywiadu, który przeprowadziłem dla nieistniejącego portalu yeppy.pl., na blogu zamieściłem tylko część drugą. Teraz, dzięki uprzejmości Marcina Jóźwiaka, który uczestniczy w projekcie, możecie przeczytać na Nietypowym Blogu Sportowym cały wywiad, którego tematem są... po prostu wyprawy w góry i cała otoczka z nimi związana. Zapewniam też, że chłopaki niebawem pojawią się na antenie Radia WWW w audycji "Kultura Fizyczna". O terminie poinformuję na blogu i na fanpage'u moich blogów. Zapraszam do lektury!

9 szczytów! (Kliknij "Lubię to!")

Maciej Paprocki: Skąd pomysł uprawiania alpinizmu? Z nudy?

Marcin (9szczytów.pl): Jest to nasz sposób na życie. Ja pochodzę z gór, konkretnie z Sudetów. Na Wielką Sowę miałem 3 godziny drogi, więc to był mój sposób na wypoczynek. Zresztą pozostał do dziś.

Zaczęliście chodzić po górach tylko dlatego, żeby odpocząć?

Piotr: Właściwie tak.

Kiedy spotkaliście się po raz pierwszy?

Piotr: Rok temu, dokładnie w Walentynki (śmiech). Ten pomysł wyszedł ode mnie. Pracowałem w jednym ze sklepów ze sprzętem sportowym, doradzałem Marcinowi w kwestii zakupu obuwia, później się „zgadaliśmy” na wspólny wyjazd, żeby pochodzić po górach.

Marcin używał sprzętu, który Ty mu sprzedałeś. Nie narzekał, że sprzedałeś sprzęt do kitu?

Piotr: Nie skarżył się na buty, które mu sprzedałem, więc chyba były w porządku (śmiech). Pojechaliśmy do Zakopanego połazić po Tatrach, doszliśmy do Morskiego Oka, zrobiliśmy nawet kilka zdjęć, na których niestety nic nie widać, bo padał bardzo mocno śnieg. Morskie oko było zamarznięte, leżała na nim dość duża pokrywa śniegu, więc nie było sensu iść gdziekolwiek dalej, nie pozwalały na to warunki. Wypiliśmy herbatę w schronisku i szybko wróciliśmy na dół. Po polskich Tatrach padła propozycja, by wyjechać trochę dalej, za granicę. Poznaliśmy się, zaprzyjaźniliśmy tak naprawdę podczas tych wypraw.

Na kolejną wyprawę pojechaliście...

Do Austrii. Ale zanim pojechaliśmy za granicę, zrobiliśmy sobie krótkie wyjście na Murowaniec, gdzie kolega Tomek pokazał nam jak asekurować się czekanem, na wypadek odpadnięcia od ściany. Uczyliśmy się też wspinania w grupie, podczas spięcia liną.

Marcin: Pewnego dnia wyruszyliśmy na Świnicę, pogoda była niespecjalna, więc weszliśmy tylko na Pośrednią Turnię, później Żlebem Świnickim zaczęliśmy schodzić w dół. Niestety źle postawiłem nogę, odpadłem, mimo że miałem raki na butach, ale dość szybko zahamowałem czekanem. Piotrek zaczął się śmiać, a chwilę później on odpadł i też musiał hamować (śmiech). To były nasze pierwsze tego typu przygody w górach.

Piotr: To było dobre, szybkie przeszkolenie, bo taka sytuacja zdarzyła się niespodziewanie. Wiadomo, że tylko wtedy, kiedy coś cię zaskakuje w górach możesz sprawdzić, czy reagujesz prawidłowo.

Rozumiemy, że liną jesteście spięci dla bezpieczeństwa?

źródło:9szczytow.pl

Tak. Jest to konieczne, bo gdy „odpada” jedna osoba, to pozostali czując szarpnięcie na linie zdążą wbić czekan i ryzyko, że poleci cała grupa się zmniejsza. Gdyby nie było liny, ostatnia osoba musiałaby liczyć tylko na siebie, nikt nie zdążyłby zareagować. Obowiązuje również zasada, że osoby najsilniejsze podczas podejścia idą z przodu a podczas schodzenia idą na końcu grupy aby w razie niebezpieczeństwa mogli „podciągnąć” tych słabszych, którzy idą za nimi. Próbowaliśmy odwrotnej kolejności podczas ćwiczeń i widać było, że różnica jest istotna. Gdyby podejście było bardziej strome istniałoby ryzyko, że wtedy cała grupa zjechała by na dół.

Jak często wyruszacie na takie wyprawy? Pięć razy w roku, sześć?

Piotr: W polskie góry staramy się wyjeżdżać jak najwięcej, najczęściej są to wyjazdy weekendowe. W okresie wakacyjnym udają się częstsze, albo wyjeżdżamy na dłużej. Za granicą wchodziliśmy na Grossglockner i na Mount Blanc. Niestety były to wyprawy nieudane, na Mount Blanc Marcina dopadła choroba a na Grossie pogoda nie pozwoliła na wejść na szczyt. Natomiast Piotrek i Karol mają za sobą udane wejście na Grossglockner.

Marcin: Coś mnie złapało w nocy, rano w ogóle nie wyszedłem z namiotu, powiedziałem Tomkowi- przewodnikowi, że nie wychodzę. Chciał mnie zabrać, ale zrezygnował z tego pomysłu. Reszta grupy doszła do schroniska Aiguille du Gouter i stamtąd o 2 nad ranem wyruszyli na atak szczytowy. Niestety doszli do wysokości 4300 m n.p.m. i musieli się zawrócić ze względu na pogodę. Pierwszy obóz aklimatyzacyjny mieliśmy w Tete Rousse.

Ile trwa wyprawa ze schroniska na sam szczyt Mount Blanc?

Przewodnik mówił, że to wszystko trwa około 11 godzin w obie strony, czyli samo wejście na szczyt około sześciu godzin spokojnym tempem. Warunki w górach są zmienne, więc nie można szarżować tempa.

Jakie koszty musicie ponieść na przykład przy wejściu na Mount Blanc?

Najczęściej konkretne pieniądze trzeba zapłacić organizatorowi, który specjalizuje się w organizowaniu takich wypraw. Opłacone zostają: podróż z Polski i z powrotem, noclegi, bilety na kolejki linowe, tramwaj pod Mount Blanc, żywność liofilizowana, którą jemy w górach. Do tego dochodzą koszty sprzętu własnego i wyżywienia w drodze z Polski i z powrotem oraz obiadokolacja po przybyciu do miejscowości, z której wyruszamy w góry. Jeden posiłek kosztuje w granicach 50 złotych. O to jednak musi zadbać każdy z uczestników wyprawy. Kwota całościowa wyprawy zależy też od tego, czy ktoś nastawia się tylko na wspinanie, czy na turystykę „pełną gębą”, łącznie z kupowaniem pamiątek. Koszt całej wyprawy waha się więc w granicach dwa i pół nawet do czterech tysięcy złotych.

A ile kosztuje wejście dla porównania na Mount Everest?

Mount Everest stał się górą maniakalną, każdy chce tam wejść. Popularność Mount Everest doprowadziła z czasem do tego, że na jedynej drodze zejściowej z ME robiły się zatory, co utrudniało wchodzenie i schodzenie w tym miejscu. Typowa turystyka, po drodze do Base Camp są nawet restauracje i kafejki internetowe. Niestety, jeśli chcemy zdobyć koronę ziemi, to musimy i tam wejść, a to już jest wydatek około 75 tysięcy, tragarze, jedzenie, noclegi. Opłacona jest cała wyprawa, do tego dochodzi sprzęt, czyli całość powinna się zamknąć w stu tysiącach złotych. To jest druga co do kosztów góra.

A pierwsza?

Mount Vinson. Na Mount Everest jest dużo łatwiej dotrzeć. Na Antarktydę, gdzie znajduje się M.V. można zabrać się tylko z ekspedycją. Wyjazdy są organizowane tylko 5 razy w roku,a więc bardzo rzadko. Poza tym panuje tam zdecydowanie niższa temperatura, więc konieczny jest wydatek na dodatkowy sprzęt. Do tego transport. Całość około 60-70 tysięcy dolarów. Cena nie podlega negocjacji.

Wspomnieliście o sprzęcie, a ile on kosztuje?

źródło:9szczytow.pl

Marcin: Sprzęt średniej klasy kosztuje już sporo, ale warto wydać te pieniądze, bo wtedy można z niego korzystać przez kilka sezonów, nie psuje się tak często jak ten najtańszy no i może uratować czasem życie. Sama kurtka kosztuje od 250 złotych nawet do 2,5 tysiąca, czyli koszt jednej wyprawy na Mount Blanc. Odpowiednie spodnie kosztują tysiąc złotych, ale można już je kupić za wiele mniej, np. 400 złotych i też mogą służyć dość długo. Buty: 500-2500 zł, z czego buty za dwa tysiące i więcej są już takiej klasy, że spokojnie można w nich wchodzić na Mount Everest. Na mniejsze wyprawy, np. na Mount Blanc wystarczą takie za 700-1300. Dodatkowo trzeba zainwestować w karabińczyk, czekan, kijki, liny, koszt liny to około 400zł. Cały mój sprzęt kosztuje około 10 tysięcy. Jest to dość drogi sposób spędzania wolnego czasu, ale widoki ze szczytu są niezapomniane i trochę nam to rekompensują.

Znaleźliście się kiedyś w sytuacji, kiedy wasze zdrowie, czy życie było zagrożone?

Na szczęście oprócz „kontrolowanego” odpadnięcia w Tatrach nie zdarzyło się nic, co zagrażałoby naszemu życiu.

Czy wasze życiowe partnerki czasem wychodzą w góry z Wami?

Nie.

Niektórzy faceci zabierają swoje kobiety na ryby, albo na pole golfowe, a Wy swoje zostawiacie w domach?

(śmiech) Marcin: Ze swoją dziewczyną chodziłem kiedyś po górach w Karkonoszach, Karpacz i okolice, ale szybko stwierdziła, że wyższe góry to nie dla niej jednak. Bała się wysokości, zresztą ja mam podobne odczucia do dziś, mam lęk wysokości. Podczas wyjścia na Grossglockner miałem takie traumatyczne przeżycie, że bałem się spojrzeć w dół, ale bardzo chętnie tam wrócę, aby sprawdzić, czy nadal będę odczuwał lęk. Natomiast podczas wyprawy na Mount Blanc już się nie bałem.

Wychodzi na to, że to bardzo niebezpieczny sport.

Niebezpieczny staje się wtedy, gdy nie słuchamy instrukcji przewodnika. To nie jest zwykła wycieczka krajoznawcza, trzeba się skupić przede wszystkim na asekuracji, na tym, aby nie popełnić błędu, bo jego skutki osoby zawsze oddziałują na całą grupę. Przede wszystkim trzeba słuchać poleceń przewodnika, jeśli pada „schodzimy na sztywnej linie”, to lina musi być naprężona. Nie można myśleć o „dupie Maryni”, bo skutki mogą być opłakane.

Zaplanowaliście już jakieś wyprawy w tym roku?

W lipcu robimy kolejne wejście na Mount Blanc, mamy nadzieję, że tym razem nam się uda. Planujemy wejście w okresie letnim, bo jest mniej ryzykowne. Jeśli ktoś sobie życzy większej adrenaliny, może próbować zdobyć szczyt w zimę, ale w wypadku Mount Blanc jest to niebezpieczne i męczące. Przy dużych opadach śniegu nie kursuje tramwaj, który dowozi ludzi na wysokość 2378 m n.p.m. do Le Nid D`aigle więc tą drogę trzeba nadrobić pieszo. Wymaga to oczywiście też odpowiedniego przygotowania i trzeba w to włożyć dwa razy więcej wysiłku.

W sierpniu wybieramy się na Elbrus. Chcąc zaliczyć koronę ziemi musimy zaliczyć również ten szczyt, ponieważ niektórzy geologowie uważają za najwyższy szczyt Elbrus, a niektórzy Mount Blanc. Wynika to z rozbieżności w pomiarach i chcąc zaliczyć całą koronę, musimy wejść na obydwa szczyty. Podobnie jest w Australii i Oceanii, gdzie również są dwa szczyty do „zaliczenia”. W następnej kolejności planujemy zdobyć Aconcagua w Ameryce Południowej albo Kilimandżaro w Afryce.

A zimą jeszcze niczego nie zdobywaliśmy, może z czasem jak nabierzemy doświadczenia, być może już w przyszłym roku w zimę zdobędziemy Grossglockner'a.

Rysy w Polskich Tatrach już zdobyliście?

Marcin: Piotr tak, ja natomiast nie miałem okazji. Na razie nie planuję, mam inne plany, tutaj mogę wejść zawsze. Zimą, gdzie zagrożenie lawinowe jest dosyć duże wolałbym nie ryzykować, więc biorę pod uwagę wejście latem. Kiedyś w zimę próbowaliśmy wejść na Nosal od strony Jaszczurzej Polany, ale warunki były tragiczne, śnieg padał jak szalony, do tego wiatr, kompletnie nic nie widzieliśmy. Brnąc w śniegu do pasa, doszliśmy tylko do Polany Orlickiej i wróciliśmy.

Jak się przygotowujecie do wypraw?

Piotr: Ja przygotowuję się przez miesiąc, może półtora miesiąca przed wyprawą. Wtedy jeżdżę na rowerze, chodzę na siłownię, trochę biegam, wszystko po to, żeby podtrzymać kondycję. Nie palę papierosów, więc z oddychaniem w górach nie mam problemu.

Jak sprawdzić, czy ktoś ma odpowiednią kondycję, by chodzić po górach?

Bardzo łatwo, wystarczy przejść się po polskich górach, na przykład spróbować wejść na Śnieżkę w Sudetach. To nie jest jakaś specjalnie trudna góra, ale doskonale pokaże Ci, czy jesteś w odpowiedniej kondycji. Oczywiście mówimy tutaj o wejściu „na butach” od samego dołu a nie wjechaniu wyciągiem krzesełkowym na Kopę z stamtąd na Śnieżkę. Dla pełnego obrazu dołóżmy sobie 15 kilogramowy plecak na plecy i wtedy możemy mieć pogląd na naszą kondycje.

Na jakie problemy najczęściej natykacie się w górach?

Przede wszystkim kondycja. A jeśli chodzi o higienę, to w górach trzeba zapomnieć o prysznicu, chyba, że ktoś sobie odpowiednio wcześniej zarezerwuje miejsce w schronisku. Poza tym można kupić bieliznę, którą można nosić do trzech dni i nie wydziela ona przykrego zapachu. Zawiera jony srebra, które zabijają bakterie. Koszt takiej bielizny to od 100 do 400 zł. Nie należy też zabierać ze sobą rzeczy bawełnianych. Dlaczego? Bawełna nasiąknięta potem długo schnie, co powoduje, że jest zimno, szybciej można się przeziębić. Najlepsze są ubrania tzw. termoaktywne, które dają ciepło i nie chłoną wilgoci tak jak bawełna, a za to bardzo szybko schną.

Niektórych może dopaść też choroba wysokościowa. Objawia się nudnościami, zawrotami głowy i wymiotami. Wtedy należy odpocząć na wysokości, dobrze się zaaklimatyzować i można spróbować ponowić atak na szczyt. Niestety czasami to jednak nie wystarcza i wtedy bezwzględnie musimy zawrócić.

Niektórzy mogą doznać obrzęku mózgu, co jest już groźne dla życia, a spowodowane jest różnicą ciśnienia i brakiem tlenu w wyższych partiach gór. Najważniejsza jest aklimatyzacja z wysokością. Czytałem gdzieś o ludziach, którzy byli na Evereście. Poziom tlenu w ich krwi był tak niski, że w normalnych warunkach, Ci ludzie by nie przeżyli. Do tych wysokości trzeba się przyzwyczaić, wymaga to czasu.

Wiadomo, że w górach każdy chodzi swoim tempem, indywidualnie. Jak to się sprawdza w grupie?

Zasada jest prosta. Idą w grupie, na linie, cała grupa musi iść takim tempem, jakim idzie najwolniejsza osoba z tej grupy. Innej możliwości nie ma. Natomiast, kiedy nie idziemy spięci liną, każdy idzie swoim tempem.

Zdarzyło się kiedyś, że jedna z osób, bądź kilka, wybrała się w waszej grupie w góry i była kompletnie nieprzygotowana do wyprawy?

źródło:9szczytow.pl

Przy podejściu na Mount Blanc zdarzyła nam się taka sytuacja, kiedy jeden z Anglików uparł się, że wejdzie na sam szczyt, ale siły w pewnym momencie go opuściły i nie dał rady. Było trochę pretensji, bo ruszył w drogę mimo tego, że nie miał już siły. Na szczęście znalazła się grupa Polaków, która zabrała go na dół, do schroniska. Jeśli ktoś nie czuje się na siłach, powinien zostać w schronisku, czy w namiocie. Nie można wychodzić w góry będąc osłabionym, z gór musi Cię sprowadzić grupa, albo zabrać śmigłowiec, jeśli już całkiem nie masz sił.

Powiedzcie, co robicie na co dzień?

Marcin: Ja pracuję w banku, jako informatyk. Jestem administratorem systemu RACF.

Piotr: Ja jestem studentem, w lutym będę bronił pracy magisterskiej.

Znajdujecie czas na swoje hobby?

Marcin: Ja mam wolne weekendy, więc nie ma problemu z wyjazdami w góry na weekend. Poza tym zawsze rozmawiam na temat urlopu bezpłatnego, jeśli jest mi potrzebny. Przełożeni są nad wyraz wyrozumiali, wiedzą, że mam takie hobby i że ten urlop jest mi czasem potrzebny. Sami są informatykami i wiedząc, jak bardzo zwariowani potrafią być informatycy nie robią mi problemów (śmiech).

Piotr: U mnie nie jest tak źle jakby się można było wydawać, ostatnio zrezygnowałem z pracy po to, żeby przygotować się do wypraw i obronić magisterkę.

Wolałeś zrezygnować z pracy, niż z hobby?

Piotr: Z pracy zrezygnowałem żeby dobrze zaliczyć sesję i obronić pracę magisterską.

Szkolicie jeszcze jakieś osoby, które chcą razem z Wami wybrać się w góry?

Jeszcze nie. Posiadamy zdecydowanie za mało doświadczenia, na chwilę obecną sami wychodzimy w góry z przewodnikiem. Oczywiście z każdą wyprawą człowiek nabiera doświadczenia, ale jeszcze za mało umiemy i chyba za mało widzieliśmy, żeby szkolić inne osoby.

Macie małe doświadczenie, to w jakim jesteście wieku?

Piotr: Ja mam 25 lat, Marcin 37. Chcemy dość szybko zdobyć Koronę Ziemi, wiadomo, ze człowiek z każdym rokiem jest coraz starszy i więcej sił potrzebuje na to, aby wspiąć się na taką górę. Kiedyś na przykład 70 letni Japończyk wszedł na Everest, jest najstarszym człowiekiem, który wszedł na najwyższy szczyt ziemi. Prawdopodobnie wciągnęli go tam szerpowie (śmiech), którzy przy takich wyprawach pełnią rolę zarówno przewodników jak i często tragarzy. Poza tym doświadczenia nabiera się chodząc po górach, a nie z wiekiem.

Chcecie zdobyć Koronę Ziemi, czyli te dziewięć szczytów na różnych kontynentach. W jakim czasie najszybciej można to zrobić?

Marcin: Gdyby ktoś się uparł, to na sam Mount Everest musi poświęcić dwa miesiące. Potrzebna jest aklimatyzacja, bez tego nie jest możliwe podejście pod szczyt. Wyprawa na Elbrus, to dziesięć dni. Mount Blanc- kolejne dziesięć. Wiadomo, że nie zejdziecie z Mount Blanc i nie pojedzie od razu na Elbrus, potrzebna jest aklimatyzacja, odpoczynek po takim wysiłku. Ja sam po Mount Blanc wypoczywałem około tygodnia...

Wiadomo, że chodzenie po górach wymaga wysiłku i musicie regenerować siły na bieżąco. Co jecie podczas takich wypraw?

W górach żywimy się przede wszystkim jedzeniem z torebek, które można zalać wrzątkiem. Nie jest to jednak coś na podobiznę chińskich zupek z torebki. Jest to żywność przetworzona z dużą ilością białka, węglowodanów i wszystkiego, co jest potrzebne do uzupełnienia energii. To jest smaczne? Tak. Jeśli nie masz wokoło nic innego do jedzenia, to będzie jadł właśnie to. Takie danie nazywa się liofilizat, a wzięło się od żywności liofilizowanej, czyli odpowiednio przetworzonej. Najlepiej oczywiście było by jeść bardziej wartościowe posiłki, mięso, warzywa, ale nie zawsze ma się ze sobą całą kuchnię. Wiadomo, że w górach im wyżej, tym ciężej, zaczyna brakować tlenu, plecak jest ciężki. Nie można więc zabierać nieskończonej ilości prowiantu.

A co z wodą?

W góry nie zabiera się przede wszystkim wody do gotowania. To tego służy rozpuszczony śnieg. Jeśli natomiast chcecie pić wodę w górach, żeby uzupełnić płyny, to wtedy warto wziąć ze sobą wodę mineralną. Można też do wody ze śniegu dorzucić tabletkę z witaminami i wtedy nadaje się ona do picia. Ale śniegu, tym bardziej tego żółtego jeść i pić nie wolno (śmiech).

Wspomnieliście o plecaku, że jest ciężki, interesuje mnie, ile zatem waży plecak po spakowaniu niezbędnych rzeczy?

Pomiędzy 15 a 20 kilo. Sam plecak ze stelażem waży 2 kilogramy, a do plecaka trzeba schować cały sprzęt, namiot, śpiwór, karimatę i ubranie. Trzeba ubierać się w miarę lekko, a później w miarę ochładzania się można na siebie zakładać kolejne porcje ubrań. Jedzenie zjada się w górach, więc plecak w czasie powrotu jest ciut lżejszy i schodzi się łatwiej. Chodzenie po górach to duży wysiłek, można stracić sporo kilogramów.

Marcin: Ja podczas wyprawy na Grossglockner zrzuciłem 2 kilogramy, a podczas próby wejścia na Mount Blanc około 3.

Myśleliście kiedyś o śmierci wychodząc w góry, w sensie, że możecie nie wrócić, jak już wielu nie wróciło?

Na pewno jest to przykre, kiedy słyszy się w radiu, czy w telewizji, że kolejna osoba zginęła w górach, ale po chwili człowiek zastanawia się, czy to był przypadek, czy błąd człowieka. Nasze rodziny na takie wieści reagują nerwowo, całe szczęście mamy przy sobie telefony komórkowe, prawie zawsze mamy zasięg, więc możemy ich uspokoić.

źródło:9szczytow.pl

Są w górach miejsca ryzykowne, na przykład Kuluar śmierci na drodze z Tete Rousse do Le Goutier gdzie prawie bez przerwy na głowy przechodzących spadają kamienie , dlatego na takie przejscia obowiązkowy jest kask.

Marcin: Ja podczas wyprawy na Śnieżkę w Polsce miałem dość ciekawą przygodę pokazującą ludzką głupotę w górach. Założyłem raki na nogi, które pozwalają na lepszą przyczepność na śniegu. A tu nagle obok mnie wyskakuje pani w kozakach, na obcasie. Do tego odkryty brzuch, pępek na wierzchu... Komentarz jest zbędny. Ludzie sami proszą się w górach o guza. Z drugiej strony dużo osób jest zainteresowanych chodzeniem po górach, że pytają ile kosztują raki, ile kijki itp.

Jak jest w górach z elektrycznością? Wiadomo, że telefon nie wytrzyma bez ładowania dwóch tygodni.

Telefon można naładować za pomocą przenośnych ładowarek słonecznych, ale zazwyczaj aparaty wyłączamy na czas marszu i włączamy wieczorem. Z reguły są najbardziej potrzebne w momencie wezwania pomocy.

Słyszymy cały czas o jakiś problemach, a to kamienie Wam na głowy lecą, umyć się nie można, zagrożenie lawinowe, ale co tak naprawdę Was ciągnie w góry? Co jest fajnego w takich wyprawach?

Piotr: Ja w górach wypoczywam, zostawiam codzienność na dole, za sobą, skupiam się na tym, aby wejść na szczyt, cieszyć oczy widokami i bezpiecznie z niego wrócić. I tyle.

To samo można osiągnąć w Egipcie. Zrobić sobie zdjęcie ze sfinksem, poleżeć na plaży...

Piotr: Przecież to nudne. Poza tym my mamy taki sposób wypoczynku, a inni wolą Egipt i plaże. Na plaży jest mnóstwo ludzi, w wysokich górach nie. Tam można naprawdę wypocząć psychicznie. Poza tym widok ze szczytu góry jest niezapomnianym przeżyciem, tego nie oddadzą nawet zdjęcia, które przywozimy z wypraw. To wszystko ma dla mnie większą wartość niż zwiedzanie piramidy.

Marcin: Dla mnie podobnie. To jest sposób na wypoczynek, w górach myślisz tylko o zdobyciu szczytu, nie myślisz o niczym innym. Rozłożyć odpowiednio siły, żeby w połowie drogi nie paść jak pies Pluto z wyczerpania. Poza tym podczas jednej wyprawy można spotkać fantastycznych ludzi, bo chyba nikt nie wyobraża sobie dwumiesięcznego pobytu na Mount Everest, podczas którego nie będziesz z nikim rozmawiać. My z Piotrem poznaliśmy się w sklepie, później były wspólne wyjazdy w góry, zwyczajnie się zaprzyjaźniliśmy. I tu jest kolejna ważna sprawa, mianowicie odpowiedzialność za zespół. Kiedyś zdarzyło się, że Piotrek obtarł nogę, cała grupa zeszła na dół, ja musiałem z nim zostać, bo sam by nie zszedł. Weszliśmy we dwóch, schodzimy we dwóch. Nikt nie może zostać w górach sam, chyba, że w schronisku, bądź w obozie.

Idąc w góry trzeba się odpowiednio ubrać, słuchacie przed wyjściem prognoz?

Słuchamy, ale nieczęsto się sprawdzają z prostej przyczyny. W górach nie można przewidzieć temperatury, trzeba się przygotować na każde warunki. Temperatura, tak jak pogoda, jest zmienna. Może być całkowicie różna na wysokości trzech tysięcy metrów, a czterech tysięcy.

Gdybyście mogli przestrzec młodych adeptów sztuki chodzenia po górach, to co chcielibyście im powiedzieć?

Najwięcej zagrożeń czyha na nas podczas wyjść zimowych. Jeśli zagrożenie lawinowe sięga 3 stopnia, to lepiej nie opuszczać kwatery, czy też schroniska. Nie warto ryzykować zdrowia i życia choćby dla najpiękniejszych widoków ze szczytu. Podczas dalekich wyjść konieczna jest obecność doświadczonego przewodnika, ale i przewodnika rozsądnego. Jeśli ktoś wychodzi w góry sam, powinien podpiąć się pod jakąś grupę, gdzie na pewno są bardziej doświadczeni ludzie. Poza tym podstawowa zasada to zachowanie rozsądku. I to wszystko.

I chyba najważniejsza zasada w górach, to taka, żeby zwyczajnie nie śmiecić. To jest normalne, że po sobie trzeba sprzątać, rodzice powinni tłumaczyć to dzieciakom od najmłodszych lat, bo jak rodzice mają w dupie to, ze zostanie trochę śmieci, to ich pociechy będą robić to samo. Rzuconą torebkę zje zwierzę, udusi się, zatruje i w ten sposób ginie przyroda.

Powiedzcie, co będzie z waszym hobby, kiedy pojawią się żony, dzieci, rodzina, co wtedy?

Piotr: Będą musiały poczekać (śmiech), a tak poważnie to trzeba będzie więcej uważać no i większa motywacja będzie do szczęśliwych powrotów(żonka będzie czekała ).

Marcin: Nie można myśleć tak, że jak pojawi się rodzina, to rzucę hobby. Jeśli ktoś ma pasję, to nie można go ograniczać, bo szybko stanie się człowiekiem nieszczęśliwym. A nam to sprawia straszną frajdę. Mam syna w wieku 13 lat, za każdym razem kiedy rozmawiamy pyta mnie „kiedy przyjedziesz, to pójdziemy na Śnieżkę”. Trochę się chyba zaraził chodzeniem po górach ode mnie.

Będzie razem z Tobą zdobywał Koronę Ziemi?

Na razie niech łapie doświadczenie w mniejszych górach, kiedy skończy 17-18 lat może będzie najmłodszym człowiekiem, który zdobędzie Koronę Ziemi, kto wie?

Teraz tak mówicie, ale powiedzcie szczerze...Pomyśleliście kiedyś „ Pieprzę to, sprzedam sprzęt, kupię wędkę, będę jeździł nad jezioro łowić ryby, będzie ciepło i spokojnie”?

Piotr: Ja jeszcze takich myśli nie miałem.

Marcin: Ja również o tym nie myślałem. Kiedy oglądam zdjęcia z wypraw, to myślę o tym, że ja byłem tam na żywo, oglądałem to wszystko na własne oczy. Widoku zachodzącego słońca i chmur pod nogami nie można zapomnieć. W górach jesteśmy, żeby odpocząć, żeby zostawić wszystkie problemy na dole, pod chmurami.

Wywiad przeprowadzony w lutym 2010 roku.

Zmierzch cudów

2011-06-03T22:27:00.000+02:00

Jeszcze dwa lata temu wielu kibiców było w stanie oddać bardzo dużo, byle tylko trenerem reprezentacji został Franciszek Smuda. Miało być „Franek Smuda czyni cuda”, a są... cudaczne wypowiedzi, często niezrozumiałe decyzje i brak wyników. Dziś trener kadry sprzymierzeńców ma niewielu. Właściwie ma tylko jednego przyjaciela– Grzegorza Latę, prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej, choć i jego sympatia do „Franza” zdaje się mieć swój koniec. Czas pozostający do Euro mija, ale wszyscy wiedzą, że Smuda nie musi dokończyć swojej umowy z PZPN, która obowiązuje do końca turnieju w Polsce i na Ukrainie. Czy Franciszek Smuda stanie się ofiarą własnej nieodpowiedzialnej polityki kadrowej w reprezentacji, czy może poświęci go sam pracodawca, czyli PZPN?

Franciszek Smuda źródło: www.bialoczerwoni.com.pl

Po odejściu Beenhakkera w kadrze miała nastąpić rewolucja i, czego podważyć nie sposób, nastąpiła. Z tym, że „rewolucja zjadła swoje dzieci”. W powiedzeniu tym jest sporo prawdy uniwersalnej, pasującej do sytuacji z życia codziennego. Franciszek Smuda również chciał dokonać rewolucji w składzie reprezentacji, co udało mu się tylko połowicznie. Po pierwsze – stawiał głównie na piłkarzy sprawdzonych, a jeśli powoływał jakąś nową personę to zwykle taką, która już wcześniej miała występy w kadrze, debiutowała za kadencji innych trenerów. Kompletnych debiutantów było niewielu, co niektórzy uznają za sukces, choć powołania na zgrupowania kadry do tej pory trafiają w ręce takich piłkarzy jak Łukasz Mierzejewski, Grzegorz Krychowiak czy Sebastian Małkowski. A co do zjadania własnych dzieci – „rewolucja” w kadrze powoli zjada Smudę.

On sam twierdzi, że musiał budować kadrę od początku, więc słabsze wyniki są zrozumiałe. Problem w tym, że to nieprawda, bo, tak jak już wspominałem, znakomita większość kadry to zawodnicy debiutujący u poprzednich selekcjonerów. Jak to więc „rewolucja”? Co najwyżej awanturnictwo, z którego Smuda słynął już w czasach, gdy wprowadzał łódzki Widzew do Ligi Mistrzów. To, że obecny selekcjoner nie potrafi mówić pięknie, co przyznaje większość polskich dziennikarzy, jest oczywiste, ale to, że lubi mówić dużo.

Życie niesie ze sobą jeszcze jedną mądrość. Mianowicie taką, że nie zawsze liczba wypowiedzianych słów jest równa ich jakości. I znów ta zasada ma zastosowanie przy opisywaniu działań selekcjonera Smudy. Wystarczy wspomnieć jego barwne konferencje prasowe, na których mówił, że w jego kadrze nie będzie „farbowanych lisów”, czyli graczy pokroju Rogera Guerreiro, nie powącha koszulki z orłem na piersi ubabrany w korupcję piłkarz, a trener będzie stawiał w końcu na najlepszych i charakternych zawodników.

Efekt Smudowej paplaniny jest taki, że w reprezentacji grają posiadający od niedawna polskie paszporty Obraniak i Boenisch, a w kolejce ustawiają się kolejni zagraniczni gracze, z Manuelem Arboledą i Damienem Perquisem na czele. Ostatnio akces do gry w polskiej kadrze zgłosił Eugen Polanski, który wcześniej kategorycznie zaprzeczał, jakoby miał kiedykolwiek reprezentować biało-czerwone barwy. Nie ma wątpliwości, że zmienił zdanie pod wpływem działań Smudy, któremu wystarczy podstawić pod nos byle zagranicznego pomocnika, by za chwilę obwieścił go mesjaszem polskiej piłki, rezygnując tym samym z nie mniej utalentowanego polskiego zawodnika. Bo „Franz” kocha wszystko co z zagranicy. Wzory prowadzenia kadry miał czerpać od najlepszych, od Niemców. Zapomniał tylko dodać, że będzie czerpał te wzorce chochlą, a nie łyżką, wynajdując co chwilę zawodników zagranicznych, bez polskich paszportów. Najpierw nie chciał w kadrze „farbowanych lisów”, później, jak tylko zorientował się, że robi tak reprezentacja na której chce się wzorować, zaczął wcielać swój plan w życie. I naprawdę nikt nie ma do niego pretensji o powołania dla Obraniaka, czy Boenischa, tylko o częste mijanie się z prawdą i porażającą niekonsekwencję.

A co z zawodnikami zamieszanymi w korupcję? W kadrze na mecze z Argentyną i Francją jest zarówno Łukasz Piszczek, jak i Łukasz Mierzejewski. I o ile obecność Piszczka jest zrozumiała, bo jest to zawodnik naprawdę świetny, o tyle powołanie dla obrońcy Cracovii ciężko racjonalnie wytłumaczyć. Zresztą Franciszek Smuda zdążył już wytłumaczyć swoje decyzje. „Jestem konsekwentnym, brzydzę się korupcją, ale (…) trener musi być jak z gumy.” Gumowa konsekwencja – to dobre określenie. Kto by pomyślał, że zostanie nakreślone przez samego selekcjonera, który nie należy do wybitnych mówców nie należy.

Wróbelki ćwierkają, że czerwcowe pojedynki z Francją i Argentyną, w przypadku złych wyników, mogą być ostatnimi meczami kadry pod opieką Franciszka Smudy. Wszyscy w PZPN, mimo wszystko zdają sobie sprawę z tego, że do eliminacji do Mistrzostw Świata w Brazylii 2014 Polska przystąpi z piątego koszyka i jest to po części wina całego związku, bo wybrali takiego, a nie innego trenera. Jest to też przykra konsekwencja organizowania Euro 2012 i rozgrywania przez prawie 3 lata samych meczów towarzyskich. Jest to również wina samych piłkarzy. Ktoś powie: „Przecież Beenhakker korzystał praktycznie z tych samych zawodników” i będzie miał rację. Problemem jest to, że Beenhakker potrafił wycisnąć z tej kadry nie sto, ale sto dziesięć procent. Smuda nie potrafi ani zbudować kadry, ani wyciskać z niej czegokolwiek, chyba, że są to zawodnicy, którzy właśnie mają cokolwiek do powiedzenia i nie przyjmują decyzji selekcjonera z pochyloną głową. Jednym słowem tacy, którzy nie mają własnego zdania. Taki Franciszek Smuda wręcz ubóstwia. W meczu z Hiszpanami idzie na wymianę ciosów i przegrywa 6:0. Do tego przegrywa z takimi zespołami jak Litwa, czy remisuje ze słabą Grecją.

Reprezentacja Polski nie kończy swojego żywota razem z Mistrzostwami Europy w Polsce i na Ukrainie, zaraz po tym turnieju startują eliminacje do Mundialu w Brazylii. Większość kibiców nie ma wątpliwości, że po Euro 2012 nastąpi zmierz cudów „Franza” Smudy, a Polacy przystąpią do eliminacji pod wodzą nowego trenera.

Zaklinanie rzeczywistości

2011-05-27T12:44:00.000+02:00

Wszyscy wiecie już, że 5. i 9. czerwca polska kadra zmierzy się w Warszawie z Argentyną i Francją. Rzecznik Polskiego Związku Piłki Nożnej Agnieszka Olejkowska twierdzi, że bilety na mecze z Argentyną i Francją rozchodzą się świetnie i dała temu wyraz na swoim twitterze. No cóż - dla kogo świetnie, to świetnie. Według mnie bilety, choćby te na mecz z Francją, rozchodzą się wręcz tragicznie. Stan sprzedaży biletów można obserwować tutaj, klikając na poszczególne sektory stadionu przy ulicy Łazienkowskiej w Warszawie.

O ile większość biletów na sektory droższe się rozeszła, tak niepokojąco dużo biletów pozostało do sprzedania na sektory... najtańsze, czyli te czerwone, za bramkami. Oczywiście to tylko sprzedaż internetowa, ale i sprzedaż w kasach nie idzie jakoś zachwycająco szybko. Wczoraj, przejeżdżając obok stadionu nie widziałem przy klubowych kasach dzikich tłumów. Skąd więc wzięła je rzecznik PZPN?

Agnieszkę Olejkowską uważam za bardzo sympatyczną osobę, świetnie wykonującą swoje obowiązki, ale - na Boga! - nie twórzmy wirtualnej rzeczywistości. Bo kiedy ktoś pisze

Ze względu na duże zainteresowanie zakupem bilety na najbliższe mecze kadry będzie je można również nabyć na wyspach Legii.

to nie wiem czy się śmiać, czy płakać. Przecież "oczywistą oczywistością" jest, że sprzedaż biletów idzie tak marnie, że trzeba zwiększyć liczbę kas. Nie po to, by wszyscy zdążyli kupić, tylko po to, by znaleźć kilkanaście/kilkaset dodatkowych osób, które kupią bilet na mecz kadry. To zwykłe szukanie chętnych, klientów, na zakup biletu, nic więcej.

Polska uboga

2011-05-20T18:49:00.001+02:00

Bieda w kraju. Kibice narzekają, że pieniędzy na bilety reprezentacji nie mają, chcieliby pooglądać tych wszystkich gwiazdorów, którzy 5 i 9 czerwca wybiegną na boisko, ale zwyczajnie ich nie stać.Osiemdziesiąt złotych (najtańszy bilet na mecz Polska-Francja) piechotą nie chodzi, a - nie oszukujmy się - to jest cena oglądania właśnie drugiego garnituru reprezentacji Francji, bo przecież nie - z całym szacunkiem dla graczy takich jak Błaszczykowski, Obraniak, Szczęsny i Piszczek - Polski.

Czytaj więcej>>>

Mistrz Antoni znów atakuje

2011-05-18T20:10:00.001+02:00

W poszukiwaniu artykułów niezbędnych do pisania pracy magisterskiej trafiłem na popularny w okolicach ulicy Woronicza "Tygodnik kibica". A tam, na pierwszej stronie, swoim wizerunkiem uderza Antoni "kominek" Piechniczek, który tym razem postanowił w imieniu PZPN zabrać głos na temat walki ze stadionowymi bandytami. Ucieszyłem się, że Pan Antoni będzie miał szansę wypowiedzieć się na temat, który go niewątpliwie dotyczy - w końcu ciągle jest członkiem tej szanownej (dez)organizacji.

Do rzeczy.

Jak ~~skrupulatnie wyliczył "Tygodnik Kibica"~~ się okazuje Pan Antoni tak mocno żyje Euro2012, że pomylił ... stadiony! Albo ja nie potrafię czytać. Na pytanie dziennikarza:

Dlaczego władze PZPN na rozegranie meczu finałowego Pucharu Polski wybrały Bydgoszcz, skoro wiedziały, że nie spełnia ona norm bezpieczeństwa meczu takiej rangi?

odpowiada

Mówienie, że stadion w Bydgoszczy się nie nadaje jest bez sensu, przecież Rzeźniczak został pobity na stadionie w Warszawie, a sprawca tego zdarzenia kilka dni później pojawił się bezkarnie na pięknym, nowoczesnym stadionie Lechii Gdańsk (...).

Według Pana Antoniego stadion Lechii jest piękny i nowoczesny.Oddajmy więc głos przyrodzie.

Sami widzicie, że ten stadion nowoczesny był, ale wtedy, gdy Pan Antoni kończył swoją pierwszą przygodę z reprezentacją jako trener. Piechniczkowi pewnie chodziło o nowy stadion Lechii, który rzeczywiście - będzie piękny i nowoczesny. Problem w tym, że na razie też nie wygląda za specjalnie. Robotnicy pracują po nocach, by doprowadzić go do stanu używalności do pierwszego meczu Polski z Francją na początku czerwca. A galeria z budowanego stadionu PGE Arena w Gdańsku znajduje się tutaj.

Janku, czekamy

2011-05-18T14:04:00.000+02:00

Jano Mucha w Legii? Czy były bramkarz Legii powróci z rocznego pobytu w Evertonie? To nie jest niemożliwe. Muszą zostać spełnione pewne warunki. Pierwszym z nich jest zatrudnienie przez stołeczny klub słowackiego trenera - Vladimira Weissa. Tajemnicą poliszynela jest, że pierwszym transferem Weissa byłoby sprowadzenie uzdolnionego bramkarza, większość od razu wskazuje na Muchę właśnie.

Specjalnie mnie to nie dziwi, bo Jano podczas pobytu na Łazienkowskiej dał się poznać z bardzo dobrej strony, przede wszystkim jako ktoś, kto potrafi Legii wygrać mecz w pojedynkę, lub ustrzec ją przed kompromitacją. Kiedy Jano wygrywał Legii mecze reszta zespołu zawodziła, podobnie jest i teraz, z tą różnicą, że między słupkami nie ma "drugiego Muchy", ale Marijan Antolović zmieniany czasem przez Wojtka Skabę. I nie ma co ukrywać, że obydwaj nie dorastają "Muszkinowi" do pięt. Ktoś powie: "Janek jest bez formy, bo od roku siedzi na ławce". Więc odpowiadam. Wolę Muchę z rocznym stażem na ławce Evertonu, niż "utalentowanego" Antolovicia.

Drugim warunkiem koniecznym do spełnienia byłby dobry - choć może bardziej odpowiednim słowem byłoby "odpowiedni" - kontrakt dla Janka. Z Legii do Evertonu odchodził za darmo, teraz trzeba będzie za niego zapłacić, więc to też może rodzić pewne komplikacje. Tym bardziej, że członek zarządu KP Legia - pan Marek Drabczyk stwierdził ostatnio, że Legia jest na tyle silnym klubem, że nie potrzebuje rewolucji w składzie. Brzmi to dość groźnie, szczególnie w kontekście wcześniejszych wypowiedzi włodarzy Legii, którzy obiecali przeznaczyć na transfery letnie około miliona Euro.

Jeśli całą pulę z tego miliona Legia miałaby przeznaczyć na kupienie jednego zawodnika, to ja mam swojego faworyta. Oto on.

Niesmak

2011-05-16T23:37:00.000+02:00

Zupełnie nie rozumiem co za podwójne standardy moralne zaczęły obowiązywać w polskiej lidze piłkarskiej. Może się czepiam, ale przeszkadza mi pewna rzecz. Otóż - kiedy jakiś kibic (czy tam kibol, terminologia nieistotna) rzuci czymś na boisko z trybun, natychmiast jest karany. Przynajmniej teoretycznie, w praktyce bywa z tym różnie. Natomiast kiedy zawodowy piłkarz, zawodnik świeżo upieczonego Mistrza Polski - Wisły Kraków - wyzywa czarnoskórego przeciwnika od "jebanych czarnuchów" klub go karze, ale nie ujawnia wysokości kary. "Zapewniamy, że kara była dotkliwa"-mówi klub.

W nosie mam, drodzy włodarze Wisły, Wasze zapewnienia. Chcę jasnej informacji na temat tego jaką karę otrzymał Małecki za wyzywanie Ntibazonkizy. Skoro informacje Ekstraklasy S.A. o karach dla klubów są jawne, to dlaczego do wiadomości publicznej nie podaje się wysokości kary dla piłkarza, który, w moim przekonaniu, dopuścił się czynu wielokrotnie gorszego i bardziej haniebnego, iż odpalenie przez kibica racy na stadionie.

Zachowanie Małeckiego to zwyczajny rasizm. Chamstwo. Do sytuacji idealnie pasuje pseudonim Patryka - "Mały". Tak właśnie postępuje człowiek mały - wyzywa przeciwnika od "jebanych czarnuchów"."Gazeta Wyborcza", która sprawę nagłośniła (a właściwie powtórzyła po portalu eurosport.pl) powinna być w tej sprawie konsekwentna. Panowie dziennikarze, skoro tak bardzo walczycie o brak chamstwa na stadionach, to dowiedzcie się jaką karę zapłacił Małecki, podajcie tę informację na swoim serwisie sportowym i oddajcie pod ocenę kibicom, czy ta kara była ona rzeczywiście adekwatna do popełnionego czynu. Ja w tej sytuacji czuję niesmak, nie tylko z powodu zachowania Małeckiego, ale niekonsekwencji dziennikarzy i klubu.

Oj Diego, Diego...

2011-05-16T14:18:00.002+02:00

Dziś serwisy sportowe doniosły, że Diego Maradona podpisał kontrakt z (uwaga!) Al Wasl Dubaj ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich.Pojęcia nie miałem, że taki twór w ogóle istnieje, mimo, że - jak donosi znów niezbyt lubiany portal sportowy - wcześniej prowadził go Henryk Kasperczak.

Do sedna - to jak to jest w końcu z Tobą, drogi Diego? Jeszcze parę miesięcy temu twierdziłeś stanowczo, że obejmiesz jedną z europejskich reprezentacji (mowa była przede wszystkim o Ukrainie). Później paplałeś, że jesteś bliski podpisania umowy z jednym zespołów Premier League. West Ham, Aston Villa, Wigan i Birmingham zacierały ręce. A tu co? Jakiś "Don Wasyl" Dubaj. Zawiodłeś mnie, Diego.

Oczywiście nie wierzyłem w ani jedną plotę związaną z Twoją osobą, bo nie od dziś wiadomo, że po ostatnim Mundialu rozpuszczasz te wszystkie ploty w jednym celu - aby pozostać na szczycie. Piękny PR. Szkoda, że nieskuteczny. Twój czas minął, Diego, ale w jednym masz rację po raz kolejny - ZEA to odpowiednie miejsce na koniec kariery. Zarówno tej piłkarskiej, jak i trenerskiej.

Luz Macieja Skorży

2011-05-09T14:26:00.000+02:00

Zdobycie Pucharu Polski przez Legię uspokoiło nieco Macieja Skorżę. U trenera można dostrzec luz w podejmowaniu decyzji, a u piłkarzy - luz w rozgrywaniu piłki. Pojawienie się Michała Żyro na boisku w meczu z Koroną świadczy tylko o tym, że trener w końcu nie mając specjalnego ciśnienia na wynik będzie stawiał na zawodników młodych i takich, którzy do tej pory nie grali. Spokojniejsi o ten sezon są też kibice, bo przecież Legia po zdobyciu Pucharu Polski zagra w eliminacjach do UEFA Europa League.

Czytaj więcej na portalu sportsukces.pl

Snookerowe Mistrzostwa Świata

2011-04-28T12:07:00.003+02:00

Podczas, gdy cały świat żyje wczorajszym (trzecim już w tym sezonie) pojedynkiem Barcelony z Realem Madryt ja postanowiłem zaprotestować i zająć się czymś przyjemniejszym, spokojnym, czymś, co ukoi moje skołatane nerwy. Snookerem zainteresowałem się dzięki mojemu wujkowi, który to kiedyś podczas jednego z rodzinnych obiadów stwierdził, że "musi przełączyć na Eurosport, bo są Mistrzostwa Anglii i grzechem byłoby nie obejrzeć Ronniego O'Sullivana w najwyższej formie". Oczywiście wtedy nie miałem pojęcia o czym wujaszek mówi, ale teraz już wiem. Pozdrawiam wujka z tego miejsca i przechodzę do rzeczy.

Trwają Mistrzostwa Świata w Sheffield. I zaskoczony jestem trochę wynikami. Robertson, aktualny Mistrz Świata, odpadł w pierwszej rundzie w młodziutkim Trumpem. Wszystko zgrabnie opisuje portal 147.pl, który polecam (jak ktoś ma ochotę poczytać czym jest snooker, to zapraszam tutaj). No więc ten młodziutki "Trumpek" jest już w półfinale MŚ. Odpadł też Ronnie O'Sullivan, chyba najbardziej medialna postać snookerowego światka. W turnieju nie ma już Marka Selby'ego, aangielskiego zawodnika, którego osobiście typowałem do finału snookerowego czempionatu. Mamy już półfinały w których zmierzą się Judd Trump(ek) z chińczykiem Dingiem Junhuiem (wbrew pozorom i obiegowej opinii specjalistów od wszystkiego, nazwisko zacnego przedstawiciela Państwa Środka czyta się "Dżunguej"). Szczegółowa rozpiska półfinałowej rywalizacji poniżej.

czwartek, 28 kwietnia
14:00
półfinał 1: Judd Trump – Ding Junhui (sesja pierwsza)
20:00
półfinał 2: Mark Williams – John Higgins (sesja pierwsza)

piątek, 29 kwietnia
11:00
Judd Trump – Ding Junhui (sesja druga)
15:30
Mark Williams – John Higgins (sesja druga)
20:00
Judd Trump – Ding Junhui (sesja trzecia)

sobota, 30 kwietnia
11:00
Mark Williams – John Higgins (sesja trzecia)
15:30
Judd Trump – Ding Junhui (sesja decydująca)
20:00
Mark Williams – John Higgins (sesja decydująca)

Finał w niedzielę, stawiam na zwycięstwo Trumpa. Ognia młody!

P.S. Niektórzy czytelnicy już się burzą, choć na razie tylko w korespondencji prywatnej. "Snooker?Oczadziałeś?" - pytają zaniepokojeni. Uspokajam - nie oczadziałem do tego stopnia, żeby zamiast ćwierćfinałów snookera oglądać mecz Barcelony i Realu (choć na ten też jednym okiem zerkałem). Mam się rozpisywać nad talentem Messiego? No ma chłopak talent, ale o czym tu więcej pisać, skoro inni robią to lepiej? Polecam blog Mariusza. Koleś ma kompletnego świra na punkcie Barcy, nie to co ja.

Oblicza stolicy

2011-04-27T15:24:00.001+02:00

Mało kto z Was wie, ale na tym blogu publikuję również swoje zdjęcia.Po prostu, często biorę aparat i fotografuję wszystko, co napotkam na mieście. Graffiti, kamienice, ludzi, samochody. W tak dużym mieście jak Warszawa zdjęcia można robić wszędzie, efekty czasem są... no, powiedzmy, że niezłe.

Przypominam, że jestem jedyną osobą posiadającą majątkowe prawa autorskie do tych zdjęć. Korzystanie z nich bez mojej wiedzy jest zabronione.

Tematy zastępcze

2011-04-26T13:05:00.003+02:00

Wielokrotnie pisałem na swoim blogu o tak zwanych tematach zastępczych. Nie zawsze dotyczyły one piłki nożnej, czy innych dyscyplin sportowych, ale zawsze charakteryzowały się tym, że były niebanalne. Jak na przykład zastanawianie się czy Janusz Palikot psuje polską scenę polityczną, podczas gdy rzeczywistym problemem Polski jest niesprawny system emerytalny i kulejąca służba zdrowia. No ale ten naród już tak ma, PZPN i Ekstraklasa S.A. nie będą więc gorsze.

Jan Tomaszewski. Niektórzy mówią o nim, że to wariat, ale nie o samego szanownego Pana Jana tu chodzi, ale o to, co napisał w swoim ostatnim felietonie. Nie chodzi tez o to, że były bramkarz reprezentacji Polski ma gotowy przepis na pozbycie się korupcji raz na zawsze (czasem sam odnoszę wrażenie, że gdyby J.T. był prezesem PZPN "nie byłoby korupcji, nie było by niczego"). jest kwestią dyskusyjną, czy zaproponowane przez Tomaszewskiego rozwiązania są skuteczne i zgodne z etyką - to akurat zostawiam do oceny czytelnikom. Uderzyło mnie coś innego.

13 maja 2006r na stadionie przy ul. Kałuży w Krakowie zasiadło 3.500 tysiąca ludzi, kibiców, fanów futbolu. Mecz był, jak się okazało w trakcie śledztwa, ustawiony. Nie ma żadnych(!) przesłanek ku temu, by tę sprawę zamiatać pod dywan. ŻADNYCH. Wszyscy w Polsce powinni dowiedzieć się kto w tym fatalnym spotkaniu brał udział. Nie jest to żadna wiedza tajemna, piłkarze, którym udowodniono winę powinni zostać napiętnowani, zarówno ze strony kibiców, jak i ze strony związku. Ale związek ma ciekawsze rzeczy do roboty. Na przykład zmiana logo PZPN, bo poprzednie już stare i niemodne.

Kibice, z całym szacunkiem, też nie lepsi. Dyskutują nad przyszłością reprezentacyjną Łukasza Piszczka, a tutaj sprzedających było więcej! I nikt sobie głowy nie zawraca tym spotkaniem, nikogo nie obchodzi to,że ponad trzy tysiące ludzi (plus sędzia) zostało zrobionych w bambuko. Nikt nie myśli o tym, żeby zwrócić im pieniądze. Honorowo - "Przepraszamy, nie zdawaliśmy sobie sprawy z tego, ze uczestniczycie państwo w przedstawieniu". Pewnie gdyby wiedzieli, że to wszystko "gra" (dosłownie)poszliby do teatru, a tych w Krakowie pod dostatkiem. Prezes Cracovii zastanawia się co zrobić z tym meczem. A gdzie był 13 maja 2006 roku? Do dziś nie zdawał sobie sprawy z tego, że jego piłkarze tego dnia bezczelnie sprzedali spotkanie?

Hubert Siejewicz, sędzia tamtego spotkania stwierdził, że "nie pamięta, by piłkarze grali KIEDYKOLWIEK z tak małym zaangażowaniem". I za te słowa zostanie ukarany przez PZPN. Związek mówi jasno: "Siejewicz, stul dziób! To nasz interes, a Ty rób swoje i nie udzielaj się w mediach". Mecz sprzedano, ktoś dostał pieniądze za awans do europejskich pucharów, trzy i pół tysiąca ludzi zrobionych w konia a związek mówi "Cicho cicho..." ewentualnie "Oj tam, oj tam, nic się nie stało". Takie rzeczy tylko w Polsce.

Obserwator (Absurd #19)

2011-04-19T12:00:00.002+02:00

Piłkarska Ekstraklasa nie przestaje mnie zaskakiwać, zarówno jeśli chodzi o poziom czysto sportowy, jak i poziom sędziowania, a ten nie jest ostatnio w naszej rodzimej lidze najwyższy. Teraz okazuje się, że poziomem sędziom dorównują sami działacze PZPN. A konkretnie obserwatorzy.

Marcin Borski nie poniesie konsekwencji za słabe sędziowanie w meczu 22. kolejki Ekstraklasy Widzew Łódź - Ruch Chorzów, bo na spotkaniu nie było obserwatora.
Podczas sobotniego meczu sędzia Borski niesłusznie ukarał drugą żółtą kartką zawodnika Ruchu Wojciecha Grzyba. Piłkarz gości, co było widoczne w telewizyjnych powtórkach, wcale nie symulował faulu w polu karnym, tylko został powalony na ziemię przez Macieja Mielcarza.

i dalej

Wygląda na to, że sędzia Borski źle ocenił sytuacje. Jednak ten błąd nie będzie miał dla niego żadnych konsekwencji, bo na spotkaniu nie był obecny wyznaczony przez PZPN obserwator Grzegorz Rek. - Borski nie dostał noty za to spotkanie. Według przepisów nie można ocenić pracy sędziego na podstawie zapisu wideo - tłumaczy przewodniczący Kolegium Sędziów Janusz Eksztajn.

napisał Przegląd Sportowy.

Jakby powiedział mój znajomy: "Miodnie!"* Piłkarzy mamy słabych, słabych mamy sędziów, więc komu by się chciało te "widowiska" obserwować? ;) Sędziego nie można ocenić na podstawie zapisu wideo, więc gwizdkowy nie otrzyma za to spotkanie oceny (nagannej) i będzie mógł czarować małym, plastykowym przyrządem w następnych kolejkach.

Absurd nr 19 - Nieobecny obserwator.

*słowo określające coś przyjemnego, ciekawego,nietypowego, zwykle występujące w zastępstwie słowa "zajebiście".

Jaka pogoda jest najlepsza do gry w piłkę? Absurd #18

2011-04-18T16:18:00.000+02:00

Zawsze się zastanawiałem co powoduje u większości piłkarzy Ekstraklasy fatalną dyspozycję. Teraz już wiem, że zwykle jest to pogoda. Mecz Śląska Wrocław z Koroną Kielce był rozgrywany (jak donoszą kibice) przy temperaturze 16 stopni Celcjusza, było bezchmurnie, bezwietrznie, nie padał deszcz. Dorwany w tunelu przez dziennikarza Piotr Ćwielong tak oto tłumaczył słabszą postawę swoją i reszty zespołu.

mam problem z nazwaniem tego absurdu. "Za pogoda"? Bez sensu. "Zbyt dobra pogoda dla Ćwielonga"? też słabo. Pozostanę przy tym.
Absurd Ekstraklasy nr 18 - Piotr Ćwielong.

W Lubinie znów ciemno (Absurd #17)

2011-04-17T00:49:00.001+02:00

Świat jest tak skonstruowany, że czasem brakuje na nim światła. Biorąc pod uwagę to, jak często światła brakuje na meczach Ekstraklasy można wysnuć tezę, że żyjemy w jakiś dziwnych zaświatach.Ile razy w ciągu jednego sezonu (podobno poważnych) rozgrywek może gasnąć światło na stadionie? Raz? W porządku. Dwa? Też. Ale cztery?!

Przypominam, że dziś na stadionie Zagłębia w Lubinie podczas meczu z Jagiellonią Białystok (0:2) zgasło światło. A żeby to pierwszy raz! To już drugi taki przypadek na tym stadionie i czwarty w tym sezonie (poprzednie: Zagłębie Lubin - Arka Gdynia, Arka Gdynia - Zagłębie Lubin, Ruch Chorzów - Górnik Zabrze). Co jest powodem drugiej już w ciągu roku awarii oświetlenia na stadionie w Lubinie - nie wiadomo. Brak opłaconych rachunków to raczej nie jest biorąc pod uwagę stan konta lubińskiego zespołu.

Fakt faktem ciemności opanowały stadion Zagłębia, co normalną sytuacją nie jest. Mamy więc absurd nr 17 - Lubińskie ciemności 2!

Przed hitem kolejki atmosfera jak na pogrzebie

2011-04-15T10:30:00.003+02:00

Ci z Was, którzy obserwują tak zwane hity sezonu w zagranicznych ligach doskonale wiedzą, jak wygląda otoczka tych spotkań. Są wzajemne prowokacje, wzajemne docinki zawodników, trenerów, prezesów. A w Polsce przed hitem sezonu, czyli meczu Lecha z Legią? Cisza. Jak po śmierci organisty. Kurtuazja, docenianie klasy przeciwnika, czułe słówka, spijanie sobie z dzióbków. Jest tak słodko, że na pewno ktoś z tego towarzystwa umrze na cukrzycę.

Nie spodziewałem się niczego ciekawego po Macieju Skorży. Przecież nie od dziś wiadomo, że szkoleniowiec Legii to raczej takie ciepłe kuchy, zupełnie nie zdolne do akcji zaczepnych wobec przeciwnika. Natomiast dziwię się zupełnie Jose Bakero, który przecież jako zawodnik Barcelony niejednokrotnie uczestniczył w El Clasico i wie jaka atmosfera towarzyszy takim meczom. Oczywiście absolutnie nie porównuję tutaj spotkania Lecha z Legią do Gran Derbi, to by było trochę nierozsądne. Jednakże przydałoby się trochę takich smaczków przed meczem. Ktoś kogoś wyzwał, powiedział, że się nie nadaje. Wyobrażacie sobie sytuację, kiedy Bakero mówi: "Skorża niczego nie osiągnął", albo Skorża: "Bakero mógłby zostać zwolniony z Lecha. Liga byłaby ciekawsza".

A tutaj cisza. Mało tego - mam wrażenie, że na ten mecz czekają tylko kibice, a piłkarze i trenerzy podchodzą do niego jak do zwykłego spotkania ligowego. "Przegraliśmy już tak dużo, to jak przegramy ten jeden mecz, to nic się nie stanie." A dziennikarze wcale nie zadają na konferencjach przed meczem trudnych pytań, ani prowokujących tym bardziej.

Szkoda. Sobotnim meczem Real Madryt-Barcelona cała Hiszpania żyje już od niemalże dwóch tygodni. Oczywiście kulminacja ma miejsce dopiero w tym momencie. Ale jednak jakoś tak ... przyjemniej. A w Polsce? W Polsce żałoba.

Pod spodem zapowiedź El Clasico.

Franciszku, gdzie Twój bidon?

2011-04-13T23:27:00.000+02:00

Był chłodny, listopadowy wieczór. Przy ulicy Łazienkowskiej w Warszawie trwała w najlepsze budowa nowego stadionu Legii. Kibice na mecz, mimo wcześniejszych niepowodzeń ekipy pod wodzą L.Beenhakkera, a później S.Majewskiego, przybyli w liczbie satysfakcjonującej działaczy PZPN. Ci, wystraszeni bojkotem ze strony kibiców, wybrali stadion w Warszawie nieprzypadkowo. Mała pojemność trybun miała przykryć mikry udział publiczności w debiucie Franciszka Smudy na stanowisku selekcjonera.

czytaj więcej tutaj(klik)

Absurdy Ekstraklasy - wielki "come back"

2011-04-12T15:09:00.001+02:00

Pamiętacie? Na moim poprzednim blogu było coś takiego jak Absurdy Ekstraklasy. Pamiętacie? Mnóstwo tam było tych sytuacji z kategorii "takie rzeczy to tylko w polskiej piłce", więc na 9 kolejek przed zakończeniem sezonu postanowiłem wskrzesić ten zacny plebiscyt. Może nie ma on takiej rangi jak "Plebiscyt na najlepszego piłkarza France Football" czy nawet też nie na miarę "Piłkarskich Oscarów", ale jest wspaniały, bo nikt takiego nie robi. DOSŁOWNIE NIKT!

No więc czas trochę nadrobić zaległości i dostarczyć Wam radości w postaci kolejnych absurdów. Przypominam, że na koniec sezonu zbiorę je wszystkie do kupy i zamieszczę odpowiednią ankietę. Kto wie, może kiedyś powstanie z nich książka? Takie sytuacje to nie tylko sprawy absurdalne, ale często śmieszne, zadziwiające, a niekiedy też szokujące. Tytuł "Absurdy Ekstraklasy" jest tytułem czysto umownym.

A więc co z tymi absurdami? Od razu muszę przyznać, że nie pamiętam wszystkich zadziwiających sytuacji, które miały miejsce do tej pory Trochę się ich przez kilka miesięcy nazbierało. Przede wszystkim Absurd numer...(liczy)... 16! Dajmy na to Smolarka i "Analnuela" Arboledę, zwanego też felczerem. No cóż, Ebi mówi, że Manuel próbował mu włożyć palec "tam, gdzie Ebiemu się nie podoba". A później była mała dogrywka w szatni, co widać na filmiku.

Absurd nr 16 - brzydkie zabawy dorosłych chłopców.

To oczywiście jeden z ostatnich absurdów Ekstraklasy. Można powiedzieć - "świeżak". Zapraszam Was do wspólnej zabawy. Podsyłajcie swoje propozycje absurdów, które później znajdą się w ankiecie na koniec sezonu.

pozdrawiam

Dziennikarze(łki)

2011-04-07T12:12:00.002+02:00

Czasami mam wrażenie, że dziennikarze z Gazety Wyborczej, szczególnie Ci z działu sportowego, minęli się z powołaniem i powinni pracować jako kronikarze w jednej ze stołecznych bibliotek. Jak można bezsensownie produkować taką liczbę tekstów o jednej sprawie? Przecież w normalnej gazecie do dziennikarza podszedłby sekretarz redakcji, tudzież redaktor i wymierzył Staruchowego liścia z pytaniem: "Czy Ty nie masz innych tematów?" Naprawdę zaskakujące to, jak można wyprodukować w ciągu 4 dni kilkanaście przeróżnych artykułów na temat tej samej sprawy. No ale jeśli jest przyzwolenie na mielenie jednego tematu od "góry", to tak to wygląda.

Fascynująco zatem muszą wyglądać kolegia redakcyjne na Czerskiej.

- Macie jakieś pomysły na artykuły?
- Ja mam! Napiszmy o Rzeźniczaku i Staruchu! proponuję tytuł: "Piłkarz uderzony przez kibola!"
- Dobre, ale to jeszcze nie to...
- To napiszmy "pobity".
- O, to już coś! Ktoś ma inny pomysł?
- Tak, ja. Proponuję napisać o Staruchu, kim jest, skąd się wywodzi, co robi na Legii.
- Świetnie! Do tego wstawimy film, jak ochrona odciąga go od Rzeźniczaka.
- Znakomite!
- Jeszcze jakieś pomysły...?
- Napiszmy o tym, że taka sytuacja na Legii to nie pierwszyzna, wspomnijmy Wilno!
- Rewelacja!

i tak w kółko. Dzień w dzień, numer w numer. w pewnym momencie można było odnieść wrażenie, że portal sport.pl to nie serwis sportowy, tylko jakieś elektroniczne kroniki ze związku Starucha z Legią. A kogo w Polsce to tak naprawdę obchodzi? No właśnie.

źródło:lechia.net

Nie chcę bronić Piotra. Zrobił źle i poniósł tego konsekwencje. Jednak zarówno on, jak i Kuba Rzeźniczak wydali stosowne oświadczenie mówiące o tym, że obaj działali pod wpływem emocji i sytuacja w ogóle nie powinna mieć miejsca. Klub odwiesił gniazdowemu zakaz stadionowy (w zasadzie nie miał wyjścia) a kiedy spojrzy się na to zdjęcie (po prawej) wydaje się, że sprawa jest zakończona. Ale nie w Gazecie Wyborczej. Walka z "kibolami" trwać musi, muszą być na portalu kliknięcia, bo redaktor i dziennikarz muszą dostać wierszówki. Można zaryzykować stwierdzenie, że gdyby nie kibole, to dziennikarze GW przymieraliby głodem. Szkoda, że swoimi problemami próbują zainteresować wszystkich naokoło.

Szanowni Panowie dziennikarze. Żałuję, że z taką samą zaciekłością nie interesujecie się korupcją w polskiej piłce, albo krytyką PZPN i Ekstraklasy S.A. które są współwinne poziomu polskiej piłki. Interesują was za to tematy mało istotne, ale z Waszego punktu widzenia przynoszące większe korzyści (w postaci liczby odsłon stron, co przekłada się na konkretne pieniądze od reklamodawców). Dla Was liczy się tylko zysk, a po ostatnich "aferach" poznał się też na Was zarząd Legii.

W mojej szkole o takich osobach mówi się "dziennikarzełki". Ze sportowym pozdrowieniem.

autor

Fantastyczna reklama z Barcą

2011-04-05T15:09:00.002+02:00

Ta reklama powinna być puszczana piłkarzom Legii przed każdym meczem, a słowa, które wypowiadają piłkarze powinny być wypisane na ścianach tunelu prowadzącego do szatni i w samej szatni.

...

2011-04-04T01:18:00.003+02:00

Myśli się piętrzą niemożliwie, więc gdzieś trzeba to wszystko zapisać. Trudno opisać uczucia które towarzyszą kibicowi po TAKIM meczu. Porażka z Ruchem Chorzów boli tym bardziej, że ten mecz był w praktyce wygrany. No właśnie. Był. Dlaczego więc końcowy wynik brzmiał 2-3?

Trzeba sobie powiedzieć jasno - to był tragiczny mecz w wykonaniu Legii. Warszawianie grali tylko do 40 minuty, później nie grała żadna z drużyn, a Ruch strzelił trzy bramki. Brzmi to dziwnie, ale tak właśnie to wyglądało z wysokości trybun. Prowadzimy dwa zero, ale wiecie, nie można przecież mieć wszystkiego, więc trochę się polenimy. A kto nam co zrobi? Kibice nas pobiją? (jak się później okazało - niewiele brakowało). Nie wiem co się stało z piłkarzami Legii, którzy prowadząc z Ruchem dwa zero przegrali mecz 2-3. Niestety nie mogę zasłonić swojej niewiedzy wiedzą trenera, bądź piłkarzy, bo oni też nie wiedzą co się z nimi stało.

Maciej Skorża

Gramy dobrze tylko wtedy, kiedy nam idzie. Gdy w trudnym momencie trzeba się podnieść, drużyna sobie nie radzi.

No faktycznie. Gracie dobrze tylko wtedy, kiedy Wam idzie i to widać gołym okiem. Kiedy zespół traci bramkę wszystko idzie w cholerę, nie istnieje coś takiego jak taktyka (no chyba, że wrzucanie piłek na pałę w pole karne to element Skorżowej taktyki). Przecież to wyglądało żenująco, kiedy w 70 minucie piłkarzom nie chciało się już biegać. A może nie mieli siły? Widać, że zespół nie jest przygotowany do tej rundy. Fizycznie i psychicznie. No ale teraz trochę indywidualnych ocen. Proszę sobie nie brać szczególnie do serca tego, że piszę o tych ludziach, a nie o innych, być może wyróżniających się. Po prostu Ci panowie zwrócili moją uwagę.

Marijan Antolović. Widać, że to piłkarz przeciętny, a takiego w Legii nikt nie powinien chcieć. Żadna z bramek dla Ruchu nie padła po jego błędach, ale właśnie zawodnik nieprzeciętny, utalentowany którąś z tych piłek by wyciągnął. Chociaż jedną, a Antolovic tego nie robi. Jest przeciętny bo wpuszcza to co mógłby wpuścić. Bramki padają po akcjach, które Boruc, Mucha, Fabiański by obronili, a tutaj - zero reakcji.

Maciej Rybus. Powrót po kontuzji udany, przynajmniej widać było, że ten zawodnik się stara, a że zabrakło sił - trudno. Do pełnej dyspozycji po kontuzji nie wraca się w pięć minut.

Felix Ogbuke. Mimo, że pokazał tylko jedną akcję to już dziś uważam (może trochę ryzykownie), że ten piłkarz będzie wzmocnieniem warszawskiego zespołu. Oby tylko trener częściej na niego stawiał (może już w meczu z Lechią w PP zagra od pierwszych minut?) i Felix powinien pokazać pełnię swoich umiejętności. Na razie wygląda dobrze, choć gra niewiele prezentuje się co najmniej poprawnie, dobrze przyjmuje piłkę, gra ambitnie, nie odstawia nogi w obawie o kontuzję. Tak trzymać.

Maciej Skorża. Człowiek zagubiony, głównie to było widać w tym meczu. W pewnym momencie a telebimie (przy stanie 2-2) na telebimie ukazała się zafrasowana twarz trenera warszawskiej Legii. Twarz, na której nie było cienia pomysłu na odmianę losu. Ktoś gdzieś w internecie napisał, że Skorża już posprzątał biurko. Myślę, że trener powinien mimo wszystko zostać z drużyną do końca sezonu i wypić naważone przez siebie piwo. Gwałtowne ruchy są niewskazane w takich przypadkach. Nie powinno to jednak kolidować z poszukiwaniami nowego szkoleniowca.

Teraz Legię czeka mecz z Zagłębiem, znów na Łazienkowskiej. Nie ma co spodziewać się dużej frekwencji na stadionie, za to w razie kolejnego niekorzystnego wyniku kibice mogą jeszcze bardziej dosadnie wyrazić opinię na temat drużyny. Niektórzy trenerowi machali białymi chusteczkami już po meczu z Ruchem...

P.S. Nie chce mi się wierzyć, że ktokolwiek z kibiców Legii mógłby uderzyć piłkarza. Nie znam sytuacji, nie wiadomo o co poszło, ani kto kogo sprowokował. Także wybaczcie, ale sprawy Rzeźniczaka nie skomentuję. Czekam na oficjalną informację klubu i samego poszkodowanego.

Przed meczem z Ruchem

2011-04-01T23:39:00.002+02:00

Jutro na Łazienkowskiej ważny mecz. Ruch nie jest drużyną silną, jest za to cholernie niewygodnym przeciwnikiem. Co z tego, że Legia wygrała z nimi w PP? Ruch wystawił wtedy rezerwowy skład, więc wynik tamtego meczu trochę nagina rzeczywistą siłę warszawskiego zespołu. Jest kilka rzeczy, które zespół Macieja Skorży musi poprawić, jeśli ciągle myśli o walce o najwyższe laury.

Jutro zawitam na Łazienkowską i nie spodziewam się jakiegoś porywającego widowiska. Po pierwsze - dawno go przy Ł3 nie widziałem, a po drugie nie widowiskowość będzie jutro najważniejsza. Najważniejsze są trzy punkty, no bo jak nie z Ruchem, to z kim? Przepraszam, może to krzywdzące dla tej ambitnej drużyny ze Śląska, ale na takich zespołach drużyna walcząca - jeszcze - o mistrza nie powinna się potykać. Jakakolwiek strata punktów w praktyce skreśli warszawian z walki o tytuł. Bo teoretycznie to... wicie, rozumicie. Wszystko jest możliwe.

Wiem, że mało prawdopodobne jest to, by Maciej Skorża czytał tego bloga (aczkolwiek czytają go niektórzy pracownicy klubu z Łazienkowskiej ;)), ale biorąc pod uwagę,że nie zagrają Astiz, Choto, Kiełbowicz, prawdopodobnie też Wolski i Hubnik proponowałbym trenerowi takie oto ustawienie (po lewej).

Po kontuzji wraca Maciek Rybus, który powinien wystąpić zamiast lekko kontuzjowanego podczas meczu reprezentacji Michała Kucharczyka, aczkolwiek uraz Michała nie jest tak groźny, jakby się wydawało, więc też powinien on wystąpić w sobotnim spotkaniu. Zamiast Cabrala może wystąpić Borysiuk, aczkolwiek osobiście obstawałbym za Argentyńczykiem.

Osobny akapit należy poświęcić grze Portugalczyka Manu. A tam, od razu grze. Bezsensownemu bieganiu za piłką, z którego absolutnie nie ma żadnej korzyści dla zespołu. ŻADNEJ! Były zawodnik Benfiki powinien na dłużej zasiąść na ławce rezerwowych, tym bardziej, że na jego pozycji z powodzeniem może grać Miro Radovic.

Jeszcze kwestia reprymendy jakiej udzielił Maciej Skorża zawodnikom po czwartkowym treningu. Podoba mi się to, że Maciej Skorża w końcu próbuje przemówić piłkarzom do rozumu, ale nie podoba mi się sposób w jaki to robi. Ok, to on jest szkoleniowcem i on ponosi za to odpowiedzialność (za wyniki), ale zwracanie się do piłkarzy - po serii słabych meczów - per "panowie" i nie użycie przy tym ani jednego przekleństwa, to trochę wiocha. Trenerowi należałoby przypomnieć, że rozmawia z piłkarzami, a nie członkami rządu. Trening to nie posiedzenie sejmowej komisji ds. sportu.To element gry, walki, do której trzeba zmobilizować.

Czy słowa trenera podziałały na zawodników- okaże się już jutro.

P.S. Wczoraj w jednym z warszawskich lokali widziałem Kubę Rzeźniczaka. Naprawdę jestem pełen podziwu dla jego formy ostatnio i sportowej sylwetki. Mam nadzieję, że tą pizzę spalił podczas dzisiejszego treningu ;)

Luz, blues i orzeszki, czyli parę słów o Ekstraklasie

2011-03-29T18:14:00.002+02:00

Legia Warszawa coraz bardziej przypomina Wisłę za kadencji trenera Macieja Skorży i nie jest to broń Boże komplement. Gra toporna, nastawiona na dobrą dyspozycję kapitana Vrdoljaka, Kucharczyka i ostatnio Hubnika, nie może przynosić sukcesów. Kiedy tych trzech omija szczęście zaczynają się problemy i zespół, wraz z punktami, traci nadzieje na mistrzostwo Polski.

czytaj więcej na Sport Sukces

Rzut oka na reprezentację

2011-03-28T11:16:00.001+02:00

Co prawda już po meczu z Litwą, ale nie może być tak, że przeoczę istotny fakt, jakim są powołania dla poszczególnych zawodników na mecze z Grecją i Litwą właśnie.

Bramkarze: Przemysław Tytoń (Roda Kerkrade), Grzegorz Sandomierski (Jagiellonia Białystok), Sebastian Małkowski (Lechia Gdańsk);

Zgrupowanie opuścił kontuzjowany Przemysław Tytoń a zastąpił go bramkarz Cracovii - Wojciech Kaczmarek. Mnie osobiście dziwi nieobecność Artura Boruca, który (czy Smudzie się to podoba czy nie) pozostaje ciągle czołowym polskim bramkarzem. "Franz" twierdzi, że rolę pierwszego bramkarza będzie pełnił pierwszy bramkarz Arsenalu, bez względu na to czy będzie nim Łukasz Fabiański, czy Wojtek Szczęsny. No dobrze, ale czy wobec kontuzji obydwu wymienionych nie warto by było sprawdzić zawodnika, który na co dzień broni regularnie we Florencji, a na co dzień mierzy się z zawodnikami pokroju Tottiego, Pato, Ibrahimovicia czy Di Natale? Wątpię, żeby Smuda wyżej cenił Kaczmarka, który broni dobrze od początku rundy wiosennej, ale ... to ciągle tylko polska Ekstraklasa a nie Serie A. Selekcjoner powinien zadać sobie pytanie, czy prywatne animozje muszą zawsze w jego wypadku brać górę nad zdrowym rozsądkiem. Gdzie dobro drużyny?

Obrońcy: Łukasz Piszczek (Borussia Dortmund), Kamil Glik (Bari), Dariusz Dudka (Auxerre), Arkadiusz Głowacki (Trabzonspor), Hubert Wołąkiewicz (Lech Poznań), Maciej Sadlok, Tomasz Jodłowiec (obaj Polonia Warszawa), Jakub Rzeźniczak (Legia Warszawa), Michał Żewłakow (Ankaragucu) - tylko na spotkanie z Grecją;

Uwagę zwraca obecność odsuniętego jakiś czas temu od reprezentacji Michała Żewłakowa, który zagra tylko w meczu z Grecją. Będzie to jednocześnie oficjalne pożegnanie byłego kapitana z reprezentacją narodową.Zupełnie nieuzasadnione ze sportowego punktu widzenia wydaje się powołanie dla Huberta Wołąkiewicza, który w Poznaniu - gdyby nie beznadziejna forma Gancarczyka - mecze Lecha oglądałby z trybun.

Pomocnicy: Ludovic Obraniak (Lille), Roger Guerreiro (AEK Ateny), Jakub Błaszczykowski (Borussia Dortmund), Sławomir Peszko (FC Koeln), Rafał Murawski (Lech Poznań), Cezary Wilk (Wisła Kraków), Adrian Mierzejewski (Polonia Warszawa), Szymon Pawłowski (Zagłębie Lubin);

Do kadry wraca ukarany niedawno za alkoholowe wybryki Sławomir Peszko. Zastanawiam się co w kadrze robi Cezary Wilk, który jest tylko rezerwowym w Wiśle Kraków (choć pewnie obecnie gra lepiej od kapitana Białej Gwiazdy - Radosława Sobolewskiego) oraz Szymon Pawłowski. Ten zawodnik nie potrafi przecież ani strzelić, ani dograć piłki, a jedyną jego zaletą jest szybkość.

Napastnicy: Robert Lewandowski (Borussia Dortmund), Ireneusz Jeleń (Auxerre), Kamil Grosicki (Sivasspor), Michał Kucharczyk (Legia Warszawa).

Lepszych zawodników w ataku nie mamy. Cieszy mnie niezmiernie, że selekcjoner zrezygnował z będącego w słabej formie Artura Sobiecha. Taki zawodnik, który ani nie strzela, ani nie podaje nie może mieć miejsca w reprezentacji Polski. Martwi kolejna kontuzja Ireneusza Jelenia, który nie grał z Litwą i prawdopodobnie nie zagra też z Grecją. Co zrobić z Irkiem? Moim zdaniem powinien zostać w Auxerre i skupić się na grze w klubie. Ten zawodnik nie daje nic reprezentacji, być może przez urazy, a być może przez niechęć do trenera - nie wiadomo. Fakt jest taki, że przez większość sezonu się leczy i nie możemy go traktować poważnie. W kadrze na Euro powinien się jednak znaleźć - o ile będzie w pełni sił.

Porażka z Litwą "B" jest absolutnym skandalem. Panowie podobno na dwa dni przed meczem wybrali się do jednego z poznańskich hoteli, by tam zgłębiać tajniki kamasutry w towarzystwie pań o wątpliwej reputacji. Nie sztuka zabronić im tego robić, przecież są dorosłymi ludźmi. Sztuką jest wymagać od nich jeszcze większego wysiłku, nawet po tak wyczerpujących zabawach. Widać wyraźnie, że Franciszek Smuda tego nie potrafi i to on, a nie piłkarze, jest problemem tego zespołu.

Grzegorz Lato Santo Subito!

2011-03-23T16:32:00.003+01:00

Grzegorz Lato 1973 roku. (źródło:http://wikimedia.org)

Grzegorz Lato przegiął. Pal licho, że od prezesa PZPN po angielsku lepiej potrafi mówić niemal każdy 15 latek, pal licho to, że jest tylko, albo aż, prezesem Polskiego Związku Piłki Nożnej. Federacji Piłkarskiej kraju, który, gdyby nie Euro, nikogo w Europie by nie obchodził (a może tak naprawdę nie obchodzi, skoro Lato w wyborach do Komitetu Wykonawczego UEFA zgarnął całe 10 głosów i zajął przedostatnie miejsce?). Miłościwie nam panujący prezes w broszurce informacyjnej zamieścił hasło: "Drogą papieża będę szedł..."

Cóż. Skomentowanie tego faktu chyba jest ponad moje siły. Zastanawiam się tylko czy prezesowi bliżej do beatyfikacji, dwudziestosiedmioletniego pontyfikatu czy może do... Grzegorz Lato Santo Subito!?

P.S. Czyją drogą jeszcze mógłby podążać Grzegorz Lato? Propozycję proszę zgłaszać w komentarzach ;)

Losowanie LM i LE

2011-03-18T13:31:00.001+01:00

Ciekawe pary się porobiły w tym losowaniu. Słabsi nie unikną konfrontacji z mocniejszymi. Najciekawszą parą z ćwierćfinalistów Ligi Mistrzów wydaje się być para Chelsea Londyn - Manchester United. W Lidze Europejskiej w półfinale może dojść do portugalskiego pojedynku dwóch odwiecznych rywali - Bragi i Benfiki. O ile wcześniej te zespoły wyeliminują odpowiednio Dynamo Kijów i PSV Eindhoven.

Liga Mistrzów

Ćwierćfinały

1. Real Madryt vs.Tottenham Hotspur
2. Chelsea Londyn vs. Manchester United
3. FC Barcelona vs. Szachtar Donieck
4. Inter Mediolan vs. Schalke 04 Gelsenkirchen

półfinały

1. Inter Mediolan/Schalke 04 Gelsenkirchen vs. Manchester United/Chelsea Londyn
2. FC Barcelona/Szachtar Donieck vs. Real Madryt/Tottenham Hotspur

Liga Europejska

ćwierćfinały

1. FC Porto vs.Spartak Moskwa
2. Benfica Lizbona vs.PSV Eindhoven
3. Villarreal vs. FC Twente
4. SC Braga vs.Dynamo Kijów

półfinały

SC Braga/Dynamo Kijów vs. Benfica Lizbona/PSV Eindhoven
FC Porto/Spartak Moskwa vs. Villarreal/FC Twente

Melikson a sprawa polska

2011-03-16T16:58:00.000+01:00

Maor Melikson, izraelski zawodnik Wisły Kraków, może zagrać w reprezentacji Polski. Niektórych ta wiadomość oburza na tyle, że mają dość Franciszka Wielkiego Konsekwentnego. A ja się nie oburzam bo niby z jakiego powodu?

Pozostawiam w spokoju to czym się kieruje Smuda. Nie będę się zastanawiał, czy Maor jest lepszy od Murawskiego i Obraniaka, czy nie i czy jest w ogóle wystarczająco dobry na kadrę Polski. Zostawmy to z boku - po trzech meczach nie da się o nim powiedzieć zupełnie nic, poza tym, że ma "manane" w nogach.

Chodzi mi o konsekwencję w głoszeniu poglądów, a fakty są nieubłagane. Obraniak w kadrze Polski gra, bo sam wyraził chęć. Ma polskich przodków, wychowywał się i uczył grać w piłkę za granicą. Melikson ma polskich przodków, ma już obywatelstwo, urodził się i uczył grac w piłkę w Izraelu. Czym więc różnią się Ci dwaj Panowie? Niczym. Zupełnie niczym.

Protestuję przeciwko ściąganiu obcokrajowców do reprezentacji Polski. Mam szczerą nadzieję, że Emmanuel Olisadebe i Roger to ostatnie tego typu "wybryki". Ci sami dziennikarze, którzy na co dzień naśmiewają się z polskiej myśli szkoleniowej, napastują PZPN, który wg nich (i wg mnie również) nie spełnia swojej roli jeśli chodzi o szkolenie polskiej, na pewno zdolnej młodzieży, nie robi nic, by zapobiegać powołaniu Manuela Arboledy do reprezentacji, a dziennikarze mu w tym przyklaskują. Ci sami działacze PZPN i dziennikarze naciskają i dopytują Franciszka Smudę "Kiedy Arboleda zagra w reprezentacji", bo taki ruch rzekomo podniesie poziom reprezentacji. Ci sami dziennikarze cieszyli się jak dzieci, gdy powołanie otrzymał Obraniak, a dziś mają (niektórzy z nich) pretensje o to, że Meliksona próbuje się wcisnąć do kadry.

No więc ja z całą stanowczością stwierdzam, że jeśli Melikson będzie chciał grać dla "Reprezentacji Polski" i Smuda będzie chciał go powołać to przyklasnę temu pomysłowi. Trzeba być konsekwentnym.

J.W. "Freak"

2011-03-14T16:45:00.001+01:00

Józef Wojciechowski zwolnił w ciągu pięciu lat 15 trenerów. Średnio Polonia miała w jednym sezonie trzech trenerów. To nie jest normalna sytuacja i zdają sobie sprawę wszyscy poza Józefem Wojciechowskim. Jeszcze niedawno zapewniał, że bez względu na sytuację nie zwolni holenderskiego trenera. Słowa nie dotrzymał - Theo Bos, razem z całym sztabem szkoleniowym, stracił pracę w Polonii Warszawa. Zachowania nieprzewidywalne, zaskakujące to domena Józefa Wojciechowskiego. Gdybym miał go porównać do jakiejś postaci z filmu, z pewnością byłby to Joker z serii filmów o Batmanie.

Właściciel jednej z największych firm deweloperskich - J.W. Construction - w biznesie piłkarskim nie radzi sobie zupełnie. Po pierwsze sam nie wiedział, że zarabianie na piłce jest trudne. Przecież po to zainwestował w ten zespół, żeby na nim zarabiać.Pchał się w biznes, o którym ma mgliste pojęcie. Ale ma flow. Ma chęci, jest zwariowany do niemożliwości. Momentami wręcz szalony, niczym joker. Kiedy podczas rozmowy trener jest niemal pewien, że uniknął Józkowego gniewu - ten sięga, niczym bohater filmu, za pazuchę, by wyciągnąć bombę i grozić wywaleniem w powietrze wszystkiego, co znajduje się w promieniu 5 km. Taki już jest. Porywczy, szalony, myśli ma niepoukładane i tak naprawdę nikt nie może być pewien co za chwilę wymyśli.A jak już wymyśli, to nigdy nie ma pewności kiedy swoją obietnicę spełni i w jakich rozmiarach. Czy zwolni tylko trenera, czy konsekwencje porażki dotkną również piłkarzy, których odeśle w niebyt (do, słynnego już na całą piłkarską Polskę, "Klubu Kokosa"?).

I biorąc pod uwagę te wszystkie nieudane transfery Polonii, między innymi zatrudnienie zblazowanego Smolarka, trudno nie odnieść wrażenia, że Wojciechowskiemu nie zależy na pieniądzach. Przecież zainwestował w klub z Konwiktorskiej miliony, a zysku nie ma żadnego. Lubi postawić na swoim, to jest cel nadrzędny, choćby skutkiem był upadek klubu.
Zupełnie jak nasz drugi bohater Joker, który zwykł mówić:

„Niektórzy ludzie po prostu nie szukają logicznych korzyści, takich jak pieniądze. Nie sposób ich kupić, zastraszyć czy przekonać, nie sposób w ogóle z nimi negocjować. Niektórzy ludzie po prostu lubią patrzeć, jak świat wokół płonie."

Jednocześnie sprawia wrażenie, jakby - mimo drastycznych środków - w ogóle nie przejmował się też przyszłością Polonii. Pytany, na poważnie, przez dziennikarzy "Co dalej z tą Polonią?" odpowiada półsłówkami, sprawia wrażenie człowieka zamyślonego, ale jednocześnie takiego, w którego głowie kołysze się już jakiś kolejny, niecny plan. Bagatelizuje sprawę stabilizacji w szkoleniu piłkarzy i odpowiada w stylu Jokera: "Why so serious?" Czemu Ci dziennikarze cięgle mnie pytają o Polonię?! Przecież to mój interes, moje pieniądze i moje zabawki, mogę z nimi robić co chcę. Przyzwyczajajcie się do Józefa Wojciechowskiego. J.W. Freak'a, bo usłyszycie o nim w tym sezonie jeszcze nie raz, nie dwa.

P.S. Na zakończenie jedna z moich ulubionych scen nie tylko z serii filmów o Batmanie, ale w ogóle w historii kina.

"Za chwilę sprawię, że ten trener zniknie.TAAADAAAA!"

O derbach słów kilka

2011-03-09T19:28:00.001+01:00

W mediach okołogazetowowyborczych niezła afera, jakby co najmniej kibice londyńskiego West Ham United znów pobili się brutalnie ze swoimi rywalami, kibicami Millwall. Jeden redaktor pisze o dziesiątkach petard, drugi o tym, że "Legia znów kibolska".

Oprawa meczu Legia-Polonia w wykonaniu kibiców gospodarzy (foto: Maciej Paprocki).

Osobiście nie mam zamiaru polemizować z artykułami, w których dochodzi do jawnego, bezczelnego przekręcania i naginania faktów pod konkretną tezę - "chuligani wrócili (lub ciągle tam byli) na stadion Legii!" Każdy jest kowalem własnego losu i kilku typków, którzy rzucili race i petardy na murawę zostanie przez klub ukaranych. Z powodu zamkniętej trybuny północnej na mecz ze Śląskiem klub poniesie olbrzymie straty finansowe, które będzie chciał sobie pewnie "odbić" na drodze sądowej. I słusznie. Natomiast rozmawianie o tym kto i ile razy przeklął siarczyście w kierunku sędziego, piłkarzy, czy kibiców gości nie ma najmniejszego sensu, bo stadion to miejsce najbardziej odpowiednie do tego, żeby pozbywać się emocji. Nie w aptece, nie w operze, nie w teatrze czy na ulicy - ale właśnie na stadionie można pozwolić sobie na to, by zdeprymować przeciwnika przekleństwami, fantastyczną atmosferą, oprawą i dopingiem dla drużyny przez 90 minut.

Tyle jeśli chodzi o zwyczaje na stadionach piłkarskich. Dla otrzeźwienia gorących umysłów polecam tekst na portalu weszlo.com i jeden z poprzednich tekstów na tym blogu.

Tematu rac i petard poruszać również nie będę - wyraziłem opinię w poprzednim tekście na temat pirotechniki na meczach. Wszystko trzeba robić z głową, nawoływał też do tego gniazdowy na Żylecie. A skoro ktoś nie ma głowy, to musi ponieść konsekwencje swojego zachowania.

To na tyle. Za chwilę mecz Ligi Mistrzów pomiędzy Tottenhamem i Milanem. Na trybunach będzie zapewne bardzo kulturalnie, bo to przecież Europa i "wielka piłka". Okaże się po meczu.

Miłej nocy!

Panie Adamie, dziękuję

2011-03-05T23:53:00.005+01:00

Choć zwykle piszę o piłce nożnej, to w takich okolicznościach kompletną ignorancją, wręcz nietaktem byłoby pominięcie tematu skoków narciarskich. Na temat Adama Małysza, który ogłosił zakończenie kariery i tym samym zasmucił wszystkich tych, którzy śledzili jego poczynania na skoczniach świata, można pisać długo. Wielu też pewnie skorzysta z dłuższej formy podziękowań i bardzo dobrze.

Internet jest o tyle wygodny, że przyjmuje wszystkie treści, nawet te najdłuższe i najgłupsze. Dlatego moja będzie krótka.

Jestem skłonny zaryzykować tezę, że zdecydowana większość publiki, zarówno przed telewizorami, jak i na skoczniach, śledziła konkursy Pucharu Świata dla niego, a nie dla samej dyscypliny. Przecież tak naprawdę cała zabawa TVP z Adamem Małyszem w roli głównej zaczęła się równo z jego wspaniałą formą. Wtedy to TVP zaczęła transmitować wszystkie konkursy Pucharu Świata, wcześniej bywało z tym naprawdę różnie. Dlatego zupełnie uzasadnione są obawy niektórych dziennikarzy, czy TVP utrzyma oglądalność skoków narciarskich po tym, jak wąsacz z Wisły ogłosił zakończenie kariery.

the end

Ja odbieram polskiego skoczka jako fenomen. Człowieka, którego sukcesy spowszedniały nam wszystkim do tego stopnia, że nieobecność w pierwszej dziesiątce konkursu PŚ traktowana często była jak kompletna porażka. Niezapomniane sobotnie i niedzielne obiady w rodzinnym domu przy telewizorze ustawionym na "skoki". No nie tak było?

- Jak Małysz? - pytała rodzicielka stawiając obiad na stole.
- Trzynasty - odpowiadałem.
- Uuuu - zacmokała z niedowierzaniem - A reszta jak?
- Nie zakwalifikowali się.
- No widzisz. Kto będzie skakał, jak on skończy karierę? - zamyśliła się.

Mama nie mogła oglądać dzisiejszego konkursu drużynowego, ale gdyby oglądała, wzruszyła by się podobnie jak sam Włodzimierz Szaranowicz. Jestem tego pewien.

Bez zadęcia, bo jakimś szczególnym fanem skoków nie jestem. Panie Adamie - dziękuję za te kilka niesamowitych lat. Powodzenia na sportowej emeryturze i niech Pan Bóg ma polskie skoki w swojej opiece.

Stadiony bez chamstwa - mission impossible

2011-02-28T13:30:00.004+01:00

"Gazeta Wyborcza" ustami swoich dziennikarzy z portalu sport.pl wytacza kolejne działa przeciwko stadionowemu chamstwu. Redaktor Kowal z Krakowskiej "GW" pisze wzniośle, że to kamery mają teraz pomagać w tępieniu stadionowego chamstwa. Uważa też, że całkiem stadionowego chamstwa zlikwidować nie zdołają. Wyłapią gościa odpalającego racę, ale już Ci, którzy wykrzykują (tudzież wyśpiewują) obraźliwe hasła, są bezkarni.

by geyergus (flickr.com)

Sprawa rac dla mnie jest jasna - nie przeszkadza mi to. Rozumiem, że ojciec, który wybiera się z dzieckiem na mecz może mieć obawy związane z bezpieczeństwem latorośli, ale przecież od tego są sektory rodzinne. Tak jest przynajmniej na stadionie Legii. Race były, są i prawdopodobnie będą odpalane, bo stanowią element OPRAWY meczu. Dziennikarzom może to przeszkadzać, ale uwierzcie mi, nic złego nikomu nie dzieje się tylko dlatego, że raca została odpalona. Chyba, że odpali ją kompletny idiota, który nie wie jak się nią posługiwać. Redaktorzy tego nie rozumieją i za przykład bandyctwa stadionowego podadzą za chwilę niedzielny meczu Lecha Poznań z Widzewem, kiedy przyjezdni rzucali racami w rodziny z dziećmi. Naoczny przykład tego, to pisałem wyżej - debilizmu. Ale redaktorzy Wyborczej powalczą, wszystkich odpalających race wrzucą do jednego wora z nazwą "potencjalne zagrożenie" i będą zadowoleni, bo za wierszówkę wpłynie kolejna, zapewne niemała kwota.

Kiedy dziennikarze z GW zrozumieją, że stadiony nie są ich własnością i to nie oni decydują o tym, kto i gdzie siada na stadionie i co na nim robi? Podają przykład kibica Legii złapanego przez policję i postawionego przed sądem 24-godzinnym za odpalenie racy. Wyrok? Sześć miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem na trzy lata oraz trzyletni zakaz stadionowy (dotyczy wszystkich meczów)! Istne kuriozum! Trzyletni zakaz uczestniczenia w widowiskach, które się tworzyło jeżdżąc za ukochaną drużyną i robiąc oprawy meczów! Czekam z niecierpliwością na jeszcze większy wyrok dla tych "kiboli" (ulubione określenie panów z GW), którzy rzucali racami w małe dzieci. Było zagrożenie uszczerbku na zdrowiu? Było. A w Krakowie? Nie. Koleś stwarzał zagrożenie, bo odpalił racę. Nikt nie został poparzony, nic się nikomu nie stało.Zakaz stadionowy na trzy lata.

Przesłanie artykułu jest proste, a sam artykuł czyta się przyjemnie. Jest bohater (ujęty przez funkcjonariuszy, postawiony przed sądem i skazany "kibol"), jest temat. No i tytuł odważny, ale w konwencji redaktorów z GW. "Na kibolskich trybunach jak zwykle".

Na większości stadionów jest sektor rodzinny - jak sama nazwa wskazuje - dla rodzin, jest sektor dla ultrasów, którzy dbają o oprawę meczu, są sektory VIP i loże prasowe. Dobrze by było, gdyby każdy zajął się "swoim kawałkiem podłogi", a kibicom ("kibolom") zostawił oprawy meczowe pod ich opieką, oczywiście kontrolując to wszystko na tyle, by żadnemu IDIOCIE nie przyszło do głowy rzucanie pirotechniką gdzie popadnie.

Polecam piosenkę Mr. Zooba, starą, z czasów błogiego dzieciństwa, ale trafną do bólu.

Co do samego chamstwa na stadionie, to - niestety - nie da się go całkiem wyeliminować i tu już zgadzam się z autorem, że przyśpiewki skierowane głównie w kibiców, czy też piłkarzy, przeciwnej drużyny nie należą do najciekawszych fragmentów widowiska. Z perspektywy trybun mogę dodać, że często te przyśpiewki bywają na tyle żenujące i nieuzasadnione, że nie warto ich nawet cytować. Problemem jest też to, że nie ma jak walczyć z czymś, co na stadionach piłkarskich było od zawsze. Krąży mit, że w Anglii się udało. Co miało się udać - likwidacja bandyckich burd - to się udało. Natomiast chamstwo? Nigdy w życiu. Nie wierzycie? Spójrzcie na to.

Jak myślicie co krzyczeli do Adebayora kibice Arsenalu? "Emmanuel, kochamy Cię? Chodź do nas"?

Poza tym kwestia kary dla kibica - jaka? Zakaz stadionowy? Kara więzienia? A może kilkanaście miesięcy na stanowisku przedszkolanki? Dopiero by się dzieciaki nasłuchały. Odpowiedź jest prosta - żadna kara! Chamstwo na stadionie było, jest i będzie i, zaryzykuję stwierdzenie, że nie jest ono problemem dla tych, którzy bywają na stadionach choćby raz w tygodniu. To urojony problem tych, którzy bywają na nim od święta, bądź z jakiś nieznanych powodów boją się na stadion chodzić. Choćby "kurwy" latały jak motyle a race płonęły gęsto tuż nad moją głową - ja się nie boję. Znam swoje miejsce na stadionie i idąc na mecz wiem czego się spodziewać. Redaktorzy GW - nie. Szkoda.